Hellenic Electronic Center

  • Increase font size
  • Default font size
  • Decrease font size
Home

Φιλονόη ἐκ τοῦ Πόντου.

E-mail Print PDF

Σν σήμερα, πρ 97 τν περίπου, ξεκίνησε…

Πολς πόνος… Πολύ αμα… Πολ μεγάλο τ τίμημα….

Σν σήμερα, 353.000 Τραντέλληνες χάθηκαν π χέρι μογγόλου… τσι... Γι ν σβήσουν τν μνήμη το πλανήτου ο πάτριδες… Γι ν ποδείξουν τν καταγωγή τους… Γι ν παρακαλον σήμερα, πληρώνοντας μὲἑκατομμύρια π κατομμυρίων, τν μ ναγνώρισι τν γενοκτονιν πο διέπραξαν…

κόμη νακαλύπτουν μαδικος τάφους… Πς πετοσανκάποτε τ οδάκινα; τσι πετοσαν κι ατο τοςνθρώπους.. Σν σάπια οδάκινα… χρηστα… πλήρωτα… Λς κα εχαν δικαιώματα π τς ζως… Τ κτήνη…

Σν σήμερα σχεδν ξεκίνησε

παππος μου, παιδάκι 4-5 τν, φυγε διωγμένος μτν οκογένειά του π τν Τραπεζούντα γι ωσία. Ατοσώθηκαν… Τυχαίως…

γιαγι μου μως πεβίωσε βρέφος π μεγάλες σφαγές κα πορεες θανάτου… Κι ατ π 11 δέλφια, σα ποσώθηκε… Θήλαζε.. Γι τοτο…

Δύο νθρωποι πο δν γνώρισα. παππος μου σκοτώθηκε στν μφύλιο κα γιαγιά, πληρώνοντας τς τόσες κακουχίες, πέθανε λίγες βδομδες μετ τν παππο…. π καϋμ λένε… σως….

Ζήσαμε… Κάποιοι π μς ζήσαμε….

νας γέρος, παιδικς φίλος το παππο μου,  102 των, πρ μερικν τν μο λεγε γι τος δεκαεπτ πολέμους πο ζησε… Δεκαεπτά… Λς κα ο πόλεμοι ταν πανηγύρια… Δεκαεπτά!!!

Γενις ξεκληρισμένες… Τσακισμένες… λλ πέρασαν μέσαπ τ μαχαίρι κα τ τσάλι… Κι ζησαν… ζησαν… Καζομε κι μες…

Ο νθρωποι ζον… Κα κάπου κάπου θυμονται… ΟΠόντιοι θυμονται λίγο περισσότερο…

νας θεος μου χει φήσει ως κα χάρτη στ παιδι του γι τ πο θ βρον τ κάθε τί… Τ κάθε τί… μάνα του,φτιαξε τος χρτες κα τος μοίρασε… πτ κτώ τνταν ταν φυγε… δελφ το παππο μου… Πέθανε τυφλή μ τν καϋμ πς δν εδε Πατρίδα…

ιζώσαμε δ λλ λίγο… Ο μισές μας ίζες μειναν πίσω… Δν ξέρω ἐὰν εναι καλ κακ ατό… Συχνὰἀναρωτιέμαι… Μο τ λεγε γρι θεία, δελφ τοπαππο. γιαγι Πολυξένη.

Μίλαγε γι τς κραυγς κα τ μάτια της τρεχαν ποτάμι…λα τ κορίτσια το χωριο ξέφυγαν, λεγε… χι μως τ γόρια…  Κα σ λα τ λλα χωρι, π που περνοσαν τς νύκτες γι ν ξεφύγουν, τ ορλιακτ δνπαυαν… σταμάτητα…

μουν παιδάκι, κι κείνη τυφλή… Μς βαζε μπρός της κιλεγε… Κα τ μάτια τ δεια τρεχαν… Βρύσες…. «… Χάσαμε κα τν θεο νέστη… Κα τν ξάδελφο τν Κόλλια… Κα τν Χαρίτωνα το παπ… Πνε τ παλληκάρια μας… Στν δρόμο σάπισαν τ κόκκαλά τους… Χάσαμε κατ Λενάκι, τς θεις τς Κερεκς… Κα τν Μαριούλα…  Καπαιδιά… Οουουου… Πολλ παιδιά δικά μας… μες φύγαμε… λλ ο λλοι τί ν πέγιναν; Πνε… Χάθηκαν… Πόλεμος ταν.. Κακ πργμα πόλεμος… Μ μες πάντα πόλεμο εχαμε… π μωρά..

Μς ξερίζωσαν…. Μς πέταξαν π τ σπίτια μας… Κα λα μας τ παλληκάρια, π μωρά, μ τ πλα στ χέρια… Κιτσι σωθήκαμε… Μ τ πλα… λλ ο λλοι χάθηκαν… Σχεδν λοι… Πνε… ι, ι, ι μανούλα μου… λοι… Χάθηκαν λοι… Τόσοι νθρωποι… Καλο νθρωποι λοι… Κα χάθηκαν…» Κι τρεχαν τ μάτια τ σκοτεινά…  Τ δειαπ χαρς μάτια… Συνέχεια… μέρα κα νύκτα… να «χάσαμε» ζωή τς γιαγις Πολυξένης… να «χάσαμε»…

Κι γ παιδάκι μικρό τν κουγα… Λίγα καταλάβαινα… Τπι πολλ ταν μοιρολόι… Δν τ ξερα… λλη γενεά…λλα χρόνια… Κα ο εκόνες μακρινές, γνωστες, δίχως χρώματα.. Κάτι σπρόμαυρες φωτογραφίες κάπου κάπου γι ν μάθουμε ποις ταν νας λλος χαμένος.. Πον τ θυμόμαστε μως; σπρόμαυρα ταν… Ξεθωριασμένα…

Μεγαλώσαμε.. Πέθανε κα γιαγιά… Ξεχαστήκαμε… Καμετ πιασα τν στορία.. ρωτας μεγάλος στορία..πέραντος… Κα τότε κατάλαβα σα γιαγι μς λεγε… Οεκόνες πραν χρμα… Ο ζωγραφις δν δειχναν πλέονγνωστα πρόσωπα… Κα ζωή τους πο σβησε κάπου, δν ταν κάτι πο δν μ φοροσε… ταν στορία τν δικν μου νθρώπων. Ατν πο γιαγι Πολυξένη, ἡἀδελφ το παππο μου, μ τόση πιμον λεγε καξανάλεγε… ταν ο δικοί μου νθρωποι πλέον! Ατο ποτος λεγαν θεο νέστη, ξάδελφο Κόλλια, θεία Κερεκή, Λενάκι… Δικοί μου νθρωποι… Πο σηκώθηκαν π ττραπέζι γι ν πιον να ποτήρι νερό κα χάθηκαν.. Πομπκε φονις στ σπίτι τους κα τος κοψε…

Καλο νθρωποι… συχοι… Νοικοκυραοι.. Κα κάποιοςγνωστος, λθε κάποιαν στιγμ, κάποτε, κατσε στν αλή τους πεινασμένος κα ζήτησε ψωμί. Κα ο καλοὶἄνθρωποι το δοσαν… Κα ψωμί, κα στρμα κα δουλειά… Κα πέρασαν χρόνους πολλος τσι… Μ ταν ξένοςνοιωσε δυνατός, πρε μαχαίρι κι κοψε τν νοικοκύρη. Το ρπαξε τ σπίτι, τν κόρη, τν γυναίκα, τ κρεββάτι, τν κπο, τ πηγάδι… Τ πάντα.. Κι γινε ατς νοικοκύρης.. Ψεύτικος  νοικοκύρης… Κίβδηλος…  Γιὰἐτοτο κα τριγυρν ς παίτης σ κάθε αλ κα παρακαλγι ναγνώρισι… Γι μνημοσύνη… Γι κύρωσι τςναγνωρίσεως τς γενοκτονίας.. κίβδηλος…

Ατς πο τώρα πάει ν ξανακάν τ δια… Σ λλες γειτονιές μας… Γειτονις πο λέγονται Θράκη, πειρος, Μακεδονία, Κρήτη, Δωδεκάνησα.. Παντο… Ξέρει τν τρόπο.. Τ χει ξανακάνει τόσες κα τόσες φορς τὸἔγκλημα… Κα κάποιες νίκανες κυβερνήσεις σήμερα,πως κα τότε, δυνατον ν σταθον ρθιες κα ν τνντιμετωπισουν….

Εναι καλο νθρωποι ο νθρωποι πο ζον σ ατς τς γειτονιές μας… Καλο νθρωποι… Νοικοκυραοι… Δίδουν κα ψωμ κα νερ στν κάθε διαβάτη. Κα στρμα ἐὰν χῃἀνάγκη.. Καλο νθρωποι… Φιλόξενοι…  Κα εναι χιλιάδες ο διαβτες πο περνον π τν  πόρτα τους.. Κα δίδουν συνέχεια.. λλ δν χουν μάθει π τν στορία.. Δν θυμονται… Δν χουν σως δικούς τους νθρώπους μέσα στος μαδικος τάφους… Κάτι λίγοι «γραφικο» ποφωνάζουν, χαρακτηρίζονται μ τίτλους πως «φασίστας,θνικιστής, κροδεξιός». μως ο «γραφικο» ξέρουν…χουν δικούς τους νεκρος πέναντι… Κα ξέρουν…κενοι ο τφοι δν γέμισαν μ έρα κα νερό.. Μὲἀνθρώπινα κορμι γέμισαν…..

Δν θέλω ν σκέπτομαι λλο… Κουράστηκα… Δν χει κάποιο νόημα ν κλαίω τος νεκρούς μας κόμη… Δν τος κλαίω λλως τε… Τος θυμήθηκα σήμερα, πως κάνω συχνά... λλ δν τος κλαίω. Μόνον τος τιμ! Διότι κάποιος πρέπει ν τ κάν κι ατό…

μως ατ θέλω ν σταματήσ… Δν χει κάποιο νόημα νπεριμένουμε μία κόμη πανάληψι π μογγολικος περιπάτους στς γειτονις πο πέμειναν λεύθερες… Κανένα…  Κάποτε πρέπει ατ τ λλο τέρας πο λέγεταιλληνικ κυβέρνησις ν ξυπνήσ κα ν προστατεύσ τος πολίτες του...

Διότι ατν τν φορ εναι πολλο ατο πο γνωρίζουν.. Δν πρέπει ν τος φήσουμε… Δν μς χρειάζονται κιλλοι μαδικο τφοι…  Κα εναι στ χέρι μας… χι στδικό τους… Πρέπει ν τ καταλάβουμε.. Στ δικό μας χέριλληνες…

Κι ς μν τ γνωρίζετε κάποιοι π σς κόμη…

Φιλονόη κ το Πόντου.

 
Copyright © 2018 Hellenic Electronic Center. All Rights Reserved.

Main Menu

MiniCalendar

«  December 2018  »
MoTuWeThFrSaSu
 12
3456789
10111213141516
17181920212223
24252627282930
31 

HEC Sponsors

greece.org - US Website Sponsor
ehk.gr - GR Website Sponsor

facebook

Polls

Parthenon Marbles
 

Credit or PayPal

Enter Amount: