What is a Hellene

By , November 4, 2010 3:27 AM

Dear Captain Vangeli Rigos

It would assist me in my discussions if you would research and provide to me by return email, what is the definition
of an “Hellene”, and provide the supporting reference for such definition.

Some say that one of the elements of the definition of an “Hellene” is a blood descentent.

Others, have stated the Hellenism/Hellene is a person who has had a Hellenic education including a belief
in the Hellenic Gods and not necessarily a blood connection.

Your valued opinion on the above will be much appreciated

Thank you,
Captain Nicholas T.K. Skarvelis

ΤΟ ΣΚΑΝΔΑΛΟ ΤΟΥ ΜΟΝΟΤΟΝΙΚΟΥ

By , October 5, 2010 1:23 AM

ΤΟ ΣΚΑΝΔΑΛΟ ΤΟΥ ΜΟΝΟΤΟΝΙΚΟΥ

Του Σαράντου Καργάκου

Το μονοτονικό επιβλήθηκε στον ελληνικό Λαό από την Κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ -Υπουργός Παιδείας κ. Ελευθ. Βερυβάκης- με τροπολογία που αιφνίδια προτάθηκε, κοντά στα μεσάνυχτα, όταν η Βουλή των Ελλήνων (συνεδρίαση της 11.1.1982) είχε περατώσει τη συζήτηση και είχε ψηφίσει το ένα και μόνο άρθρο του Νόμου 1228, που αποτελούσε «Κύρωση της από 11.11.1981 πράξης του Προέδρου της Δημοκρατίας περί εγγραφής μαθητών στα Λύκεια της Γενικής και Τεχνικής και Επαγγελματικής Εκπαιδεύσεως» και με αυτόν ακριβώς τον τίτλο δημοσιεύθηκε στο Α’ Τεύχος του φύλλου 15/11.2.82 της Εφημερίδος της Κυβερνήσεως.

Ένα κεφαλαιώδες, λοιπόν, εθνικό θέμα, το θέμα του τρόπου γραφής των λέξεων μιας πανάρχαιας γλώσσας -τρόπου καθιερωμένου με εφαρμογή πολλών αιώνων- αντιμετωπίστηκε με ασύγγνωστη, ανατριχιαστική επιπολαιότητα. Διότι: α) εισάγεται προς συζήτηση με άρθρο «της προσκολλήσεως» σε θέμα νόμου άσχετο, β) εισάγεται μεσάνυχτα, όταν η πλειονότητα των βουλευτών απουσιάζει, γ) εισάγεται αιφνίδια (κι αυτό, θα ιδούμε γιατί), δ) εισάγεται αντισυνταγματικά (προσκολλημένο σε νόμο άσχετο) και ε) εισάγεται χωρίς να ερωτηθεί ούτε ο Λαός -ενώ τότε ακριβώς υποστηριζόταν πως για δύο στρατιωτικές βάσεις έπρεπε να γίνει…. δημοψήφισμα- ούτε η Ακαδημία Αθηνών, ούτε τα Πανεπιστήμια της χώρας και ιδίως οι Φιλοσοφικές τους Σχολές, ούτε οι Εταιρίες των Συγγραφέων-Λογοτεχνών -παρά την βαρυσήμαντη απόφανση του σοφού καθηγητή και τότε Γεν. Γραμματέα της Ακαδημίας Ι. Ν. Θεοδωρακόπουλου πως «Την γλώσσα την αναπτύσσουν μόνον εκείνοι οι οποίοι έχουν να ειπούν κάτι, δηλαδή οι πνευματικοί άνθρωποι, και όχι οι απνευμάτιστοι γλωσσοπλάστες και νομοθέτες… Οι γλωσσικοί νομοθέτες δεν έχουν καμιά αρμοδιότητα και ανακόπτουν απλώς την εξέλιξη του γλωσσικού μας πολιτισμού».

Υπήρξε, βέβαια, πολύ πριν από την ημερομηνία αυτή, εξαγγελία κύκλων του ΠΑΣΟΚ όχι μόνο για την επιβολή του μονοτονικού αλλά για έσχατη απλοποίηση της γλώσσας μας (ωσάν να είμαστε οι άξεστοι Τούρκοι του Κεμάλ Ατατούρκ και όχι οι φορείς της αρχαιότερης ζωντανής γλώσσας του κόσμου…)· Στο «Δελτίο Συνδέσμου Ελληνίδων Επιστημόνων» (Οκτώβριος 1979) προαναγγέλεται πως «το μονοτονικό είναι ένα βήμα» προς την ταύτιση της γραπτής με την προφορική λαλιά (δεν μας μιμήθηκαν οι Άγγλοι και οι Γάλλοι…), δηλαδή: την κατάργηση των διφθόγγων, των πολλών ι, των δύο ε και ο, -και «σ’ αυτή την επίμονη», λέει το κείμενο, «διεργασία πρωτοστατούν οι δημοσιογράφοι, οι προκηρυξιογράφοι-τοιχοκολλητές, οι μπροσουροποιοί, μανιφεστογράφοι… που θα λυτρώσουν τη γλώσσα μας από την σκουριά αιώνων». Μόνο αυτοί είναι αρμόδιοι…
Καμιά προγενέστερη ευρεία, ανοιχτή και ελεύθερη συζήτηση δεν σημειώθηκε στην χώρα για το μέγα αυτό θέμα μετά από εκείνη την παλιά, αλήστου μνήμης «Δίκη των τόνων», που απόμεινε χωρίς συνέχεια και σποραδικές εδώ κι εκεί απόψεις. Η μόνη που φαίνεται ρωτήθηκε -γιατί ούτε τα Κόμματα ενη­μερώθηκαν, όπως αμέσως θα φανεί- ήταν μια Επιτροπή που συγκρότησε όπως ήθελε ο τότε Υπουργός Παιδείας καθώς και το περιλάλητο ΚΕΜΕ του ίδιου Υπουργείου.

Τι ακριβώς αποφάνθηκε η Επιτροπή και τι είπε το ΚΕΜΕ σαφώς, δεν γνωρίζουμε, ούτε αν υπήρξε και τι ακριβώς υποστήριξε η μειοψηφία. Αλλά ούτε και η Εθνική Αντιπροσωπεία το εγνώριζε, όταν τα μεσάνυχτα της 11.2.1982 εισήχθη εντελώς αιφνίδια το άρθρο της προσκολλήσεως σε αλλότριο νόμο, η παρονυχίδα στον νόμο περί εγγραφής μαθητών στα Λύκεια κ.λπ. Πάντως, ανακοινώνουμε τα ονόματα των μελών της με βαρύτατες εθνικές ευθύνες Επιτροπής εκείνης, για να αναλάβει καθένας την προσωπική του ευθύνη και να μη τους λησμονήσει ο ελληνικός Λαός, που τον έσωσαν, φαίνεται, από την αγραμματοσύνη και την διασπάθιση χρόνου και χρήματος…: Καθηγ. Εμμ. Κριαράς πρόεδρος, Φάνης Κακριδής καθηγ. Παν/μίου,Χρίστος Τσολάκης φιλόλογος, Βασ. Φόρης φιλόλογος, Δημ. Τομπαϊδης σύμβουλος ΚΕΜΕ, Χρ. Μιχαλές Πρόεδρος της ΟΛΜΕ, Απόστ. Κοτλίττας διδάσκαλος, Αλόη Σιδέρη φιλόλογος της ΟΙΕΛΕ.

Όλα αυτά σημαίνουν, κατά την γνώμη μας, ότι ο αρμόδιος Υπουργός χειρίστηκε το κολοσσιαίο θέμα αλλαγής της γραφής της γλώσσας μας μετά τόσους αιώνες αδιάλειπτης πρακτικής αντιλαϊκά, ως ένα θεματάκι που με μια Επιτροπούλα και με μιά-δυό συνεδριάσεις του ΚΕΜΕ τακτοποιείται….
Τα πρακτικά της συνεδρίασης εκείνης της Βουλής των Ελλήνων, της αιφνίδια κρισιμότατης, παρέχουν συγκλονιστικές πληροφορίες και στοιχειοθετούν τον χαρακτηρισμό της πράξης ως σκανδάλου. Λοιπόν:

α) Προς τα μεσάνυχτα της 11.1.1982 είχε περατωθεί η συζήτηση για την εγγραφή μαθητών των Λυκείων, οπότε τελείως αιφνίδια εισάγεται, της προσκολλήσεως καθώς είπαμε, ως άρθρο 2, ένα εντελώς άσχετο -και εθνικώς μέγα- θέμα: η επιβολή του μονοτονικού (γιατί άλλο πράγμα είναι η αναγνώριση μιας πραγματικότητας που υπάρχει και λειτουργεί, όπως έγινε με την δημοτική γλώσσα, και άλλο η αυταρχική επιβολή μιας ανύπαρκτης πραγματικότητας).

β) Μετά από μιαν άτυχη παρέμβαση του Ευάγγελου Αβέρωφ, που ερώτησε σε ποιο είδος μονοτονικού σκέφτεται να εφαρμόσει η Κυβέρνηση και που η αδεξιότητα του αρμόδιου Υπουργού φανέρωσε πως το θέμα δεν τον είχε καθόλου απασχολήσει…- και μετά από την ακατάσχετη, ανοημάτιστη φλυαρία κάποιων βουλευτών, παρεμβαίνει ο τότε κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος της τότε Αξιωματικής Αντιπολίτευσης κ. Κωνσταντίνος Μητσοτάκης (σελ. 456 των Πρακτικών της Βουλής) και επισημαίνει διαμαρτυρόμενος τα ακόλουθα:

1. Το άρθρο αυτό περί μονοτονικού «προστίθεται σήμερα, την τελευταία ώρα… αιφνιδιαστικώς. Αναφέρεται σε ένα μέγα θέμα…».

2. Ζητεί να μετατεθεί στην επόμενη συνεδρίαση της Βουλής η συζήτηση του άρθρου περί μονοτονικού. «Δεν είναι δυνατόν να έχει η Κυβέρνηση την απαίτηση να μας φέρνει το θέμα αυτό το μέγα, αιφνιδιαστικά, και να απαιτεί να το ψηφίσουμε και μετά την 12ην (νυκτερινή)». «Η τροπολογία» (Θεέ και Κύριε, με… τροπολογία μεσονύκτια αλλάζει αιφνίδια η γραφή των λέξεων που είχε επί αιώνες τηρηθεί!) «αναφέρεται σ’ ένα πολύ σοβαρό θέμα».

3. Ανακοινώνει ότι αν η Κυβέρνηση επιμείνει, η Αξιωματική Αντιπολίτευση είναι υποχρεωμένη να αποχωρήσει από την Αίθουσα (σελ. 456, β′ στήλη).

4. Δευτερολογεί ο κ. Κωνσταντίνος Μητσοτάκης κι επισημαίνει και πάλι (σελ. 457): α) τη σοβαρότητα του θέματος, β) ότι κακώς αυτό προτείνεται με τροπολογία, γ) ότι κακώς καλείται η Βουλή να το συζητήσει μετά το μεσονύκτιο, δ) ότι έτσι καθώς έρχεται «ένα τέτοιο θέμα», αιφνίδια, η Αντιπολίτευση δεν έχει προλάβει να προετοιμαστεί, να το διαβάσει, να ενημερωθεί. «Δεν έχουμε κανένα φάκελλο… καμία προετοιμασία. Δεν έχει καμία σχέση με το συζητούμενο νομοσχέδιο. Είναι σαφές ότι είναι αντισυνταγματική η τροπολογία… Δώστε μας το χρόνο να προετοιμαστούμε…».

γ) Από μέρους του ΚΚΕ η κ. Μαρία Δαμανάκη παρεμβαίνει δύο φορές (σελ. 457, β′ στήλη) και ζητεί και εκείνη αναβολή, γιατί «το Σώμα έχει κουραστεί» -ίσως δεν θέλει να πει ότι δεν υπάρχει πια απαρτία. Άλλα ο προεδρεύ ων κ. Μιχ. Στεφανίδης αποκρίνεται σε όλα αυτά με τα εξής αμίμητα (σελ. 457, β′ στήλη): «Είναι απαράδεκτο και αδιανόητο για τον Ελληνικό Λαό, ο οποίος όταν πληροφορηθεί τη συζήτηση αυτή που γίνεται εδώ, θα αισθανθεί απογοήτευση» (μόνο γι′ αυτό…).

δ) Ο κ. Κωνσταντίνος Μητσοτάκης επανέρχεται (σελ. 458, α’ στήλη) για να επισημάνει πως «η Κυβέρνηση και το Προεδρείο επιμένουν εις αυτόν τον αντιδημοκρατικόν και αντικοινοβουλευτικόν τρόπον της συζητήσεως αυτής της τροπολογίας. Εφ’ όσον η Κυβέρνηση και το Προεδρείο επιμένουν… υπό τάς συνθήκας αυτάς λυπούμεθα ειλικρινώς, αλλά δεν δυνάμεθα να παρακολουθήσουμε την συζήτηση και είμεθα υποχρεωμένοι να αποχωρήσουμε (και οι βουλευτές της “Νέας Δημοκρατίας” ΑΠΟΧΩΡΟΥΝ από την αίθουσα)».

Έτσι, το έγκλημα κατά της γλώσσας μας πραγματοποιήθηκε: με τρόπο σκανδαλώδη, αιφνίδιο, απροετοίμαστο και αντισυνταγματικό, και αν κρί νουμε από την φλυαρία που επακολούθησε, την επιπόλαιη και αξιοδάκρυτη, η άσχετη αυτή, βαρυσήμαντη τροπολογία περί επιβολής του μονοτονικού στον ελληνικό Λαό ψηφίστηκε γύρω στις 2 η ώρα μετά τα μεσάνυχτα, για να επαληθευθεί ακόμη μια φορά το λεγόμενο από τον λαό μας: της νύχτας τα καμώματα τα βλέπει η μέρα και γελά…
Από πόσους ψηφίστηκε η τροπολογία αυτή; Κατά δήλωση του αείμνηστου Παναγ. Κανελλόπουλου -δεν ήταν παρών στην συνεδρίαση, αφού ουδείς εγνώριζε πως η Κυβέρνηση αιφνίδια θα εισήγαγε προσκολλημένο σε άσχετο, επουσιώδη νόμο, τέτοιο μέγιστο εθνικό θέμα για συζήτηση- ψηφίστηκε από όχι περισσότερους από 30 (τριάντα) βουλευτές! Την πληροφορία επαναλαμβάνει ο ποιητής-ακαδημαϊκός Νικηφόρος Βρεττάκος («Έθνος» της 8.5.1990). Ό, τι λοιπόν έπλασαν αιώνες, στις 2 μετά τα μεσάνυχτα το εγκρέμισαν 30 περίπου βουλευτές… Σκανδαλώδης, επιπόλαιη πράξη αντεθνικής βαρύτητας.
Ο νόμος, έτσι που χαλκεύτηκε, δημοσιεύτηκε, καθώς μνημονεύσαμε πριν, στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως με άλλο τίτλο και χρειάζεται υπερβολική φαντασία για να τον ανακαλύψει κανείς.
Και όμως, ουδείς είχε τότε, ούτε τώρα, ζητήσει από την Πολιτεία την επιβολή του μονοτονικού. Το αίτημα του αιώνα μας για τη γλώσσα μας υπήρξε σταθερά ένα και μόνο: η αναγνώριση της δημοτικής, της γλώσ σας του Εθνικού μας Ύμνου, ως της μοναδικής σήμερα γλώσσας του ελληνικού Λαού. Και την αναγνώριση αυτής της πραγματικότητας -όχι την αιφνίδια επιβολή μιας νέας εντελώς πραγματικότητας-πραγματοποίησε η μεταδικτατορική Κυβέρνηση του κ. Κωνσταντίνου Καραμανλή με Υπουργό Παιδείας τον κ. Γεώργιο Ράλλη, προσφέροντας στους μαθητές και στο Λαό μια απλοποιημένη και αρκετά συγχρονισμένη Νεοελληνική Γραμματική, που αντιμετωπίζει όλες σχεδόν τις εμπλοκές τονισμού των λέξεων που βασάνιζαν τις παλιότερες γενιές, και κάνει εύκολο, εναρμονισμέ νο το έργο του τονισμού -υπογραμμίζοντας συγχρόνως πως το μέγα χρέος, για δεκαετίες ίσως, όλων μας, είναι να μάθουμε να γράφουμε και να χρησιμοποιούμε σωστά, όμορφα τη δημοτική.
Τότε βέβαια, αμέσως μετά την δικτατορία (με προδρόμους, πριν από την δικτατορία, δυο εφημερίδες της Θεσσαλονίκης που, ωστόσο, διατηρούσαν ένα σημάδι στη θέση των πνευμάτων και τόνιζαν όλες τις λέξεις), είχαν αρχίσει κάποιες εφημερίδες της Αθήνας να εφαρμόζουν το μονοτονικό -για λόγους οικονομικούς, όπως δήλωναν, για να κερδίσουν χρόνο στη στοιχειοθέτηση και στις διορθώσεις. Αλλά ποιος σοβαρός άνθρωπος θα διανοούνταν να υποστηρίξει ποτέ ότι εκδότες, φωτοσυνθέτες και διορθωτές θα καθορίζουν πώς θα γράφεται η γλώσσα; Η γλώσσα μας αποτελεί πνευματικό και ιστορικό γεγονός κρυσταλλωμένο μέσα στους αιώνες και δεν μπορεί να υποκύπτει σε πενιχρά χρησιμοθηρικά κριτήρια, όταν άλλες, νεότερες γλώσσες δεν τα δέχονται. Ούτε είναι λογικό -για να μην ειπούμε πως είναι καταγέλαστο- ανάλογα με τη στάθμη γλωσσικής μόρφωσης της πλειοψηφίας, ίσως, του λαού σε μια δεδομένη ιστορική περίοδο, η υπεύθυνη Πολιτεία να αυξάνει ή να περιορίζει τις αξιώσεις στη γλώσσα, ώστε η γλώσσα κάθε φορά -άθυρμα πλέον- να προσαρμόζεται στην οκνηρία των πολλών και όχι οι πολλοί στην αρετή της γλωσσικής παιδείας.
Μετά τη δημοσίευση του νόμου, άρχισε να εφαρμόζεται ένα εκτεταμένο σχέδιο φανατικής γλωσσικής και υλικής καταστροφής:

α) τρομοκρατήθηκαν από την Εξουσία όλοι οι υπάλληλοι του Δημοσίου και των Δημοσίων Οργανισμών (ξεχωριστά οι εκπαιδευτικοί, βέβαια), μη τυχόν και αντιδράσουν, και δεν εφαρμόσουν το μονοτονικό.

β) Καταστράφηκαν χιλιάδες χιλιάδων βιβλία εκπαιδευτικά, αξίας πολλών εκατομμυρίων, επειδή η γλώσσα τους ήταν δημοτική πολυτονική, και ξαναστοιχειοθετήθηκαν μονοτονικά -ωσάν τα πνεύματα και οι τόνοι να εμπόδιζαν την ανάγνωσή τους από τους μονοτονιστές, ενώ το αντίθετο λογικά συμβαίνει: όταν για κάποιον αναγνώστη λείπουν κάποια σημεία γνωριμίας και τονισμού των λέξεων, αυτός δυσκολεύεται να διαβάσει ένα κείμενο και χάνει χρόνο.

γ) Ναυάγησε η διδασκαλία της αρχαίας ελληνικής -της κληρονομιάς μας- στη Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση και στις Φιλοσοφικές Σχολές.

δ) Άρχισε η βιαστική, ασθματική και άκριτη «μετάφραση» των Βασικών Νόμων του Κράτους, πριν προλάβει να δουλευτεί με την κρατική πρακτική η δημοτική γλώσσα, αλλά για να περάσει, μαζί με τη δημοτική, και το μονοτονικό -με προφανή βιασμό του ρυθμού εξέλιξης και κάθαρσης της γλώσσας μας, αλλά και της νόμιμης αναχώνευσης και μίξης των στοιχείων της.

Αμέσως μετά από αυτή την αιφνίδια, βίαιη αλλαγή, αρκετοί μορφωμένοι Έλληνες -κάποιοι από αυτούς με το αγιάτρευτο «σύνδρομο του προοδευτισμού»…- εκοιμήθηκαν, καθώς θα έλεγε ο Λαός μας, πολυτονιστές και την επόμενη κιόλας ημέρα, χωρίς να αναρωτηθούν ή να ρωτήσουν τί και πώς, εξύπνησαν μονοτονιστές. Αιφνίδια, τα χαράματα της 11ης προς την 12η Ιανουαρίου 1982, μετά από μια ολόκληρη ζωή, κατάλαβαν τί δεν ήταν γράφοντας επί τόσες πριν δεκαετίες. Κι από τότε, υποστηριχτές των 30 βουλευτών που νυσταγμένοι εψήφισαν το μονοτονικό, δεν έπαψαν να το εφαρμόζουν και να το κηρύττουν, τονίζοντας τα οικονομικά, χρονικά και μορφωτικά του οφέλη.
Ρωτούμε: Ποια αρχαία γλώσσα, φυσιολογικά και αβίαστα εξελισσόμενη μέσα στους αιώνες, εφάρμοσε εκπτώσεις στις αξιώσεις ιστορικής μνήμης και ακρίβειας, υποκύπτοντας σε μη γλωσσικά, δηλαδή δικά της, αυτόνομα και όχι εμπορευματολογικά κριτήρια; Τότε, αν τέτοια κριτήρια ισχύσουν, η γλώσσα μας, χαροποιώντας τους οκνηρούς, ημιμαθείς, καθώς και τις πολυεθνικές των ηλεκτρονικών υπολογιστών, έπρεπε να εφαρμόσει το λατινικό αλφάβητο -οπότε πολλά τα οικονομικά και άλλα υλικά οφέλη… Και όμως, όλες οι γλώσσες με μακρό παρελθόν -και όχι τόσο μακρό όσο η ελληνική- είναι δύσκολες, απαιτητικές, πυκνές σε μνήμη σημειολογική, και αρνούνται να υποταγούν σε κριτήρια χρησιμοθηρικά. Μετά από συζητήσεις 100 και πλέον ετών, η γαλλική γλώσσα πέρυσι δέχτηκε κάποιες δειλές αλλαγές -στην πραγματικότητα: εναρμονίσεις- μετά από μηνών δημόσιες συζητήσεις, αλλά κι αυτές τις πενιχρές, δικαιολογημένες λογικά αλλαγές, τελικά τις απέκρουσε η Γαλλική Ακαδημία -νόμιμος φρουρός της γλώσσας του Λαού.
Και εκείνοι δεν έχουν το βαρύ, ιερό χρέος να προασπίσουν, καθώς εμείς, που είμαστε και οι μόνοι, τα αρχαία μας Κείμενα, που χωρίς τόνους και πνεύματα δεν νοούνται. Και είναι γνωστή η νικηφόρα αντίσταση των Ισπανών στην ιταμή αξίωση των πολυεθνικών εταιριών για να καταργήσουν το ψηφίο η~.
Με τον αιφνίδιο, αντισυνταγματικό τρόπο που επιβλήθηκε μεταμεσονύχτια το μονοτονικό, κανείς δεν θέλησε να συνειδητοποιήσει, ούτε ο απληροφόρητος Υπουργός τότε Παιδείας, πώς δημιουργήθηκε με τη συνεργεία 30 βουλευτών, της πενιχρότερης που γίνεται μειοψηφίας της Βουλής των Ελλήνων, ένας νέος γλωσσικός διχασμός του Λαού μας.

Τότε δημοσιεύτηκε και η ακόλουθη Διακήρυξη Ελλήνων Συγγραφέων:

«Πιστεύαμε πως η πράξη της Πολιτείας με την οποία, πριν λίγα χρόνια, αναγνώρισε την δημοτική ως την μοναδική γλώσσα του Έθνους μας σήμερα, θα λύτρωνε τον λαό μας από την μάστιγα ενός, πολιτικοποιημένου μάλιστα γλωσσικού ζητήματος και θα ήταν η απαρχή μιας βαθύτερης μελέτης και γνώσης της γλώσσας, μιας συνειδητότερης χρήσης και γραφής των λέξεών της.
Αντί γι′ αυτό, με λύπη μας είδαμε να δημιουργείται τεχνητά, αμέσως, ένα νεόμορφο γλωσσικό πρόβλημα, το πρόβλημα του τονισμού των λέξεων στον γραπτό λόγο και, μαζί μ’ αυτό, να συζητείται κιόλας το θέμα της γραφής των λέξεων από μερικούς, δηλαδή η πλήρης εξάρθρωση της ελληνικής γλώσσας. Κι εκείνοι που δημιούργησαν το πρόβλημα αυτό, φρόντισαν να το πολιτικοποιήσουν, χωρίς ν’ αντιλαμβάνονται ότι, αναθέτοντας στην Πολιτεία πάλι την λύση του, ανελάμβαναν απέναντι στο Έθνος βαρύτατη ευθύνη. Κι έτσι έχουμε νέα γλωσσική εμπλοκή στην Ελλάδα.

Επειδή όμως:

1. Οι λέξεις, όπως μας τις παρέδωσαν οι πατέρες του Δημοτικισμού, γράφονται έτσι επί 2000 τώρα χρόνια, έχο ντας κρυσταλλώσει παράδοση αξιοσέβαστη, ακόμη κι από τους ξένους·

2. το πώς θα γράφονται οι λέξεις είναι πάντοτε αρμοδιό τητα αποκλειστική των συγγραφέων ενός τόπου και ποτέ άλλων παραγόντων της ζωής·

3. το κύριο χρέος μας σήμερα είναι να μάθουν να μιλούν και να γράφουν οι Έλληνες σωστά την παραδομένη δημοτική·

4. οι απλοποιήσεις της γλώσσας μας τα τελευταία χρόνια περιόρισαν στο ελάχιστο τις δυσκολίες τονισμού των λέξεών της,

διακηρύσσουμε ότι:

δεν δεχόμαστε οποιαδήποτε αλλαγή στην γραφή των λέξεων της γλώσσας μας και θα συνεχίσουμε να γράφουμε και να τυπώνουμε τα βιβλία μας με σέβας προς την ζωντανή γλωσσική παράδοση και την πλήρη μορφή των λέξεων, όπως μας δίδαξαν οι πατέρες του Δημοτικισμού και οι με γάλοι Νεοέλληνες συγγραφείς.

Οι συγγραφείς:
Νίκος Αθανασιάδης, Τάσος Αθανασιάδης, Έφη Αιλιανού, Ορέστης Αλεξάκης, Κώστας Ασημακόπουλος. Τάκης Βαρβιτσιώτης, Όλγα Βότση, Νικηφόρος Βρεττάκος, Πέ τρος Γλέζος, Μαργαρίτα Δαλμάτη, Διαλεχτή Ζευγώλη-Γλέζου, Λιλή Ζωγράφου, Νανά Ησαΐα, Ιουλία Ιατρίδη, Πάνος Καραβιάς, Αντρέας Καραντώνης, Ζωή Καρέλλη, Γρηγ. Κασιμάτης, Τάσος Κορφής, Γιωργής Κότσιρας, Β. Κωνσταντίνος, Χριστόφορος Λιοντάκης, Ν.Κ. Λούρος, Χρήστος Μαλεβίτσης, Γ. Μανουσάκης, Μελισσάνθη, Ε.Ν. Μόσχος, Δημήτρης Μυράτ, Έλλη Νεζερίτη, Θεόδ. Ξύδης, Θ. Παπαθανασόπουλος, Δημ. Παπακωνσταντίνου, Λένα Παππά, Π. Β. Πάσχος. Γ. Πατριαρχέας, Ν. Γ. Πεντζίκης, Ε.Ν. Πλάτης, Αλέξης Σολομός, Τατιάνα Σταύρου, Γεωρ γία Ταρσούλη, Φώφη Τρέζου, Ιωάννου Τσάτσου, Κώστας Ε. Τσιρόπουλος, Θ.Δ. Φραγκόπουλος, Νίκος Φωκάς, Παναγιώτης Φωτέας, Ερρίκος Χατζηανέστης, Ντίνος Χριστιανόπουλος».

Το Μανιφέστο αυτό, που προκάλεσε οργή, ύβρεις και συκοφαντήσεις-λιβελλογραφήματα των οψίμων μονοτονιστών, ακολούθησαν πλήθος γνώμες εξεχόντων ανθρώπων του πνευματικού μας πολιτισμού -και μόνο αυτά θα αναχαίτιζαν μιαν ευαίσθητη, με εθνική συνείδηση Κυβέρνηση και θα την έφερναν σε αυτο-επίγνωση, ώστε τουλάχιστο να θέσει σε ευρύτατη, λαϊκή συζήτηση το θέμα και να μην επιμείνει στην αυταρχική επιβολή του μονοτονικού.

Ο Οδυσσέας Ελύτης εδήλωσε:

«Εγώ είμαι υπέρ του παλαιού συστήματος, εναντίον του μονοτονικού και υπέρ της διδασκαλίας των Αρχαίων Ελληνικών. Είναι η βάση για να ξέρεις την ετυμολογία των λέξεων. Η σημερινή κακοποίηση της γλώσσας με ενοχλεί και αισθητικά. Θέλω να δω γραμμένο “καφενείον” κι ας μην το προ φέρουμε το «ν». Τώρα, όλες οι λέξεις έχουν μια τρύπα».

Ο Νικηφόρος Βρεττάκος υπογράμμισε:

«Υπερτιμήθηκε η άποψη ότι διευκολύνει τους μαθητές, κάτι που, ίσως, είναι αντιπαιδαγωγικό. Υπάρχει, άλλωστε και μια παράδοση που εκφράζει την άποψη μεγάλων παιδαγωγών, οι οποίοι επιμένουν ότι το παιδί πρέπει να κοπιάζει για να γίνει άνθρωπος ικανός, ώστε στη ζωή του ν’ αντιμετωπίσει όλες τις αντιξοότητες. Υποστηρίχτηκε, επίσης, υπέρ του μονοτονικού και η άποψη ότι διευκολύνονται οι τυπογράφοι και οι στοιχειοθέτες, γενικά, και ότι οι εκδόσεις, πάλι γενικά, γίνονται οικονομικότερες.
Παραγνωρίστηκαν, όμως, οι λόγοι που επέβαλαν στους “Αλεξανδρινούς χρόνους την καθιέρωση των τόνων, οι οποίοι ισχύουν και σήμερα. Πολλές φορές, τα γραπτά μου δεν διαβάζονται σωστά όταν τυπώνονται στο μονοτονικό. Ας ελπίσουμε ότι θα επανεξεταστεί μελλοντικά το θέμα κι ότι θα επι­κρατήσουν σωφρονέστερες απόψεις».

Ο Κορνήλιος Καστοριάδης ετόνισε:

«Τώρα για το μονοτονικό. Αν δεν θέλετε κύριοι του Υπουργείου να κάνετε φωνητική ορθογραφία, τότε πρέπει ν’ αφήσετε τους τόνους και τα πνεύματα, γιατί αυτοί που τους βάλανε, ξέρανε τι κάνανε. Δεν υπήρχαν στα αρχαία ελληνικά, γιατί απλούστατα υπήρχαν μέσα στις ίδιες τις λέξεις. Αυτοί, οι Κριαράς και οι άλλοι (…) που έκαναν αυτές τις μεταρρυθμίσεις -αυτό παρακαλώ να γραφτεί στις εφημερίδες- δεν ξέρουν τι είναι γλώσσα. Δεν ξέρουν αυτό που γνώριζε η κόρη μου στα τρία της χρόνια. Μάθαινε μία λέξη και μετά έψαχνε για τις συγγενείς της. Αυτό είναι μια γλώσσα. Ένα μάγμα, ένα πλέγμα, όπου οι λέξεις παράγονται οι μεν από τις δε, όπου οι σημασίες γλιστράνε από τη μια στην άλλη, είναι μια οργανική ενότητα από την οποία δεν μπορείς να βγάλεις και να κολλήσεις πράγματα, δυνάμει μιας ψευτοκυβέρνησης, καθισμένος σ’ ένα γραφείο στο υπουργείο Παιδείας. Η κατάργηση των τόνων και των πνευμάτων είναι η κατάργηση της ορθογραφίας, που είναι τελικά η καταστροφή της συνέχειας. Ήδη τα παιδιά δεν μπορούν να καταλάβουν Καβάφη, Σεφέρη, Ελύτη, γιατί αυτοί είναι γεμάτοι από τον πλούτο των αρχαίων ελληνικών. Δηλαδή πάμε να καταστρέψουμε ό,τι κτίσαμε πριν λίγα χρόνια; Αυτή είναι η δραματική μοίρα του σύγχρονου ελληνισμού».
Ακολούθησαν διαμαρτυρίες, δημόσιες συζητήσεις, προσφυγές. Η Κυβέρνηση έμεινε ασυγκίνητη, πιστεύοντας πως από χρόνο σε χρόνο θα κέρδιζε με καταναγκασμό, τρομοκράτηση, διαδόσεις πως δεν υπάρχουν πια γραφομηχανές πολυτονικές, ούτε τυπογράφοι πολυτονιστές, πως το Κράτος δεν αγοράζει τάχα βιβλία πολυτονικά, πως θα επιβαλλόταν τελικά το μονοτονικό. Ερωτούμε όμως: μπορεί μια εξαναγκαστική πρακτική 8 χρόνων να ανατρέψει παράδοση πρακτικής πολλών αιώνων; Ας μας απαντήσουν οι υπεύθυνοι.
Πάντως, και τα παιδιά μας, στα δίσεχτα αυτά χρόνια, δεν έμαθαν καλύτερα τη γλώσσα μας, επειδή καταργήθηκαν τόνοι και πνεύματα, και τα γραπτά τους, κατά γενική ομολογία, κάθε χρόνο είναι και πιο αξιοθρήνητα, πειστήρια γλωσσικής διάλυσης. Η πλειονότητα των συνειδητών συγγραφέων μας εξακολουθεί να γράφει πολυτονικά -και των νέων συγγραφέων μας επίσης, όχι μόνο των παλιότερων,- σπουδαία περιοδικά και διαπρεπείς εκδοτικοί Οίκοι εξακολουθούν να χρησιμοποιούν το πολυτονικό και ο Λαός επιμένει. Ιερή εθνική επιμονή, αξιοθαύμαστη αντίσταση στην καταστροφή.
Συμπεραίνουμε:

1. Η επιβολή του μονοτονικού υπήρξε α) άκαιρη, β) αυθαίρετη, γ) αυταρχική, δ) αιφνίδια, ε) αντισυνταγματική, στ) δεν έγινε από τον Λαό μας, και κυρίως από τους ειδικά ενδιαφερομένους, αποδεκτή. Πρόκειται, λοιπόν, για ένα αληθινό Σκάνδαλο πανεθνικής σημασίας.

2. Η «Νέα Δημοκρατία» ΔΕΝ ΔΕΣΜΕΥΤΗΚΕ να εφαρμόσει το μονοτονικό. Ο σημερινός Πρωθυπουργός κ. Κωνσταντίνος Μητσοτάκης αντιστάθηκε προσωπικά στην εσπευσμένη, καταστροφική εκείνη πράξη και διέταξε την αποχώρηση όλων των βουλευτών της τότε Αξιωματικής Αντιπολίτευσης από την μεταμεσονύχτια συνεδρίαση της Βουλής. Επομένως, ούτε το Κόμμα, ούτε ο Πρωθυπουργός, ούτε οι Υπουργοί του, ούτε οι βουλευτές του έχουν ΟΠΟΙΑΔΗΠΟΤΕ ΔΕΣΜΕΥΣΗ και υποχρέωση να εφαρμόσουν και να επιμείνουν στο μονοτονικό. Δεν συνέπραξαν, ΑΝΤΙΣΤΑΘΗΚΑΝ στην χάλκευση του Σκανδάλου αυτού.
Ζητούμε:

1. Να διατάξει η Κυβέρνηση και να αρχίσει ο αξιότιμος κ. Υπουργός Παιδείας, σε συνεργασία με την κ. Υπουργό Πολιτισμού, την επανασυζήτηση περί μονοτονικού. Την ανοιχτή, δημοκρατική και άφοβη συζήτηση και να κληθούν σ’ αυτό τον αντιαυταρχικό διάλογο όλοι οι αρμόδιοι: η Ακαδημία Αθηνών, τα Πανεπιστήμια, τα Σωματεία Λογοτεχνών.

2. Να επιτρέψει αμέσως η Κυβέρνηση ώστε όλοι οι κρατικοί λειτουργοί και των τριών Εξουσιών της Δημοκρατίας να μπορούν, αν κριθούν, ελεύθερα να γράφουν πολυτονικά, χωρίς φόβο και οποιαδήποτε πίεση.

3. Να τεθούν τα συμπεράσματα των συζητήσεων αυτών, αν όχι στην άμε ση κρίση, όπως θα άρμοζε, των Ελλήνων με σαφές δημοψήφισμα, στην Εθνική Αντιπροσωπεία και σε ειδική συνεδρίαση έγκαιρα και πλήρως προετοιμασμένη, ώστε εκείνη να αποφασίσει ελεύθερα, υπεύθυνα, ελληνικά.

Αθήνα, Σεπτέμβριος 1991

Περισσότερα: http://www.schizas.com/site3/index.php?option=com_content&view=article&id=20590:2010-10-04-170000&catid=16:listes-tis-ellados&Itemid=196#ixzz11SKf5k7x

ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗ ΔΙΑΜΟΡΦΩΣΗ ΜΙΑΣ ΟΡΘΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΓΙΑ ΤΗ ΘΡΑΚΗ

By , August 28, 2010 1:24 AM

Hellenic Electronic Center (HEC)
(www.greece.org)
P.O.Box 409, Milton, MA 02186 –USA
Τ.Θ. 33, T.K. 20003, Ελλάς
τηλ. +306939250584

Αθήνα, 29η Σεπτεμβρίου 2010

ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΔΙΑΜΟΡΦΩΣΗ ΜΙΑΣ ΟΡΘΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ

ΓΙΑ ΤΗΝ ΘΡΑΚΗ

ΑΝΟΙΚΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΗΓΕΣΙΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ
http://www.greece.org/blogs/scholars/

Από

Το Hellenic Academic FORUM

Εξοχώτατε κύριε Πρόεδρε της Δημοκρατίας,

Εξοχώτατε κύριε Πρόεδρε της Κυβέρνησης,

Αξιότιμοι κ. κύριοι Αρχηγοί των Κομμάτων,

Αξιότιμοι κ. κύριοι Βουλευτές,

Το Hellenic Academic FORUM έχει ως μέλη του, Έλληνες καθηγητές πανεπιστημίου, και επιστήμονες κατόχους διδακτορικού πτυχίου, στην Ελλάδα, στην Κύπρο, στις ΗΠΑ και σε 19 ακόμα χώρες. Είναι δε κλάδος του Hellenic Electronic Center (www.greece.org), Μη Κερδοσκοπικού Οργανισμού, που έχει ιδρυθεί στις ΗΠΑ για την προώθηση Ελληνικών θεμάτων, και περιλαμβάνει περί τα 40.000 μέλη.

Τον τελευταίο καιρό έχουμε γίνει αποδέκτες μηνυμάτων απόγνωσης από συναδέλφους στην Θράκη, αλλά και ανησυχητικών πληροφοριών, αναφορικά με τα αποτελέσματα της επί σειρά ετών ασκούμενης εκπαιδευτικής πολιτικής στις περιοχές μειονοτήτων της Θράκης. Παρακολουθήσαμε, επίσης, σχετική ειδησεογραφία και τηλεοπτικές εκπομπές αναφερόμενες τόσο στο ζήτημα της ηρωικής, κατά την άποψή μας, δασκάλας κας Χαράς Νικοπούλου, όσο και σε θέματα σχετιζόμενα με την δράση ατόμων που έχουν στόχο την τουρκοποίηση της περιοχής. Ως απλοί Έλληνες που αγαπάμε τον τόπο μας, αλλά πολλοί από μας και ως ακαδημαϊκοί δάσκαλοι, θα θέλαμε να εκφράσουμε την έντονη ανησυχία και αγωνία μας, για τον χειρισμό ενός ζωτικής σημασίας Εθνικού Προβλήματος εκ μέρους των Ελληνικών Κυβερνήσεων.

Έχουμε πληροφορηθεί από διάφορες πηγές, ότι η ακολουθούμενη εκπαιδευτική πολιτική στην Θράκη βασίζεται εν πολλοίς, σε προτάσεις που προέκυψαν από προγράμματα ΕΠΕΑΕΚ συνολικού ύψους 20 εκατ. Ευρώ, και εκπονήθηκαν από ερευνητική ομάδα με τωρινή έδρα στο Παν/μιο Αθηνών. Δεν θα υπεισέλθουμε σε οποιαδήποτε κριτική των σχετικών πορισμάτων. Αυτή έχει γίνει από άλλους οι οποίοι διαθέτουν περισσότερα στοιχεία για την σχετική αξιολόγηση. Επισημαίνουμε όμως, πως είναι αδιανόητο η εθνική πολιτική σε ένα τέτοιο κρίσιμο και ευαίσθητο θέμα, πολιτική που υποχρεώνει τους Πομάκους και Ρομά της Θράκης να διδάσκονται ως μητρική την τουρκική γλώσσα, με προφανείς συνέπειες για την κοινωνική και εθνική τους ένταξη, να βασίζεται σε αμφιλεγόμενες απόψεις μιας ερευνητικής ακαδημαϊκής ομάδας, ανεξάρτητα από το επιστημονικό κύρος των εμπλεκομένων.

Πιστεύουμε ότι, η χάραξη Εθνικής πολιτικής σε τέτοιου είδους ζητήματα θα πρέπει να βασίζεται σε εισηγήσεις ενός Εθνικού Συμβουλίου Χάραξης Πολιτικής (για την Θράκη), το οποίο θα στελεχώνεται από υψηλού κύρους ειδικούς, όχι μόνο εκπαιδευτικούς αλλά και έμπειρους, καταξιωμένους ειδικούς επιστήμονες, από τους οποίους κάποιοι να κατοικούν στην Θράκη, για να έχουν άμεση γνώση των προβλημάτων και των εκεί συμβαινόντων. Ένα τέτοιο Συμβούλιο θα μελετά τις απόψεις όχι μόνο κάποιας ομάδας με προσβάσεις στα εκάστοτε κέντρα εξουσίας, αλλά και πολλών άλλων. Θα εξετάζει σε βάθος τις τυχόν επιπτώσεις του ενός ή του άλλου μέτρου, στα πλαίσια πάντα των υφιστάμενων συνθηκών που διέπουν το καθεστώς των μειονοτήτων, της διεθνούς πρακτικής, της τοπικής εμπειρίας, αλλά και της αντίστοιχης πολιτικής της Τουρκίας προς τους Έλληνες της Κωνσταντινούπολης, της Ίμβρου και της Τενέδου. Και μόνο μετά από μια τέτοια ενδελεχή διερεύνηση, θα εισηγείται την ενδεικνυόμενη Εθνική Πολιτική, αλλά και τα αναγκαία μέτρα για την επίτευξη των στόχων της.

Οι ευθύνες των μέχρι σήμερα ηγεσιών για τον τρόπο αντιμετώπισης ενός τόσης ζωτικής σημασίας θέματος, είναι τεράστιες. Δυστυχώς, αυτού του είδους άστοχοι, και κάποιες φορές επιπόλαιοι, χειρισμοί οδήγησαν την Ελλάδα, σε πάρα πολλούς τομείς, στην σημερινή της κατάντια πού όλους, μας πληγώνει και μας προκαλεί ντροπή ως πολίτες της.

Θεωρούμε ότι στα πλαίσια της ανασυγκρότησης της χώρας, που η παρούσα Κυβέρνηση έχει διακηρύξει, θα πρέπει να αποτελέσει προτεραιότητα η χωρίς τυμπανοκρουσίες ίδρυση ενός υπερκομματικού Εθνικού Συμβουλίου για την αντιμετώπιση των προβλημάτων της Θράκης, το οποίο σε ταχύτατο χρόνο θα εξετάσει τα προβλήματα που σχετίζονται με την εκπαίδευση στα σχολεία των Ελλήνων μουσουλμάνων και με τον επιχειρούμενο εκτουρκισμό της περιοχής. Το Συμβούλιο αυτό να στελεχωθεί με ό,τι καλύτερο διαθέτει ο Ελληνισμός, έξω από κομματικές σκοπιμότητες και παρεμβάσεις, όλα δε τα πολιτικά κόμματα να δεσμευθούν για την συνέχειά του. Είναι φυσικά αυτονόητο, ότι θα λειτουργεί έχοντας συμβουλευτικό χαρακτήρα, για την διαμόρφωση προτάσεων στρατηγικού σχεδιασμού, ενώ οι οποιεσδήποτε αποφάσεις θα λαμβάνονται από την εκάστοτε Κυβέρνηση.

Ας διδαχθούμε από τους γείτονες στα ανατολικά μας σύνορα! Ας ακούσουμε τις κραυγές αγωνίας, που έρχονται από Έλληνες, χριστιανούς, Πομάκους και Ρομά, της Θράκης μας. Ας ξεκινήσουμε κάποτε ως χώρα, κάνοντας τα αυτονόητα, χωρίς προκαταλήψεις ή ιδεολογικές αγκυλώσεις αλλά με κριτήριο το συμφέρον της χώρας και τον κοινό νου. Και ταυτόχρονα, ας μεριμνήσουμε, αν μη τι άλλο, για την πλήρη και ορθή εφαρμογή του Νόμου σε κάθε πόλη και χωριό της Θράκης, ώστε κανένας Έλληνας πολίτης της περιοχής, χριστιανός ή μουσουλμάνος, να μην αισθάνεται ότι ανήκει σε μια καταπιεζόμενη μειονότητα μέσα στην ίδια του την χώρα. Ίσως έτσι, να αποτρέψουμε μελλοντικές, και για πολλούς επερχόμενες, εθνικές συμφορές.

Με Τιμή,

Οι υπογράφοντες

(274 υπογραφές έως 29/09/10)-(296 υπογραφές έως 03/10/10)-(299 υπογραφές έως 10/10/10)-
(300 υπογραφές έως 17/10/10)

Αβραάμ Δημήτριος Γ., Δρ., Τμ. Τεχνολογιών Αντιρρύπανσης, ΤΕΙ Δυτικής Μακεδονίας.

Αβραμίδης Ιωάννης Ε., Ph.D., Καθηγητής, Τμήμα Πολιτικών Μηχανικών, Α. Π. Θεσ/νίκης.

Albrecht-Piliouni Efrossini, Ph.D., Auburn University, Auburn, AL 36849, USA.

Anagnostopoulos Aris, Ph.D., Research Fellow, Sapienza University of Rome, ITALY.

Αναγνωστόπουλος Σταύρος, Καθηγητής, Πανεπιστήμιο Πατρών.

Antikas Theo. G., DVM, Ph.D., Καθηγητής Κτηνιατρικής, Skagit Valley College, USA.

Antonopoulos Petros, Dr., Sc. D., Nuclear Engineering Consult., President PMC Inc., USA.

Αντωνοπούλου-Χαραλαμποπούλου Ευγενία, Επ. Καθηγήτρια, Τμ. Φυσικής, Παν/μιο Αθηνών.

Αποστολόπουλος Xάρης, Επίκ. Καθηγητής, Τμήμα Μηχανολόγων, Πανεπιστήμιο Πατρών.

Αρβανιτογιάννης Ιω., Dr., Ph.D., Αν. Καθηγητής, Σχολή Γεωπονικών Επιστημών, Βόλος.

Arkas Evangelos, Ph.D., London, UK.

Αρωνιάδου-Anderjaska Βασιλική, Ph.D., Διδάκτωρ Νευροεπιστημών, Dept of Anatomy, Physiology, & Genetics, & Dept. of Psychiatry, USUHS, Bethesda, MD 20814, USA.

Ασημακόπουλος Βύρων, Επ. Καθηγητής, Εργαστήριο Φυσιολογίας, Ιατρική, Δ. Π. Θράκης.

Βαγενάς Κώστας, Καθηγητής, Τμήμα Χημικών Μηχανικών, Πανεπιστήμιο Πατρών.

Βασιλειάδης Λάζαρος, Επ. Καθηγητής, Πολυτεχνική Σχολή Ξάνθης, Δ. Π. Θράκης.

Βασιλειάδης Χρήστος, Επ. Καθηγητής, Διοίκ. Επιχειρήσεων, Π/μιο Μακεδονίας, Θεσ/νίκη.

Valanides Nicos, Assoc. Professor, Department of Education, University of Cyprus.

Vallianatos Evaggelos, Ph.D., Historian, Claremont, California, USA.

Vahaviolos Sotirios, Ph.D., Chairman & CEO, MISTRAS Group, Inc., Princeton Junction, NJ, USA.

Βελγάκης Μιχαήλ, Καθηγητής, Πανεπιστήμιο Πατρών.

Βουδριάς Ευάγγελος, Καθηγητής, Τμήμα Μηχανικών Περιβάλλοντος, Δ. Π. Θράκης.

Gavras Irene, M.D., Professor, School of Medicine, Boston University, Boston, USA.

Γαντές Χάρης, Αναπλ. Καθηγητής, Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο Αθηνών.

Gatzoulis Nina, President of the Committee of World Pan-Macedonian Associations, & Professor, Department of Languages, Literatures & Cultures, University of New Hampshire, USA.

Γερογιαννάκη-Xριστοπούλου Μαρία, Δρ., Τμ. Επιστήμης & Τεχνολογίας Τροφίμων, Γεωπονικό Πανεπιστήμιο Αθηνών.

Georgantzas Nicholas C., Fordham University, New York, USA.

Γεωργίου Δημήτριος Α., Αν. Καθηγητής, Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο Θράκης.

Georgopoulos Evagelia, Ph.D., Theoretical & Applied Mechanics, USA.

Georgopoulos Panayotis, Ph.D., Materials Science, Illinois, USA.

Γιακουμεττής Ανδρέας, Δρ., τ. Αν. Καθηγητής, Δημοκρίτειο Παν/μιο Θράκης.

Giannakidou Anastasia, Professor, Dept. of Linguistics, University of Chicago, USA.

Yannopoulos L.N., Ph.D., Pittsburgh, PA, USA.

Γιαννόπουλος Παναγιώτης Χρ., Αν. Καθηγητής, Τμ. Πολιτ. Μηχανικών, Παν/μιο Πατρών.

Yiannos Peter N., Professor, USA.

Γιαννούλης Παναγιώτης, Καθηγητής, Τμήμα Φυσικής, Πανεπιστήμιο Πατρών.

Giaralis Agathoklis, Dipl-Eng., MSc., Ph.D., A.M. ASCE, TEE-TCG, Lecturer in Structural Mechanics, Director: MSc Construction Management, School of Engineering & Mathematical Sciences, City University, London, UK.

Γιόκαρης Νικόλαος Δ., Αν. Καθηγητής, Τμήμα Φυσικής, Πανεπιστήμιο Αθηνών.

Γκόκας Περικλής, Λέκτ, Τμ. Οικονομικής Ανάλυσης & Διεθνών Οικονομικών, Δ. Π. Θράκης.

Γλαρός Δημήτριος, Επ. Καθηγητής Παθολογίας Δημοκρίτειο Παν/μιο Θράκης.

Gregoriades Athanasia, Educator, New York, USA.

Γρηγορόπουλος Σωτήριος, Ομ. Καθηγητής, Πανεπιστήμιο Πατρών.

Δαγκλής Ιωάννης Α., Ph.D., Διευθυντής Ερευνών (ISARS), Αστεροσκοπείο Αθηνών.

Damianou Pantelis, Dept. of Mathematics & Statistics, University of Cyprus, CYPRUS.

Danginis Vassilios, Ph.D., Director of Engineering, SMSC, Hauppauge, NY, USA.

Daskalopoulou Stella, MD, MSc, DIC, Ph.D., FRSQ, Assistant Professor, Dept. of Medicine, McGill University, MUHC, Montreal General Hospital, Montreal, CANADA

Δενάζης Σπύρος, Επ. Καθηγητής, Τμ. Ηλεκτολ. Μηχαν. & Τεχνολογ. Η/Υ, Παν/μιο Πατρών.

Δημητρακόπουλος Αλέξανδρος, Καθηγητής, Πανεπιστήμιο Πατρών.

Demopoulos George P., Professor, McGill University, Montreal, CANADA.

Δημούτσος Ανδρέας Ι., Δρ, Διοργανωτής Επιμορφωτικών Σεμιναρίων.

Dines Philipp L., M.D., Ph.D., Distinguished Fellow, Assistant Professor, Psychiatric Medical Director, Inpatient Neuropsychiatric Serv., Geropsychiatry Fellowship Dir., University Hospitals Case Medical Center, Case Western Reserve University, USA.

Dokos Socrates, Ph.D., Senior Lecturer, Graduate School of Biomedical Engineering, University of New South Wales, Sydney, AUSTRALIA.

Drakatos Stylianos, Ph.D., PMP, Department of Decision Sciences & Information Systems, Florida International University, USA.

Dritsas Eleftherios, Ph.D., Elecrical Nuclear Engineer, Greek language Educator, California, USA.

Δρίτσος Στέφανος Η., Καθηγητής, Τμ. Πολιτικών Μηχανικών, Πανεπιστήμιο Πατρών.

Eleftheriades George Savvas, OAM, GCSCG. CETr, JP, Collegiarch (Head Of Colleges) Athenaeum Communiversity Colleges (1974/91), Educationist-Academician, Government Adviser, Justice Of Peace, New South Wales, AUSTRALIA.

Elias Demetri, Ph.D., Beaconsfield, QC, CANADA.

Επίσκοπος Αθανάσιος, Αν. Καθηγητής, Τμ. Λογιστικής & Χρηματοοικονομικής, Οικονομικό Πανεπιστήμιο Αθηνών.

Evangeliou Christos C., Professor of Philosophy, Towson University, USA.

Evangelou Simos, Lecturer, Departments of Electrical & Electronic, & Mechanical Engineering, Imperial College London, London, UK.

Ευθυμίου Παύλος Ν. , Καθηγητής, Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης.

Zavos Panayiotis, Ed.S., Ph.D., Professor Emeritus of Reproductive Medicine & Andrology, University of Kentucky, President & CEO, Zavos Diagnostic Laboratories, Inc. Director, Andrology Institute of America, GM & CEO, Repromed, Ltd. Limassol, Cyprus/ Lexington, KY, USA.

Ζάγκρης Νικόλαος, Ph.D., Καθηγητής, Τμήμα Βιολογίας, Πανεπιστήμιο Πατρών.

Ζαφειροπούλου Μαρία, B.Sc., Ph.D., Αν. Καθηγήτρια Ψυχοπαθολογίας, Τμ. Προσχολικής Αγωγής, Παν/μιο Θεσσαλίας, Βόλος.

Zannis-Hadjopoulos Maria, Ph.D., McGill University, Montreal, CANADA.

Zahopoulos Christos, Ph.D., Executive Dir., Center for STEM Education, & Associate Professor, Engineering & Education, Northeastern University, Boston, MA, USA.

Ζερβάκης Μιχάλης, Ph.D., Καθηγητής, Πολυτεχνείο τής Κρήτης, Χανιά.

Zervos Nicholas, Ph.D., Multimedia Telecom Networks, USA.

Zygouris Constantine, MS, Electrical Engineering, University of Toronto, CANADA.

Ζώτου Βασιλική, Ph.D., Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας, Βόλος.

Θεοδοσίου Νικόλαος, Επ. καθηγητής, Τμήμα Πολιτικών Μηχανικών, Α. Π. Θεσσαλονίκης.

Θεοδωρακόπουλος Δημήτριος, Καθηγητής, Πανεπιστήμιο Πατρών.

Θραμπουλίδης Κλεάνθης, Ph.D., Αναπλ. Καθηγητής, Τμήμα ΗΜ&ΤΗ, Παν/μιο Πατρών.

Ιατρού Χρήστος, Αν. Καθηγητής, Αναισθησιολόγος, Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο Θράκης.

Ioannou Petros, Ph.D., Professor, University of Southern California & Cyprus University of Technology, USA.

Κακούλη-Duarte Θωμαΐς, Ph.D., Lecturer/PI, Biosciences/Molecular Ecology, Dept. of Science and Health, EnviroCORE, Carlow Institute of Technology, IRELAND, Πρόεδρος Ελληνικής Κοινότητας Ιρλανδίας, IRELAND.

Κάκουλλος Θεόφιλος, Ομότιμος Καθηγητής Παν/μίου Αθηνών.

Καλέρης Βασίλειος, Δρ, Καθηγητής, Τμήμα Πολιτικών Μηχανικών, Πανεπιστήμιο Πατρών.

Kaloy (Καλογερόπουλος) Nicolas, B,Sc(Econ), B.Sc.(Philosophy), Ph.D., Former International Official, Geneva, President of The European League of Geneva (Think Tank), SWITZERLAND.

Καμπεζίδης Χάρης Δ., Ph.D., Διευθυντής Ερευνών, Εθνικό Αστεροσκοπείο Αθηνών.

Kamperidis Lambros, Rev. Dr., Concordia University, Classics, Linguistics & Modern Languages, Montreal, Canada, Rector of Saints Constantine & Helen, Greek Orthodox Community of West Island, Montreal, CANADA.

Kaprano Plato, Ph.D., CEng, CEnv, FIMMM, MWJS, Short Courses Director, Postgraduate Taught Admissions Tutor, Room G1, Department of Engineering Materials, The University of Sheffield, Sheffield, UK.

Καραγιάννη Δέσποινα, Ph.D., Τμήμα Διοίκησης Επιχειρήσεων, Πανεπιστήμιο Πατρών.

Karagiannides Iordanes, Adj. Asst. Professor, UCLA, USA.

Καρακώστας Χρήστος, Δρ. Πολ. Μηχανικός, Δ/ντής Ερευνών, Ινστ. Τεχν. Σεισμολογίας & Αντισεισμικών Κατασκευών (ΙΤΣΑΚ).

Karatzios Christos, M.D. C.M., FRCPC, Ass. Professor of Pediatrics, McGill University Health Centre, Montreal Children’s Hospital; Associate Member, Centre Universitaire Mere-Enfant de l’Hopital Ste Justine, University of Montreal, CANADA.

Karafotias Panayotis, Professor of International Relations, UINDY, Indiana, USA.

Karkamanis Dimitrios, Frm. Senior Research Fellow, Swedish National Defense Research Institute, Stockholm, SWEDEN.

Καρπούζος Δημήτριος, Λέκτορας, Γεωπονική Σχολή, Α. Π. Θεσσαλονίκης.

Kasimis Basil, MD, DSc, FACP, Professor of Medicine UMDNJ, East Orange, N.J., USA.

Κατσιγιάννης Παναγιώτης Α., Δρ., Ηλεκτρ. Μηχανικός & Μηχανικός Η/Υ, Δ. Π. Θράκης.

Κατσιφαράκης Κωνσταντίνος, Καθηγητής, Τμήμα Πολιτικών Μηχανικών, Α. Π. Θεσ/νίκης.

Katsifis Spiros, Ph.D., FACFE, Assoc. Professor & Chair Dept of Biology, University of Bridgeport, CT, USA.

Κατσούφης Ηλίας, τ. Καθηγητής Φυσικής, Ε. Μ. Πολυτεχνείο Αθηνών.

Κελεσσίδης Βασίλειος Κ., Επ. Καθηγητής, Πολυτεχνείο τής Κρήτης, Χανιά.

Κερμανίδης Θεόδωρος, Καθηγητής, Τμήμα Μηχανολ. Μηχανικών, Πανεπιστήμιο Πατρών.

Κλαουδάτος Σπύρος, Καθηγητής, Τμ. Ιχθυολογίας & Υδάτινου Περιβάλλοντος, Παν/μιο Θεσσαλίας.

Κοζυράκης Κωνσταντίνος, Αν. Καθηγητής, Πανεπιστήμιο Αθηνών.

Κοκκινάκης Γεώργιος, Ομ. Καθηγητής, Πανεπιστήμιο Πατρών.

Κόκκινος Δημήτριος, Ph.D, Πυρηνική Τεχνολογία, Brookhaven National Labor., Upton, N. York, USA.

Κοκολάκης Γεώργιος Ε., Καθηγητής, Σχ. Εφαρμοσμένων Μαθηματικών, Ε. Μ. Π. Αθηνών.

Κολιόπουλος Παναγιώτης Κ., Καθηγητής, Τμήμα Πολιτικών Δομικών Έργων, ΤΕΙ Σερρών.

Coromilas James, MD, Chief, Division of Cardiovascular Diseases & Hypertension, Professor of Medicine, Robert Wood Johnson Medical School, New Jersey, USA.

Kousmanidis Nick, ABA, AVA, ATA, CBM, CFE, EA, President, Accredited Business Consultants, Inc., N. York, USA.

Κουτρομπάς Κωνσταντίνος, Ph.D., ISARS, Εθνικό Αστεροσκοπείο Αθηνών.

Κουτσελίνη Μαίρη, καθηγήτρια, Πανεπιστήμιο Κύπρου, Κύπρος.

Coutsias Evangelos, Professor, University of New Mexico, USA.

Κρήτας Σπύρος Κ., DVM, Ph.D., Dipl. ECPHM, Επ. καθηγητής, Κτηνιατρική Σχολή, Α. Π. Θ.

Kritikos Haralambos, Professor Emeritus, ESE Dept., University of Pennsylvania, USA.

Κυριακού Αναστασία, Ινστιτούτο Γεωργικών Ερευνών, Λευκωσία, ΚΥΠΡΟΣ.

Κυριακού Γεώργιος, Καθηγητής Δημοκριτείου Πανεπιστημίου Θράκης.

Κυρώζης Ανδρέας, Ph.D., Λέκτορας, Νευρολόγος, Ιατρική Σχολή Αθηνών.

Κωμοδρόμος Πέτρος, Λέκτορας, Τμ. Πολιτικών Μηχανικών & Μηχανικών Περιβάλλοντος, Πανεπιστήμιο Κύπρου, ΚΥΠΡΟΣ.

Constantelos Demetrios J., Ph.D., Charles Cooper Townsend Distinguished Professor of History & Religion, Emeritus, Distinguished Research Scholar in Residence, Richard Stockton College of New Jersey, USA.

Κωνσταντινίδου Ελένη-Ίσις Α., Καθηγήτρια, Γεωπονική Σχολή, Α. Π. Θεσσαλονίκης.

Κωνσταντόπουλος Ιωάννης, Καθηγητής, Σχολή Ναυτ. Δοκίμων & Πολυτεχνείο Βρυξελλών, BELGIUM.

Kostas (Κωνσταντάτος) Demosthenes, Ph.D., M.Sc., M.B.A., USA.

Κώττης Γεώργιος, Ομ. Καθηγητής, Οικονομικό Πανεπιστήμιο Αθηνών.

Λαδοπούλου Κωνσταντία, Δρ, Δ/ντρια ΙατροΠαιδαγωγικού Κέντρου (ΙΠΚ) Αθηνών.

Λαμπρινίδης Αλέξανδρος, Ph.D., Assoc. Professor, University of Pittsburgh, Pittsburgh, PA, USA.

Λαμπροπούλου Βενέττα, Καθηγήτρια, Τμήμα Ειδικής Αγωγής, Πανεπιστήμιο Πατρών.

Λερός Ασημάκης, Επίκουρος Καθηγητής, Πανεπιστήμιο Αιγαίου.

Λευτάκη Mαρία, Επίκουρη Καθηγήτρια Μηχανικής, Πανεπιστήμιο Πατρών.

Λιαλιάρης Θεόδωρος, Καθηγητής Ιατρικής, Δημοκριτείου Πανεπιστημίου Θράκης.

Λιώλιος Αστέριος, Καθηγητής Δημοκρίτειου Πανεπιστημίου Θράκης.

Λυριτζής Ιωάννης, Ph.D. (Edin.), Καθηγητής, Αρχαιομέτρης, Πανεπιστήμιο Αιγαίου, Ρόδος.

Lois Lambros, Ph.D., Nuclear Technology, USA.

Lolos George J., Ph.D., Professor, Physics Dept, University of Regina, Regina, CANADA.

Λουκής Ευριπίδης Ν., Ph.D., Αν. Καθηγητής, Πολυτεχνική Σχολή, Παν/μιο Αιγαίου, Σάμος.

Λυγούρας Ιωάννης, Αν. Καθηγητής, Τμ. Ηλεκτρολόγων Μηχ. & Μηχ. Υπολογιστών Δ. Π. Θ.

Μακιός Βασίλειος, Ομ. Καθηγητής, Πανεπιστήμιο Πατρών.

Μακράκης Γεώργιος Ν., Αν. Καθηγητής, Τμ. Εφαρμοσμένων Μαθηματικών, Παν/μιο Κρήτης, Ηράκλειο.

Μακρής Νικόλαος, Καθηγητής, Πανεπιστήμιο Πατρών.

Μανώλης Γεώργιος, Καθηγητής, Α. Π. Θεσσαλονίκης.

Μανωλόπουλος Ευάγγελος Γ., Ph.D., Αν. Καθηγητής, Ιατρική Σχολή, Δ. Π. Θράκης, Αλεξανδρούπολη.

Μαρκέτος Ευάγγελος, Ομότιμος Καθηγητής Ε. Μ. Πολυτεχνείου, Αθήνα.

Marinatos Nanno., Professor, University of Illinois, Chicago, USA.

Matziorinis Kenneth, Ph.D. Professor of Economics, McGill University, Montreal, CA.

Μαυρομάτης Αθανάσιος, Αν. Καθηγητής, Γεωργική & Αγροτική Ανάπτυξη, Παν/μιο Θεσσαλίας, Βόλος.

Melakopides Costas, Assoc. Professor of International Relations, University of Cyprus, CYPRUS.

Mermigas Lefteris, Pathology Professor, SUNY, AB, Buffalo, NY, USA.

Metallinos-Katsaras Elizabeth, Ph.D., RD, Assoc. Professor, Department of Nutrition, School for Health Sciences, Simmons College, Boston MA, USA.

Michaelidou Aliki, M.Sc., Ph.D., Research & Technology Adviser, CRA, Montréal, CANADA.

Michopoulos Aristotle, Ph.D., Professor, Greek Studies, Hellenic College, Brookline, MA, USA.

Moraitis Nicholaos L., BA., MA., Ph.D., International Relations, University of California, USA.

Μοσχοβάκης Άδωνις, M.D., Ph.D., Καθηγητής Φυσιολογίας, Πανεπιστήμιο Κρήτης.

Μουτσόπουλος Κωνστ., Αν. Καθηγητής, Τμ. Μηχανικών Περιβάλλοντος, Δ.Π. Θράκης

Μπαζαίος Νικήτας, Αν. Καθηγητής, Τμήμα Πολιτικών Μηχανικών, Πανεπιστήμιο Πατρών.

Μπακάλης Ναούμ, Δρ. Εθνικό Ίδρυμα Ερευνών, Αθήνα.

Balafoutis George, MS(CS), BS(Math), International MBA, 2010, University of Chicago, CISM, CISSP, GSNA, USA.

Baloglou George – Thessaloniki, Associate Professor Emeritus, SUNY Oswego, USA.

Μπαλόπουλος Βίκτωρας, Επ. Καθηγητής Σχολής Πολιτικών Μηχανικών, Δ. Π. Θράκης

Barbas John, Ph.D., Professor of Chemistry, Valdosta State University, Valdosta, GA, USA.

Μπατάκης Νικόλαος A., Καθηγητής, Τμήμα Θεωρητικής Φυσικής, Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων.

Belbas Stavros A., Professor, Mathematics Dept, University of Alabama, Tuscaloosa, USA.

Μπέσκος Δημήτριος, Καθηγητής Πανεπιστημίου Πατρών.

Μπίλλης Ευριπίδης, τ. Επίκουρος Καθηγητής, Ε. Μ. Πολυτεχνείο, Αθήνα.

Μπήτρος Γεώργιος Κ., Ομ. Καθηγητής, Οικονομικό Πανεπιστήμιο Αθηνών.

Blytas George C., Ph.D., Physical Chemistry/Chemical Engineering, Research Consultant, Royal Dutch Shell, retired, President, GCB Separations Consulting, Founder: The Hellenic Professional Society of Texas, Author: The First Victory, Greece in the Second World War, 2009, USA.

Botsas Lefteris N., Ph.D., Professor Emer., Oakland University, Rochester, MI, USA.

Bucher Matthias (Μπούχερ Ματτίας), Επ. Καθηγητής, Πολυτεχνείο τής Κρήτης.

Μυλωνάς Νικόλαος, Καθηγητής, Εθνικό & Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών.

Μωρέττη Μαρίνα, Ph.D., Δρ., Τμ. Πολιτ. Μηχανικών, Πολυτεχνική Σχολή, Παν/μιο Θεσσαλίας.

Nanas Serafim, MD, Αν. Καθηγητής, Ιατρική Σχολή, Ε. & Κ. Πανεπιστήμιο Αθηνών.

Νέστορος Ιωάννης Ν., Καθηγητής, Τμήμα Ψυχολογίας, Πανεπιστήμιο Κρήτης.

Νικολαΐδης Τάσος, Καθηγητής, Πανεπιστήμιο Κρήτης.

Νικολάου Αναστασία, Επ. Καθηγήτρια, Τμ. Επιστημών της Θάλασσας, Παν/μιο Αιγαίου.

Νιχωρίτης Κωνσταντίνος, Ph.D., Αν. Καθηγητής, Τμ. Βαλκανικών Σπουδών, Παν/μιο Δ. Μακεδονίας.

Nomikos John M., Ph.D., Διευθυντής, Ίδρυμα Ευρωπ. & Αμερικανικών Σπουδών, Αθήνα.

Ντακούλας Πάνος, Ph.D., Αν. Καθηγητής, Τμ. Πολιτ. Μηχανικών, Παν/μιο Θεσσαλίας.

Παναγιωτακόπουλος Δημήτριος, Καθηγητής, Τμήμα Πολιτικών Μηχανικών, Δ. Π. Θράκης.

Παναγιώτου-Τριανταφυλλοπούλου Άννα, Καθηγήτρια Γλωσσολογίας, Παν/μιο Κύπρου, Κύπρος.

Πανοσκάλτσης Βασίλειος, M.S., M.A., Ph.D., Αν. Καθηγητής, Πολυτεχνική, Δ.Π.Θ., Ξάνθη.

Πανταζοπούλου Σταυρούλα, Καθηγήτρια Δημοκρίτειου Πανεπιστήμιο Θράκης.

Παντελής Δημήτριος Ι., Αν. Καθηγητής, Σχολή Ναυπηγών, Ε. Μ. Πολυτεχνείο Αθηνών.

Παντελίδης Γεώργιος, Ομότιμος Καθηγητής, Ε. Μ. Πολυτεχνείο Αθηνών.

Παντελιού Σοφία Δ., Αν. Καθηγήτρια, Τμ. Μηχανολ. & Αεροναυπηγών, Παν/μιο Πατρών.

Papavizas George, Ph.D., Author of “Blood and Tears, Greece 1940-1949” and “Claiming Macedonia, the Struggle for the Heritage, Territory and Name of the Historic Hellenic Land”, Beltsville, MD, USA.

Papageorgiou George, Ph.D., Senior Investigator Scientist, Division of Physical Biochemistry, MRC National Institute for Medical Research, London, UK.

Παπαδόπουλος Δημήτριος, Ομ. Καθηγητής, Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο Θράκης.

Papadopoulos A. P. (Tom), Ph.D., Ass. Professor & Adjunct Professor (Guelph, Laval), Windsor, Ontario, CANADA.

Papadopoulos Kyriakos, Professor, Chemical & Biomolecular Engineering, Tulane University, New Orleans, LA, USA.

Παπαδόπουλος Νικόλαος Θ., Dr., Καθηγητής, Οφθαλμολογία, Ιατρική Σχολή, Α. Π. Θ.

Παπαθανασίου Μάρω, Κ., Δρ Μαθηματικών & Βυζαντινολογίας, Αναπλ. καθηγήτρια, Τμήμα Μαθηματικών, Πανεπιστήμιον Αθηνών

Papaioannou Maria, Ph.D., Assoc. Professor in Classical Archaeology, Director of the Centre for Hellenic Studies, University of New Brunswick, Fredericton, N.B., CANADA.

Παπακωνσταντίνου Βασίλειος, Επίκ. Καθηγητής, Πανεπιστήμιον Πατρών.

Παπακωνσταντίνου Γεώργιος, Ομ. Καθηγητής, Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο Αθηνών.

Παπαμαρινόπουλος Σταύρος Π., Καθηγητής, Πανεπιστήμιο Πατρών.

Παπαμάρκος Νικόλαος, Καθηγητής, Πολυτεχνική Σχολή, Δημοκρίτειο Π. Θράκης, Ξάνθη.

Παπαμίχος Ευριπίδης, Καθηγητής, Πολυτεχνική Σχολή, Α. Π. Θεσσαλονίκης.

Παταργιάς Παναγιώτης, Αν. Καθηγητής, Πανεπιστήμιο Πελοποννήσου.

Παπαροδόπουλος Νικόλαος, Λέκτορας, Τμ. Στατιστικών-Αναλογιστικών Μαθηματικών, Παν/μιο Αιγαίου.

Patitsas Steve, Ph.D., Assoc. Professor, Physics Dept., University of Lethbridge, Alberta, CANADA.

Patitsas Tom, Professor Emeritus, Physics, Laurentian University, Sudbury, CANADA.

Παύλος Γεώργιος Π., Αν. Καθηγητής, Πολυτεχνική Σχολή, Δ. Π. Θράκης, Ξάνθη.

Pelides Panayiotis, Ph.D., Consultant Anesthesiologist, American Heart Institute, Nicosia, CYPRUS.

Περδικάτσης Βασίλειος, Ph.D., Ομ. Καθηγητής, Πολυτεχνείο Κρήτης, Χανιά.

Περσεφόνης Πέτρος, Καθηγητής, Τμήμα Φυσικής, Πανεπιστήμιο Πατρών.

Πιντέλας Παναγιώτης, Καθηγητής, Τμ. Μαθηματικών, Τ. Πληροφορικής, Παν/μιο Πατρών.

Pozios John, LL.B., MBA, Director, Desautels Centre for Private Enterprise & the Law, Faculty of Law, University of Manitoba. Adjunct Professor, Faculty of Graduate Studies, University of Manitoba, Winnipeg, CANADA.

Πολύμερος Κωνσταντίνος Γ., Αν. Καθηγητής, Σχ. Γεωπον. Σπουδών, Παν/μιο Θεσσαλίας.

Πολυχρονιάδης Ευστάθιος, Καθηγητής, Τμήμα Φυσικής, Αριστοτέλειο Π/μιο Θεσσαλονίκης.

Poularikas Alexander, Ph.D., Professor Emer., University of Alabama, Huntsville, Alabama, USA.

Priftis Konstantinos, PhD, Ass. professor, Dept of General Psychology, University of Padova, ITALY.

Raptis Apostolos C., Ph.D., Washington University School of Medicine, St. Louis, MO, USA.

Ρέλλος Νικόλαος Εμμ., Επ. Καθηγητής, Σχολική Παιδαγωγική, Πανεπιστήμιο Αιγαίου.

Ρήγας Φώτης, Αναπλ. Καθηγητής, Σχολή Χημικών Μηχανικών, Ε. Μ. Πολυτεχνείο Αθηνών.

Ροηλίδης Εμμανουήλ, MD., Ph.D., Καθηγητής, Παιδιατρική, Ιατρική Σχολή, Α. Π. Θεσ/νίκης.

Ροντογιάννης Γεώργιος Π., Καθηγητής Αθλητιατρικής, Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας.

Ρωμανός Κωνσταντίνος, Αναπλ. καθηγητής Φιλοσοφίας, Πανεπιστήμιο Αιγαίου, Ρόδος.

Sakellarides Stefanos, Ph.D., Chemical Engineer, USA.

Saltos Nicholas, Ph.D., Nuclear Power Safety Analysis, Gaithersburg, MD, USA.

Σαμοθράκης Περίανδρος, Ph.D., PE, Υδραυλικός Μηχανικός, απόφοιτος Δ.Π.Θ., Frederick, MD,USA

Sangvinatsos Antonios, Assistant Professor of Finance, USC, USA.

Σαραντόπουλος Αθανάσιος D., Ph.D., Ηλεκτρ. μηχανικός, Εθν. Μετεωρολ. Υπηρεσία, Αθήνα

Σιδέρης Κοσμάς Κ., Ph.D., Επ. Καθηγητής, Τμ. Πολιτικών Μηχανικών, Δ. Π. Θ., Ξάνθη.

Simitses George J., Professor Emer., Aerospace Engineering, Georgia Tech & the University of Cincinnati, USA.

Σιβροπούλου Ειρήνη, Επ. Καθηγήτρια, Παιδαγωγικό Τμ., Παν/μιο Δ. Μακεδονίας, Φλώρινα.

Sioris Leo J., Pharm.D., Professor, College of Pharmacy, University of Minnesota, USA.

Σκιάς Στυλιανός Γ., M.Sc., Ph.D., Επ. Καθηγητής,Τμ. Πολ. Μηχανικών, Δ. Π. Θ., Ξάνθη.

Σκόδρας Α. Ν., Καθηγητής, Σχ. Θετικών Επιστ. & Τεχνολ., Ελλ. Ανοικτό Παν/μιο Πατρών.

Σοφιανόπουλος Δημήτρης, Επ. Καθηγητής, Τμ. Πολιτικών Μηχανικών, Παν/μιο Θεσσαλίας.

Spyridakis Stylianos V., Professor of History, University of California, Davis, USA.

Στάϊκος Γεώργιος, Καθηγητής, Τμ. Χημικών Μηχανικών, Πανεπιστήμιο Πατρών, Ρίον Σταματέλλος Αναστάσιος, Καθηγητής, Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας.

Σταμπολιάδης Ηλίας, Καθηγητής, Πολυτεχνείο Κρήτης.

Stavridis Stavros, Professor, AUSTRALIA.

Στυλιανίδης Κοσμάς-Αθανάσιος, Καθηγητής, Πολυτεχνική Σχολή, Α. Π. Θεσσαλονίκης.

Συρόπουλος Σπύρος Δ., Επ. Καθηγητής, Τμ. Μεσογειακών Σπουδών, Πανεπιστήμιο Αιγαίου, Ρόδος.

Sfakianakis George N., MD, PhD, Professor of Radiology & Pediatrics,University of Miami, Miller School of Medicine, Miami, USA.

Takoudis Christos G., Professor, Departments of Chemical Engineering and Bioengineering University of Illinois at Chicago, USA.

Ταλασλίδης Δημοσθένης, Καθηγητής, Πολυτεχνική Σχολή, Α. Παν/μιο Θεσσαλονίκης.

Τασιός Δημήτρης Π., Ομ. Καθηγητής, Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο Αθηνών.

Templar Marcus A., U.S. Army (Ret), MA, MS, Adjunct Instructor, National Defence Intelligence College, DC, Balkans and Middle East Subject Matter Expert.

Tetradis Sotirios, DDS, Ph.D., Professor & Chair, Section of Oral and Maxillofacial Radiology UCLA School of Dentistry, Los Angeles, CA, USA.

Τζάνος Κωνσταντίνος, Ph. D. Πυρηνική Τεχνολογία, Chicago, USA.

Tzanos Panayiotis, Ph.D., Boston, USA.

Τουζόπουλος Δ., τ. Λέκτορας Ε. Μ. Πολυτεχνείου Αθηνών.

Τριανταφυλλόπουλος Δημήτριος Δ. Τ., Καθηγητής, Φιλοσοφική Σχολή, Παν/μιο Κύπρου, ΚΥΠΡΟΣ.

Τριανταφύλλου Αθανάσιος, Καθηγητής, Τμ. Πολιτικών Μηχανικών, Παν/μιο Πατρών.

Triantafillou Georgia, Professor of Mathematics, Temple University, Philadelphia, PA, USA.

Tryphonopoulos Demetrios P., University Research Professor, A/Dean, School of Graduate Studies, Professor, Dept. of English, University of New Brunswick, Fredericton, NB, CANADA.

Τσατσανίφος Χρήστος, Ph.D., «Παγγαία» Σύμβουλοι Μηχανικοί Ε.Π.Ε., ΑΘΗΝΑ.

Τσέκερης Περικλής, Αν. Καθηγητής, Τμήμα Φυσικής, Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων.

Τσίγκας Αλεξανδρος, Επ. Καθηγητής, Πολυτεχνική Σχολή, Δ. Π. Θράκης, Ξάνθη.

Τσιχριντζής Βασίλειος Α., Ph.D., P.E., P.H., Καθηγητής, Τμ. Μηχανικών Περιβάλλοντος, Δ. Π. Θράκης, Ξάνθη.

Τσιχριντζής Γεώργιος Α., Ph.D., Καθηγητής, Τμ. Πληροφορικής, Πανεπιστήμιο Πειραιώς.

Τσόκας Γρηγόριος Ν., Καθηγητής, Εργαστήριο Γεωφυσικής, Α. Παν/μιο Θεσσαλονίκης.

Τσομπανόγλου Γεώργιος, Επ. Καθηγητής, Τμ. Κοινωνιολογίας, Παν/μιο Αιγαίου, Μυτιλήνη.

Τσουλφανίδης Νικόλαος, Ομότιμος Καθηγητής Πυρηνικής Τεχνολογίας, Πανεπιστημίου Μιζούρι, ΗΠΑ.

Υψηλάντη Μαρία, Επ. Καθηγήτρια Αρχαίας Ελληνικής Φιλολογίας, Πανεπιστήμιο Κύπρου, ΚΥΠΡΟΣ.

Farsolas James J., Dr., Distinguished Professor Emeritus of History, Dept. of History, Coastal Carolina University, SC, USA.

Φασούλας Αριστείδης, Ναύαρχος (ε.α), Naval Postgraduate School Monterey, CA, USA.

Ferekides Chris, Professor of Electrical Engineering, University of South Florida, USA.

Fifis Christos N., Ph.D., Honorary Research Associate, La Trobe University, Melbourne, AUSTRALIA.

Φλέσσας Γεώργιος Π., Καθηγητής, Πολυτεχνική Σχολή, Παν/μιο Αιγαίου, Σάμος.

Flytzani-Stephanopoulos Maria, Robert & Marcy Haber Endowed Professor in Energy Sustainability, Department of Chemical & Biological Engineering, Tufts University, Medford, MA, USA.

Fountas Irene, Professor of Education, Lesley University, Cambridge, MA, USA.

Phufas Ellene, Professor, SUNY- ERIE, Buffalo NY, USA.

Φρύδας Σταύρος, Καθηγητής, Κτηνιατρική Σχολή, Α. Π. Θεσσαλονίκης.

Φυτρολάκης Νίκος, Γεωλόγος, Ομότ. Καθηγητής, Ε. Μ. Πολυτεχνείο Αθηνών.

Halamandaris Pandelis, Ph.D., Ed.D. (HC), Professor Emeritus, Brandon University, Deputy Director, the University of Manitoba Centre for Hellenic Civilization, Brandon, Manitoba, CANADA

Χαμζάς Χριστόδουλος, Καθηγητής, Πολυτεχνική Σχολή, Δημοκρίτειο Παν/μιο Θράκης,.

Hatgil Paul P., Professor Emeritus, UT, Austin, TX, USA.

Χατζηλυγερούδης Ιωάννης, Επ. Καθηγητής, Τμ. Μηχανικών Η/Υ & Πληροφορικής, Παν/μιο Πατρών.

Hatzoglou Maria, Professor, School of Medicine, Case Western Reserve University, Cleveland, Ohio, USA.

Hatzopoulos Ioannis (John) N., Καθηγητής, University Hill. Παν/μιο Αιγαίου, Μυτιλήνη.

Herald William J., Ph.D., Microbiologist EPA, Arlington, VA, USA.

Χόρς Γεώργιος, Επίκουρος Καθηγητής Πανεπιστημίου Πατρών.

Χριστοδούλου Νικολέττα, Λέκτ., Τμ. Αναλυτ. Προγραμ. Διδασκαλίας, Παν/μιο Frederick, ΚΥΠΡΟΣ.

Christou Theodore, Ph.D., Assist Professor, Faculty of Education, University of New Brunswick, Fredericton, NB, CANADA.

Chronopoulos Anthony Theodore, Ph.D., Professor, The Univ. of Texas at San Antonio, Department of Computer Science, San Antonio, TX, USA.

Ψαρράς Γεώργιος Κ., Ph.D., Καθηγητής, Πανεπιστήμιο Πατρών.

Ψαρροπούλου Αικατερίνη, Ph.D., Καθηγήτρια, Τμ. Βιολ. Εφαρμογών & Τεχνολογιών, Παν/μιο Ιωαννίνων.

Ψιλοβίκος Άρης , MSc, Δρ, Αν.. Καθηγητής, Τμ. Γεωπονικών Σπουδών, Π/μιο Θεσσαλίας

22 ΥΠΟΓΡΑΦΕΣ ΑΠΟ 28.09.2010 ΜΕΧΡΙ 03.10.2010, 08.00 πμ. ΣΥΝΟΛΟN 296
===============================================

Alexandrakis George C., Professor of Physics, University of Miami, USA.

Γδούτος Εμμανουήλ Ε., Δρ, Σχολή Μηχανολόγων Μηχανικών, Ξάνθη, Δ. Π. Θράκης

Γκράτζιου Μαρία, Επ. καθηγήτρια Τμ. Πολιτικών Μηχανικών, Δ. Π. Θράκης.

Διαμαντίδης Δημήτριος Δ., Dr., Αν. Καθηγητής, Δημοκρίτειο Παν/μιο Θράκης

Καβουσσάνος Μανώλης Γ., Καθηγητής, Οικονομικό Πανεπιστήμιο Αθηνών.

Κομίλης Δημήτριος Π., Επ. Καθηγητής, Τμ. Μηχανικών Περιβάλλοντος, Ξάνθη, Δ. Π. Θ.

Κουρούμαλης Ηλίας, Καθηγητής, Γαστρεντερολογία, Ιατρική Σχολή, Παν. Κρήτης

Κουρτίδης Κωνσταντίνος, Αναπλ. Καθηγητής, Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο Θράκης

Labropulu Fotini, Professor, Mathematics-Luther College, University of Regina

Regina, Canada

Λιανός Νικόλαος Α., Αν. Καθηγητής, Τμ. Αρχιτεκτονικής, Δημοκρίτειο Π/μιο Θράκης

Μανιάς Στέφανος, Καθηγητής, Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο Αθηνών.

Μπέλλος Κωνσταντίνος, Καθηγητής, Τμ. Πολιτικών Μηχανικών. Δ. Π. Θράκης.

Νεγρεπόντη-Δελιβάνη Μαρία, πρ. Πρύτανης, Καθηγήτρια, Πανεπιστήμιο Μακεδονίας

Ντούλια Δανάη, Καθηγήτρια, Σχολή Χημικών Μηχανικών ΕΜΠ Αθηνών

Papageorgiou George, Dr., MRC National Institute for Medical Research, the Ridgeway, London, U. K.

Papagkikas Procopios E., BSc,MSc,FCMA,PhD, Ass. Professor, University of New in Tirana, & in EPOKA University

Papadopoulos Demetrios, Dr, DC MAOM,BSc,ATC,CCSP,CSCS,ICSSD, Gungahlin, Canberra, AUSTRALIA.

Πρατικάκης Ιωάννης, Επ. Καθηγητής, Τμ. Ηλεκτρ. & ΗΥ Μηχανικών, Δ. Π. Θ. Ξάνθη.

Σακκάς Λάζαρος, Καθηγητής Παθολογίας/Ρευματολογίας, Ιατρικό Τμήμα,

Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας.

Σχοινάς Χρήστος, Αν. Καθηγητής, Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο Θράκης

Τσαρούχα Αλεξάνδρα Κ., Επ. Καθηγήτρια, Ιατρική Σχολή, Δ. Π. Θράκης.

Τσιαντής Κώστας, Ph.D Maryland University, Καθηγητής ΤΕΙ Αθηνών

3 ΥΠΟΓΡΑΦΕΣ ΑΠΟ 03.10.2010 ΜΕΧΡΙ 10.10.2010, 08.00 πμ. ΣΥΝΟΛΟN 299
=========================================================

Γεωργουλάς Νικόλαος, Καθηγητής, Πολυτεχνική Σχολή, Ξάνθη, Δημοκρίτειο Π. Θράκης.

Καράκος Άλεξ Σ., Αν. Καθηγητής, Τμ. Ηλεκτρ. Μηχανικών & ΗΥ Μηχανικών, Δ. Π. Θράκης

Κλήμης Νικόλαος Σ., Αν. Καθηγητής, Τμ. Πολ. Μηχανικών, Δημοκρίτειο Π/μιο Θράκης.

1 ΥΠΟΓΡΑΦΕΣ ΑΠΟ 10.10.2010 ΜΕΧΡΙ 17.10.2010, 08.00 πμ. ΣΥΝΟΛΟN 300
=========================================================

Κυριακόπουλος Ευθύμιος, Ομ. Καθηγητής, Σχ. Εφαρμοσμένων Μαθηματικών & Φυσικών
Επιστημών, Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο.

SOME POINTS ON THE FORMULATION OF A CORRECT POLICY FOR THRACE

AN OPEN LETTER TO THE GREEK LEADERSHIP

By
The Hellenic Academic FORUM

His Excellency Mr. President of the Hellenic Republic
Honorable Prime Minister
Honorable Leaders of the Political Parties
Honorable Members of Parliament

The Hellenic Academic FORUM has as members Greek university professors and scientists, Ph.D. holders, from Greece, Cyprus, the USA and from 19 other countries. It is a branch of the Hellenic Electronic Center ( www.greece.org) a nonprofit Organization established in the US to promote Greek interests and having close to 40,000 members.

We have recently been recipients of messages of distress from colleagues in Thrace and of alarming information about the results of an education policy which has been pursued for years in the minority areas in Thrace. We have also monitored the relevant news reports and television broadcasts on the matter of the heroic teacher, Ms. Hara Nikopoulou, and the actions of some individuals whose intention is to Turkify the region. As ordinary Greeks who love our homeland, and many of us as teaching scholars, we would like to express our profound concern and alarm with the Greek government’s handling of a national problem of critical importance.

It came to our attention from various sources that the educational policy implemented in Thrace is largely based on proposals by a research group at the University of Athens, funded from EPEAEK programs (Operational Program for Education and Primary Vocational Training) with sums totaling 20 million Euros. We do not wish to enter into any criticism of thesε proposals, as this was done by others who have more information about their relative merit. However, we want to stress that we consider it inconceivable and very dangerous that a national policy on such a crucial and sensitive issue, a policy forcing the Pomaks and Roma of Thrace to be taught Turkish as their mother language, with obvious consequences on their social and national assimilation, to be based on the ambiguous views of a certain academic research group, regardless of the academic credentials of the people involved.

We regard that a national policy on such an issue should be based on the recommendations of a National Policy Council (for Thrace), staffed not just by academics but by highly acknowledged experts, diversely experienced and by reputable scientists, some of whom are now living in Thrace and have direct knowledge of the pertinent problems. Such a Council should consider the views not only of a certain group with direct access to the centers of power, but other views as well; it should examine in depth the impact of any relevant item always within the framework of existing treaties which govern the status of minorities, international practices, local experience, and relevant Turkish policies towards the Greeks of Constantinople, Imbros and Tenedos. Only after such a thorough investigation, the Council should recommend an appropriate national policy and actions necessary to achieve our national objectives.

The manner in which such issues of vital interest have been addressed by the leaders of our country over the past decades, indicates a lack of professionalism or seriousness of purpose at best. Unfortunately, it is this type of not thoroughly examined actions that have led Greece, in many areas, to its current plight which hurts us all and provokes our citizens to cynicism and loss of pride.

We believe that within the framework of the reorganization of the country that the present government has announced, priority should be placed on the creation, without fanfare, of a National,( i.e. above partisan lines), Council for addressing the problems of Thrace, and which will urgently examine the problems related to education in the Greek Muslim schools and the attempted Turkification of the region. This Council must be staffed and supported by the best resources Hellenism can provide, independent of partisan considerations and interventions, and all political parties must guarantee its continuity. Obviously, the council will act as a think tank, in an advisory capacity for strategic planning and formulation of policy alternatives, while the responsibility for the decisions will always be with the government.

Let us take heed of the cries of agony and pay attention to the anxieties of those Greeks, Christian Pomaks and Roma, who have remained in our Thrace. Let us start as a nation doing what is needed, without ideological prejudices or preconceptions but rather with criteria based on national interest and common sense. At the same time, let us make sure at least that the Law is fully applied in every city and village of Thrace, so that no Greek citizen of the region, Christian or Muslim, feels that he/she belongs to an oppressed minority in his/her own country. This way we may prevent future, and as many of us fear upcoming, national calamities.

Respectfully submitted,

Interview of Xara Nikopoupou by Chardavelas

By , June 3, 2010 3:25 PM

Κάποια αποσπάσματα αλλά δυστυχώς δεν είναι όλη η εκπομπή.

For the posting
Evangelos Rigos
The Administrator

Γράμμα ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΠΑΙΔΕΙΑΣ και ΑΠΑΝΤΗΣΗΣ Γεωργίου Π. Παύλου

By , June 3, 2010 3:21 PM

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ
ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΠΑΙΔΕΙΑΣ
ΔΙΑ ΒΙΟΥ ΜΑΘΗΣΗΣ ΚΑΙ ΘΡΗΣΚΕΥΜΑΤΩΝ
—–
25/05/2010

Απαντώντας σε πρωτοσέλιδα του Κυριακάτικου Τύπου περί «Φερετζέ στα σχολεία της Θράκης» και «Προώθησης του Γενιτσαρισμού», κάνουμε τις παρακάτω διευκρινήσεις, ξεκαθαρίζοντας ότι:

1. – Στόχος είναι η ενίσχυση της ελληνομάθειας ανάμεσα στα παιδιά της μουσουλμανικής μειονότητας. Κάθε ηθελημένη ή αθέλητη πρόκληση σύγχυσης με αβασάνιστα σχόλια και επιπόλαιες κρίσεις επί του θέματος, είναι πολλαπλώς επιζήμια.

2. – Με την εν λόγω, προκήρυξη διασφαλίζουμε την επιμόρφωση των εκπαιδευτικών, που διδάσκουν σε παιδιά της μειονότητας, ώστε να αποκτήσουν τα αναγκαία γλωσσολογικά και παιδαγωγικά εργαλεία για την καλύτερη εμπέδωση της ελληνομάθειας των μαθητών τους, την καλύτερη επίδοσή τους και την ένταξη τους στην ελληνική κοινωνία ως ισότιμων πολιτών. Η άριστη γνώση της Ελληνικής είναι προϋπόθεση ένταξης και επιτυχίας.

3. – Η εν λόγω πρόσκληση, αποτελεί τη συνέχεια μίας επιτυχημένης πολιτικής που ξεκίνησε όταν ο σημερινός Πρωθυπουργός ήταν Υπουργός Παιδείας και ακολούθησαν έκτοτε όλοι οι Υπουργοί Παιδείας όλων των μέχρι σήμερα Κυβερνήσεων.

4. – Οι μαθητές – μέλη της μουσουλμανικής κοινότητας, πρέπει με σωστή μέθοδο να διδάσκονται, ώστε να μαθαίνουν την Ελληνική γλώσσα. Οι μαθητές αυτοί φοιτούν είτε στα μειονοτικά είτε στα δημόσια σχολεία. Οι εκπαιδευτικοί τους (μειονοτικών και δημόσιων σχολείων) χρειάζεται να κατέχουν τις μεθόδους διδασκαλίας της ελληνικής, ως γλώσσας που δεν είναι η μητρική των παιδιών.

5. – Η εκμάθηση της τουρκικής γλώσσας ως γλώσσας επιλογής και μόνον (όπως και οι άλλες ξένες γλώσσες) στα δημόσια σχολεία της Θράκης είναι θεσμοθετημένη από το 2005 και επ’ αυτού δεν αλλάζει το παραμικρό.

6. – Δεν προσφέρονται όλα τα θέματα για εντυπωσιασμό. Η κρισιμότητα ορισμένων, επιβάλλει την «κόκκινη γραμμή» της ευθύνης για όλους.

Από το Γραφείο Τύπου

===============================================================================

ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΤΟΥ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΠΑΙΔΕΙΑΣ (25.05.2010) ΣΤΑ ΠΡΩΤΟΣΕΛΙΔΑ ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΑ ΔΗΜΟΣΙΕΥΜΑΤΑ

(22 και 23 Μαΐου 2010)

ΠΕΡΙ ΤΟΥΡΚΟΠΟΙΗΣΗΣ ΤΗΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ ΣΤΗ ΘΡΑΚΗ

Γεώργιος Π. Παύλος
Ξάνθη 27 Μαΐου 2010

«Ο δημοκρατικός διάλογος δεν φιμώνεται – Η Θράκη δεν είναι χώρος επικίνδυνων πειραματισμών»

Η πρόσφατη απάντηση του Υπουργείου Παιδείας στην κριτική μας, όσον αφορά στην εκπαιδευτική πολιτική για τους μουσουλμάνους μαθητές της Θράκης καθώς και η διαχείριση τα τελευταία 13 χρόνια, τριών προγραμμάτων ΕΠΕΑΕΚ εκπαιδευτικής στήριξης μουσουλμανοπαίδων στη Θράκη από την ομάδα του πανεπιστημίου Αθηνών με επιστημονικά υπεύθυνες τις Καθηγήτριες κ.κ. Θάλεια Δραγώνα και Άννα Φραγκουδάκη, είναι χαρακτηριστικά παραδείγματα του γεγονότος ότι στις επίσημες αρμόδιες εκθέσεις η Ελλάδα ευημερεί αλλά ταυτόχρονα έφτασε στην οικονομική της κατάρρευση.

Έτσι, για το μεν Υπουργείο Παιδείας τα πάντα είναι άριστα στη διαχείριση της εκπαίδευσης Μουσουλμανοπαίδων στη Θράκη, αλλά εμείς είμαστε τραγικοί μάρτυρες ότι η Θράκη αρχής γενομένης από την εκπαιδευτική πολιτική του ελληνικού Υπουργείου Παιδείας οδεύει βήμα προς βήμα στη διχοτόμησή της ή ακόμα χειρότερα στην εθνική της «γκριζοποίηση» και «κυπροποίηση». Επειδή δε η παιδεία και η εκπαίδευση είναι η βάση –τουλάχιστον από εκπαιδευτικής απόψεως- κάθε κοινωνικής δυναμικής, οι κ.κ. Θάλεια Δραγώνα και Άννα Φραγκουδάκη φέρουν ακέραια την ευθύνη, τουλάχιστον από εκπαιδευτικής απόψεως, για ό,τι μέλλει γενέσθαι στη Θράκη στα επόμενα χρόνια.

Και επειδή δεν μπορούμε να κρύβουμε το πρόβλημα κάτω από το χαλί, όπως επιλέγει να πράττει η σημερινή διοίκηση του Υπουργείου Παιδείας, θα παρουσιάσουμε ακολούθως συνοπτικά όλες τις πτυχές του προβλήματος, προκειμένου η ελληνική Πολιτεία και η ελληνική κοινωνία να λάβουν τα μέτρα των, πριν έρθει η καταιγίδα που η κακή διαχείριση των πραγμάτων θα επιφέρει. Όπως θα φανεί ακολούθως, θα πρέπει άμεσα και τώρα ο Πρωθυπουργός της χώρας να επέμβει, προκειμένου να επανασχεδιαστεί η εκπαιδευτική πολιτική στη Θράκη πριν η εθνική ζημία καταστεί ανεπανόρθωτη. Θα γίνει δε σαφές ότι η σημερινή ηγεσία του Υπουργείου Παιδείας είναι τελείως ανεπαρκής να αντιμετωπίσει την υπάρχουσα κατάσταση, αφού η ίδια είναι μέρος του προβλήματος.

1. Όπως ισχυρίζεται το Γραφείο Τύπου του Υπουργείου Παιδείας, στόχος του είναι η ενίσχυση της ελληνομάθειας των παιδιών της μουσουλμανικής μειονότητας. Μας κατηγορεί δε για ηθελημένη ή άθελη πρόκληση σύγχησης και ότι προκαλούμε σύγχηση με αβασάνιστα σχόλια και επιπόλαιες κρίσεις που επιφέρουν πολλαπλη΄ζημία. Ας μιλήσουμε λοιπόν με αριθμούς, για να δούμε ποιος προκάλεσε και προκαλεί ζημία στη Θράκη.

Στα 3 ΕΠΕΑΕΚ που διαχειρίστηκαν οι κ.κ. Θ. Δραγώνα και Α. Φραγκουδάκη από το 1997 μέχρι σήμερα δαπανήθηκαν περίπου 20 εκατομμύρια ευρώ. Με τα χρήματα αυτά θα μπορούσαν να εργαστούν επί 10 χρόνια 200 νέοι άνεργοι πτυχιούχοι εκπαιδευτικοί κάθε ειδικότητας. Οι επιστήμονες αυτοί θα παρείχαν για 10 χρόνια 2 εκατομμύρια εκπαιδευτικές ώρες, θα εκπαίδευαν 4.000 μαθητές ανά έτος, άρα 40.000 μαθητές στα 10 χρόνια. Ακόμη, οι εκπαιδευτικοί αυτοί θα στελέχωναν για δέκα χρόνια 40 εκπαιδευτικές δομές για μαθητές και γονείς στις περιοχές ης Θράκης όπου διαβιούν μουσουλμάνοι πολίτες, με δυνατότητα καθημερινής 5ωρης εκπαίδευσης 100 ατόμων ανά δομή.

Δεδομένου δε, ότι η ελληνική Πολιτεία ουδέποτε εφείσθη χρημάτων για αντίστοιχες και μεγάλης εθνικής σημασίας δράσεις και δαπανούσε μέχρι σήμερα σε παράλληλες ενέργειες αντίστοιχα μεγάλα ποσά, οι κ.κ. Θ. Δραγώνα και Α. Φραγκουδάκη με το κύρος και την επιρροή των σε όλα τα Υπουργεία θα μπορούσαν να πετύχουν διπλασιασμό όλων των ανωτέρω δεικτών. Δυστυχώς όμως, όποιος συγκρίνει τους δείκτες αυτούς με τους δείκτες που δημοσιεύονται στην ιστοσελίδα του προγράμματος Εκπαίδευσης Μουσουλμανοπαίδων (www.museduc.gr), μπορεί να καταλάβει αμέσως ότι, όχι μόνο εμείς δεν κάνουμε αβασάνιστα σχόλια, αλλά αντίθετα οι κ.κ. Θ. Δραγώνα και Α. Φραγκουδάκη δειαχειρίστηκαν επί 13 χρόνια χρήματα του ελληνικού δημοσίου χωρίς ουσιαστικά αποτελέσματα και χωρίς να λύσουν το πρόβλημα. Έτσι, σήμερα, όχι μόνον δεν έχει δοθεί λύση στο γλωσσικό και εκπαιδευτικό πρόβλημα της μουσουλμανικής μειονότητας της Θράκης αλλά το Υπουργείο αναγκάζεται να προκηρύξει νέο πρόγραμμα ύψους 10 εκατομμυρίων ευρώ.

Μάλιστα, καταγγέλλουμε ότι η Προκήρυξη ήταν «φωτογραφικού» τύπου (βλ. επισυναπτόμενο κείμενο Προκήρυξης), επιπλέον δε, προχωρά σε ανήκουστες παραχωρήσεις που ξεφεύγουν από κάθε λογική και –αναντίρρητα- θα φέρουν την ελληνική Πολιτεία προ τετελεσμένων γεγονότων όσον αφορά το μέλλον της Θράκης. Καταγγέλλουμε ακόμη ότι, εκ των πραγμάτων, κύριος στόχος των κ. Θ. Δραγώνα και κ. Α. Φραγκουδάκη δεν ήταν η ελληνομάθεια και η εκπαιδευτική στήριξη των μουσουλμάνων μαθητών όπως ισχυρίζονται, αλλά πρωτίστως η προώθηση μιας δικής των διαπολιτισμικής ιδεολογίας και φιλοσοφίας, η οποία έχει δεχθεί πολλαπλές επιστημονικές κριτικές. Η διαπολιτισμική ιδεολογία και φιλοσοφία που ακολούθησαν μέχρι σήμερα όχι μόνον δεν οδηγεί στην εκπαιδευτική και κοινωνική ενσωμάτωση της μουσουλμανικής κοινωνίας στην υπόλοιπη ελληνική κοινωνία αλλά, αντίθετα, οδήγησε και οδηγεί κατ’ ουσίαν στην εκπαιδευτική της γκετοποίηση που ήδη έχει αρχίσει να ωριμάζει σε ευρύτερη κοινωνική και πολιτική γκετοποίηση και αποκλεισμό.

Είναι εγκληματικό λάθος να έχουν δαπανηθεί μέχρι σήμερα δεκάδες εκατομμύρια ευρώ και να μην έχει προκύψει ούτε μια βιώσιμη δομή εκπαιδευτικής στήριξης στις περιοχές όπου διαβιούν μουσουλμάνοι πολίτες. Αναγκαζόμαστε να προβούμε σε δημόσια κριτική, όντες πεπεισμένοι ότι, οι κ.κ. Θ. Δραγώνα και Α. Φραγκουδάκη θα μπορούσαν –εάν ήθελαν- να έχουν εγκαθιδρύσει αναντίρρητα την ελληνική Πολιτεία ως φορέα αποτελεσματικής εκπαίδευσης και κοινωνικής στήριξης των μαθητών και των γονέων τους στα μουσουλμανικά χωριά της ορεινής Θράκης αλλά και όπου αλλού διαβιούν μουσουλμάνοι πολίτες. Αυτό δεν το έπραξαν, διότι -όπως αποδεικνύεται εκ των πραγμάτων- δεν ήταν στόχος τους η αποτελεσματική και τελική λύση του εκπαιδευτικού προβλήματος στη Θράκη, αλλά η συνειδητή ή ασύνειδη προώθηση ενός κατ’ ουσίαν συγκεκαλυμμένου και ιδιότυπου διαπολιτισμικού ρατσισμού και διαπολιτισμικής αποξένωσης των Μουσουλμάνων της Θράκης από την υπόλοιπη ελληνική κοινωνία. Τελικώς, οι κ.κ. Θ. Δραγώνα και Α. Φραγκουδάκη κατάφεραν με τις ιδεολογικές των προκαταλήψεις να γκετοποιήσουν την εκπαίδευση στη Θράκη προς όφελος, όχι της μουσουλμανικής κοινωνίας και της μορφωτικής της ανύψωσης, αλλά όσων επιδιώκουν την με κάθε τρόπο εκπαιδευτική, κοινωνική και πολιτική αυτονόμηση των Μουσουλμάνων της Θράκης.

2. Όσον αφορά στην Επιμόρφωση των Εκπαιδευτικών, αυτό δεν ήταν άλλο από ένα έξυπνο επιστημολογικό πρόσχημα για την προπαγανδιστική καθιέρωση της διαπολιτισμικής ιδεολογίας που προωθούν γενικότερα στην Κοινωνιολογία της Εκπαίδευσης οι κ.κ. Δραγώνα και Φραγκουδάκη. Διότι, άλλως, οι πτυχιούχοι των παιδαγωγικών σχολών θα πρέπει να δεχθούμε, ότι είναι ανεπαρκείς ως δάσκαλοι. Όμως όποιος έχει σχέση με τα θέματα εκπαίδευσης στα ελληνικά Α.Ε.Ι. θα διαπιστώσει ότι η Κοινωνιολογία της Εκπαίδευσης, η Διαπολιτισμική Εκπαίδευση αλλά και η Διδασκαλία της Ελληνικής ως Ξένης Γλώσσας αποτελούν βασικά μαθήματα στον προπτυχιακό κύκλο μαθημάτων των ελληνικών παιδαγωγικών σχολών. Όσοι δε, έχουμε υλοποιήσει αντίστοιχα εκπαιδευτικά προγράμματα για μειονότητες, αλλοδαπούς και ομογενείς, μπορούμε να βεβαιώσουμε το πολύ υψηλό γνωσιακό και επιστημονικό επίπεδο αλλά και το διδασκαλικό ήθος των πτυχιούχων των ελληνικών παιδαγωγικών σχολών. Είναι λοιπόν, προσβλητικό και παραπλανητικό να δαπανάται το 30% ή και περισσότερο των δαπανών για την επιμόρφωση των εκπαιδευτικών και να απαξιώνεται έτσι απροκάλυπτα η τριτοβάθμια δημόσια εκπαίδευση της χώρας.

3. Επιπλέον, ένα μεγάλο μέρος των δαπανών των προηγούμενων Προγραμμάτων ΕΠΕΑΕΚ αφορούσε στο σχεδιασμό νέων βιβλίων. Κι ενώ θα μπορούσε να αξιοποιηθεί με κατάλληλη προσαρμογή υπάρχον πλούσιο υλικό από εξειδικευμένες πανεπιστημιακές ομάδες ελληνικών Α.Ε.Ι., οι οποίες έχουν δημιουργήσει υψηλού επιπέδου εγχειρίδια για τη διδασκαλία της ελληνικής ως ξένης γλώσσας, ωστόσο και πάλι ο διαπολιτισμικός διαχωρισμός και η διαπολιτισμική γκετοποίηση που προωθούν οι κ.κ. Δραγώνα-Φραγκουδάκη με την παιδαγωγική των φιλοσοφία, εμπόδισε τη συνεργασία των με άλλες καταξιωμένες πανεπιστημιακές ομάδες Ελλήνων παιδαγωγών. Έτσι, όχι μόνον δεν αξιοποιήθηκε υπάρχουσα εμπειρία και διδακτικό υλικό, αλλά επιπλέον, οι δαπάνες για την επιμόρφωση εκπαιδευτών και για την εκ του μηδενός δημιουργία διδακτικού υλικού αποδυνάμωσαν και αποπροσανατόλισαν τον κύριο στόχο τέτοιων προγραμμάτων που δεν πρέπει να είναι άλλος από την ελληνική γλωσσική επάρκεια των μουσουλμάνων μαθητών και όλων των μουσουλμάνων συμπολιτών μας στη Θράκη και, ευρύτερα, την ενισχυτική διδασκαλία σε μαθητές πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης.

4. Με τρόπο πλάγιο, η σημερινή διοίκηση του Υπουργείου Παιδείας αποποιείται της ευθύνης της για την εισαγωγή της τουρκικής στα Δημόσια Σχολεία και τη φορτώνει σε προηγούμενες διοικήσεις, χωρίς να φανερώνει ότι η Ειδική Γραμματέας κ. Θ. Δραγώνα και η κ. Αν. Φραγκουδάκη είναι τα τελευταία 13 χρόνια οι κύριες και μοναδικές χειραγωγοί του Υπουργείου Παιδείας, όσον αφορά στην διαπολιτισμική εκπαίδευση και την εκπαίδευση της μουσουλμανικής μειονότητας στη Θράκη. Αναφορικά δε, με την εισαγωγή της τουρκικής γλώσσας στα νηπιαγωγεία και στα δημόσια σχολεία της Θράκης, το Γραφείο Τύπου του Υπουργείου Παιδείας απαντά αποφεύγοντας να τοποθετηθεί επί της ουσίας, λέγοντας απλώς ότι αυτή έχει θεσμοθετηθεί από το 2005 και δεν άλλαξε επ’ αυτού το παραμικρό.

Ας δούμε όμως όλη την αλήθεια. Από το 1997 η ελληνική Πολιτεία εμπιστεύθηκε στις συναδέλφισσες Δραγώνα και Φραγκουδάκη τον σχεδιασμό της πολιτικής όσον αφορά στην Εκπαίδευση Μουσουλμανοπαίδων. Επομένως, ό,τι έχει υιοθετηθεί από την ελληνική Πολιτεία τα τελευταία 13 χρόνια στο ζήτημα αυτό είναι καρπός και επίτευγμα των σχεδιασμών και προτάσεων των συναδελφισσών αυτών, οι οποίες φέρουν και την πλήρη ευθύνη. Είναι δε σαφές ότι και η απόφαση του Υπουργείου το 2005 για την εισαγωγή της τουρκικής ως μάθημα επιλογής (αρχικά είχε προταθεί σε όλα τα δημόσια σχολεία της Ελλάδας) στα ελληνικά δημόσια σχολεία, ήταν και αυτό επίτευγμα και κατόρθωμα της καινοτόμου διαπολιτισμικής φιλοσοφίας που προωθούν όλα αυτά τα χρόνια οι συναδέλφισσες Δραγώνα-Φραγκουδάκη. Το τι σημαίνει βέβαια αυτό και το ότι αποτελεί αυτοκτονική πολιτική που προώθησαν οι ίδιες στη Θράκη, θα το αναπτύξουμε κατωτέρω.

5. Όσον αφορά στην εισαγωγή της τουρκικής γλώσσας στα νηπιαγωγεία και στα δημόσια σχολεία της Θράκης, μολονότι φαίνεται ως κάτι το αθώο, ωστόσο ο τρόπος με τον οποίο προωθείται, ιδίως μέσω της πρόσφατης προκήρυξης της 23ης Μαρτίου 2010 του Υπουργείου Παιδείας, αποτελεί εγκληματικό εκπαιδευτικό λάθος και είναι η αρχή για την συνολική εκπαιδευτική, κοινωνική και πολιτική διχοτόμηση και αυτονόμηση της Θράκης. Όσον αφορά στα νηπιαγωγεία η χρήση της τουρκικής για τα παιδιά των Πομάκων και των Τσιγγάνων συνιστά εγκληματικό εκπαιδευτικό και γενιτσαρικό διαπολιτισμό που εισάγεται και προωθείται σύμφωνα με τις επιλογές και τους σχεδιασμούς των κ.κ. Δραγώνα και Φραγκουδάκη.

Έτσι, η Ελλάδα αποφασίζει κατ’ ουσίαν την παραχώρηση όλων των Μουσουλμάνων της Θράκης στο τουρκικό Προξενείο και μέσω αυτού στον τουρκικό ιμπεριαλισμό, ο οποίος –σύμφωνα και με το δόγμα Νταβούτογλου- αμφισβητεί την ελληνικότητα τόσο της Θράκης όσο και του ανατολικού Αιγαίου, χάριν του νέου διεθνούς στρατηγικού ρόλου της Τουρκίας. Και αυτό γίνεται χωρίς να λαμβάνεται διόλου υπ’ όψιν το γεγονός ύπαρξης και άλλων μητρικών γλωσσών στη μειονότητα, πέραν της τουρκικής γλώσσας, όπως η πομακική και η τσιγγάνικη.

Εάν δε, η ελληνική Πολιτεία αποδεχθεί, εντέλει, αυτόν τον σχεδιασμό των Καθηγητριών, αυτό θα συνιστά δείγμα πολιτικής σχιζοφρένειας. Διότι με εμμονή η ίδια αρνείται μέχρι σήμερα να αποδεχθεί το αίτημα της Τουρκίας για αναγνώριση εθνικής μειονότητας στη Θράκη. Εάν όμως όλοι οι Μουσουλμάνοι τουρκοποιούνται από την νηπιακή τους ηλικία με απόφαση του ελληνικού Υπουργείου Παιδείας, δεν κατανοούμε γιατί να εμμένουμε στην ορολογία «μουσουλμανική μειονότητα», όταν οι δύο όροι «μουσουλμανική» και «τουρκική» εκ των πραγμάτων θα ταυτίζονται. Έτσι, οι κ.κ. Δραγώνα – Φραγκουδάκη έχουν παγιδεύσει την ελληνική Πολιτεία σε μια σχιζοφρενική αυτοαντίφαση, ή –ακόμη χειρότερα- την έχουν παγιδεύσει σε μελλοντική εκούσια αυτοκατάλυση και απόσυρσή της από την Θράκη, ως κυρίαρχο κράτος.

Ακόμη, ας υποθέσουμε ότι με αυτή την παραχώρηση θα έληγε επιτέλους το πρόβλημα της ελληνοτουρκικής διένεξης για τη Θράκη και το Αιγαίο και θα φθάναμε σε πλήρη εξομάλυνση των σχέσεων. Κάτι τέτοιο ωστόσο, μόνον κάποιος απλοϊκός ή πολιτικά, ιστορικά και γεωπολιτικά ηλίθιος νους θα το πίστευε. Αντίθετα, αυτή η μονομερής ελληνική παραχώρηση χωρίς ουδεμία αντίστοιχη απόφαση της Τουρκίας για την εισαγωγή της ελληνικής ως μάθημα επιλογής στα δημόσια σχολεία της Τουρκίας, θα σημάνει τελικά την αρχή για γεωπολιτική γκριζοποίηση της Θράκης προκαλούμενη από την ίδια την ελληνική Πολιτεία.

Μακάρι να σφάλλαμε σε όλους αυτούς τους συλλογισμούς μας. Δυστυχώς όμως τα γεγονότα μιλούν από μόνα τους και δείχνουν ότι δεν κάνουμε λάθος. Βέβαια, πέραν των γεωστρατηγικών αναλύσεων, η βίαιη και εκ των άνω τουρκοποίηση όλων των Μουσουλμάνων της Θράκης, παραβιάζει κάθε αίσθημα δημοκρατίας και σεβασμού των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Αυτό, μάλιστα, θα αποτελέσει έναυσμα για τη δημιουργία μιας νέας γεωπολιτικής παραμέτρου, αφού ο διεθνής παράγοντας ή όποιος άλλος, θα έρθει αρωγός στη σημερινή προσπάθεια πολιτιστικής επιβίωσης των Πομάκων και των Τσιγγάνων, οι οποίοι νιώθουν να βιάζονται γλωσσικά, πολιτιστικά και κοινωνικά από την ελληνική Πολιτεία. Έτσι, θα αναπτυχθούν νέοι γεωπολιτικοί πόλοι έλξης.

6. Σχετικά με την παρατήρηση του Γραφείου Τύπου του Υπουργείου Παιδείας, ότι η νέα Προκήρυξη του 4ου στη σειρά Προγράμματος για την Εκπαίδευση των παιδιών της μουσουλμανικής μειονότητας στη Θράκη, είναι συνέχεια μιας επιτυχημένης πολιτικής που υιοθέτησε ο σημερινός Πρωθυπουργός και την ακολούθησαν έκτοτε όλοι οι Υπουργοί Παιδείας, πρέπει να επισημάνουμε τα ακόλουθα:

Πρώτον, τόσο ο Γιώργος Παπανδρέου ως Υπουργός Παιδείας όσο και προηγούμενοι και επόμενοι Υπουργοί δεν υιοθέτησαν επ’ ουδενί την εκπαιδευτική γκετοποίηση όλων των Μουσουλμάνων της Θράκης, όπως επιχειρούν ηθελημένα ή αθέλητα να πράξουν όλα αυτά τα χρόνια οι συναδέλφισσες Δραγώνα και Φραγκουδάκη.

Δεύτερον, ουδέποτε ο Γιώργος Παπανδρέου ή άλλα πολιτικά πρόσωπα των μέχρι σήμερα κυβερνήσεων υιοθέτησαν την βίαιη γλωσσική και εκπαιδευτική τουρκοποίηση των Πομάκων και των Τσιγγάνων της Θράκης. Αυτό που υιοθέτησε ο σημερινός Πρωθυπουργός της χώρας όσον αφορά στην εκπαιδευτική στήριξη των Μουσουλμάνων, ήταν: α) η παροχή ελληνικής παιδείας, β) η απόκτηση επάρκειας στην ελληνική γλώσσα, γ) η παροχή ενισχυτικής διδασκαλίας σε όλα τα μαθήματα, δ) η ειδική ενίσχυση (ποσόστωση) μουσουλμάνων υποψηφίων στα ελληνικά Α.Ε.Ι., και τέλος, η εκπαιδευτική και κοινωνική ενσωμάτωση στην υπόλοιπη ελληνική κοινωνία όλων των μουσουλμάνων πολιτών της Θράκης με κάθε σεβασμό στις θρησκευτικές, γλωσσικές και πολιτιστικές τους ιδιαιτερότητες.

Και όλα αυτά συνέβησαν αφού ο Γιώργος Παπανδρέου και οι προκάτοχοί του αναγνώρισαν το καινοτόμο και πρωτοπόρο εκπαιδευτικό έργο που επιτελείτο στη Θράκη από ομάδα Πανεπιστημιακών δασκάλων του Δ.Π.Θ., ενώ κατόπιν, ο ίδιος υιοθέτησε ως Υπουργός Παιδείας τις ώριμες προτάσεις τους που προήλθαν από επταετή εμπειρία υλοποίησης εκπαιδευτικών δράσεων για μουσουλμάνους μαθητές. Αυτό το έργο της ομάδας του Δ.Π.Θ. είχε υιοθετηθεί και στηριχθεί παλαιότερα τόσο από την κυβέρνηση Μητσοτάκη όσο και από την κυβέρνηση Ανδρέα Παπανδρέου. Επιπλέον δε, είχε θαυμαστή αποδοχή σε ολόκληρη τη μουσουλμανική κοινωνία (αναλυτικότερη περιγραφή στο www.gpavlos.gr). Αυτό το έργο ήρθαν αρχικά να ενισχύσουν οι συναδέλφισσες Δραγώνα και Φραγκουδάκη, αλλά κατ’ ουσίαν το αναίρεσαν, απογοητεύοντας όλους τους ωφελούμενους στη μουσουλμανική κοινωνία.

Ακόμη, ο Γιώργος Παπανδρέου και όλοι οι άλλοι Έλληνες πολιτικοί άνδρες, ανεξαρτήτως κομματικής προέλευσής τους δεν υιοθέτησαν ούτε θα μπορούσαν να υιοθετήσουν την διαπολιτισμική γκετοποίηση και διχοτόμηση της Θράκης. Αυτό που συνέβη ήταν ότι η διχοτομική και γκετοποιητική διαπολιτισμική φιλοσοφία των κ.κ. Δραγώνα και Φραγκουδάκη αποκοίμησε, αποπροσανατόλισε, παγίδευσε και αχρήστευσε την ελληνική Πολιτεία και τα καθ’ ύλην αρμόδια Υπουργεία με καταστροφικές για την Θράκη συνέπειες.

7. Η απάντηση του γραφείου τύπου του Υπουργείου Παιδείας ολοκληρώνεται με την διατύπωση-κρίση: «Δεν προσφέρονται όλα τα θέματα για εντυπωσιασμό. Η κρισιμότητα ορισμένων επιβάλλει την κόκκινη γραμμή για όλους».

Είναι απαράδεκτο πολιτικά πρόσωπα σε μια δημοκρατική χώρα να επικαλούνται προσχηματικά την κρισιμότητα και την «κόκκινη γραμμή» της ευθύνης, προκειμένου να φιμώσουν και να εμποδίσουν την κριτική των πολιτών, και μάλιστα των ειδημόνων, στο έργο τους, κάτι το οποίο είναι αναφαίρετο δικαίωμα κάθε μέλους μιας δημοκρατικής πολιτείας και ελεύθερης κοινωνίας. Εάν πράγματι, όσοι σήμερα ηγούνται της πολιτικής του Υπουργείου Παιδείας για την διαπολιτισμική εκπαίδευση, ήσαν αμερόληπτοι και δεν ένιωθαν ανασφάλεια και αβεβαιότητα, οι ίδιοι θα ζητούσαν από μέλη της ελληνικής ακαδημαϊκής κοινότητας να συνεισφέρουν με την πείρα τους συμβάλλοντας στο έργο της Πολιτείας.

Ακόμη, είναι απαράδεκτο, μια πανεπιστημιακή ομάδα, μέλη της οποίας βρέθηκαν σε θέση εξουσίας, να φιμώνει αυταρχικά με το πρόσχημα της ευθύνης και να αγνοεί επιδεικτικά κάθε άλλη άποψη και κριτική σκέψη.

Αν η κ. Δραγώνα είναι σίγουρη για την ορθότητα των απόψεων και των επιλογών της κατά τα τελευταία 13 χρόνια που ηγείται της Εκπαίδευσης των Μουσουλμανοπαίδων, ας επιλέξει να μας απαντήσει επί της ουσίας σε όλη την κριτική μας και όχι να ζητά να σιωπούμε, προκειμένου να μην φανερώνεται η αδυναμία αλλά και το άκρως επικίνδυνο των σχεδιασμών της για το μέλλον της Θράκης.

Εξ’ άλλου, η κ. Δραγώνα γνωρίζει πολύ καλά το πόσο έχουμε σεβαστεί μέχρι σήμερα το όλο θέμα της Θράκης, προβαίνοντας μόλις τώρα για πρώτη φορά σε δημόσια κριτική του έργου της και αφού η ίδια ουδέποτε καταδέχθηκε να αφουγκραστεί πλείστες παραινέσεις και υποδείξεις που διατυπώθηκαν από επιστήμονες που πολύ πριν από αυτήν εργάζονται στη Θράκη και γνωρίζουν σε βάθος τα εκπαιδευτικά και λοιπά προβλήματά της.

Ακριβώς, λοιπόν, επειδή υπάρχει κόκκινη γραμμή εκπαιδευτικών παραχωρήσεων στην Θράκη, την οποία έχει υπερβεί η ομάδα των κ.κ. Δραγώνα και Φραγκουδάκη και τώρα καθιερώνεται αυτή η υπέρβαση με την νέα προκήρυξη του Υπουργείου της 23ης Μαρτίου 2010, θεωρούμε καθήκον μας να ενημερώσουμε την ελληνική Πολιτεία και την ελληνική κοινωνία, προκειμένου να λάβουν τα μέτρα τους πριν η «κόκκινη γραμμή» στην Θράκη απολήξει στη διχοτόμηση, αυτονόμηση, αυτοδιοίκηση ή ό,τι άλλο εις βάρος της ελληνικότητάς της και των ελληνικών συμφερόντων γενικότερα.

8. Η ομάδα Δραγώνα – Φραγκουδάκη του Πανεπιστήμιου Αθηνών όχι μόνον δεν κατόρθωσε μέχρι σήμερα να δώσει επαρκή και ικανοποιητική λύση στα προβλήματα της Εκπαίδευσης Μουσουλμανοπαίδων στη Θράκη, αλλά ταυτόχρονα ανέπτυξε ένα ιδιότυπο εκπαιδευτικό και διαπολιτισμικό μονοπώλιο. Συγκεκριμένα, και στο όνομα του εκπαιδευτικού Προγράμματος της ομάδας αυτής του Πανεπιστημίου Αθηνών,

α) Η Γενική Γραμματέας Περιφέρειας Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης κ. Θ. Κόκλα, αρνήθηκε να υπογράψει προγραμματική σύμβαση υλοποίησης στην Θράκη εγκεκριμένου ευρωπαϊκού Προγράμματος πανελλήνιας εμβέλειας που στόχευε στην εκπαιδευτική και διαπολιτισμική στήριξη μουσουλμάνων, αλλοδαπών, οικονομικών μεταναστών και άλλων, το οποίο υλοποιείται από το Κέντρο Έρευνας Θεμάτων Ισότητας (Κ.Ε.Θ.Ι.) και άλλους φορείς.

β) Η Γενική Γραμματέας Ισότητας και Φύλου, κ. Μ. Στρατηγάκη, ως καθ’ ύλην αρμόδια υποχρέωσε το Κ.Ε.Θ.Ι. να κλείσει δικές του δομές στήριξης γυναικών και να αποσυρθεί από τη Θράκη, ενώ συγχρόνως η ιδία απείλησε με ακύρωση του ανωτέρω ευρωπαϊκού Προγράμματος, εάν δεν εξαιρεθεί η Θράκη από αυτό.

γ) Εξαιτίας αυτής της αρνητικής στάσης των κ.κ. Κόκλα και Στρατηγάκη, έκλεισαν αναγκαστικά και έπαψαν να λειτουργούν στη Θράκη, 10 Κέντρα Στήριξης παιδιών, γυναικών και νέων, μουσουλμάνων και τσιγγάνων, τα οποία είχαν δημιουργηθεί μέσω προγράμματος καταπολέμησης της ανεργίας του Υπουργείου Εργασίας.

δ) Η κ. Θ. Δραγώνα σε προηγούμενη προκήρυξη εκπαιδευτικών προγραμμάτων για Μουσουλμανόπαιδες ανάγκασε –σύμφωνα με προφορική ομολογία του Πρυτάνεως- την διοίκηση του Δημοκριτείου Πανεπιστημίου Θράκης να αποκλείσει τη συμμετοχή μελών ΔΕΠ, τα οποία η ίδια δεν ενέκρινε, με την προφορική απειλή ότι εάν δεν υπακούσει η Διοίκηση του Δ.Π.Θ. θα αποκλειστεί η συμμετοχή ολόκληρου του Πανεπιστημίου.

Συνοψίζουμε, τέλος, την απάντηση μας στα σχόλια του Γραφείου Τύπου του Υπουργείου Παιδείας, το οποίο απέφυγε κάθε ουσιαστική τοποθέτηση στις εις βάρος του καταγγελίες περί εκπαιδευτικής τουρκοποίησης της Θράκης, λέγοντας συμπερασματικά τα ακόλουθα:

Οι κ.κ. Δραγώνα και Φραγκουδάκη όχι μόνο απέτυχαν να δώσουν λύσεις στο εκπαιδευτικό πρόβλημα των Μουσουλμάνων στην Θράκη, αλλά επί πλέον με τη παγίδευσαν με τη διαπολισμική τους φιλοσοφία και ιδεολογία και αχρήστευσαν προσπάθειες καθ’ ύλην αρμόδιων Υπουργείων που στόχευαν στην ουσιαστική υποστήριξη του εθνικού συμφέροντος αλλά και στον απεγκλωβισμό των Μουσουλμάνων από γκετοποιητικές, απομονωτικές και διχοτομικές στρατηγικές. Πιο συγκεκριμένα:
Δεν δημιούργησαν -ενώ μπορούσαν- βιώσιμες εκπαιδευτικές δομές στους τόπους διαβίωσης των μουσουλμάνων πολιτών της Θράκης, στερώντας σύσσωμη την ορεινή Θράκη και άλλες περιοχές από ουσιώδη εκπαιδευτική στήριξη. Έτσι, χάθηκε πολύτιμος χρόνος για την επίλυση καίριων και ζωτικής σημασίας εκπαιδευτικών προβλημάτων.
Δεν άγγιξαν τα ουσιαστικά προβλήματα της μουσουλμανικής κοινωνίας, ιδιαίτερα δε των παιδιών και των γονέων τους.
Επιβάλλουν την τουρκική ως την μόνη κοινή γλώσσα όλων των Μουσουλμάνων της Θράκης.
Αντί της ορθής επιστημονικά ορολογίας της ελληνικής ως «ξένη γλώσσα» εισάγουν τον όρο «δεύτερη γλώσσα» για την ελληνική, εγκαινιάζοντας έτσι μια νέα εκπαιδευτική εποχή στη Θράκη, με την ελληνική ως δεύτερη γλώσσα και την τουρκική ως πρώτη για όλους τους μουσουλμάνους.
Επιβάλλουν την τουρκική στα δίγλωσσα νηπιαγωγεία, χωρίς να υιοθετούν και να στηρίζουν τις υπόλοιπες μητρικές γλώσσες των μουσουλμάνων πολιτών της Θράκης.
Δεν προώθησαν κατ’ ουσίαν ουδόλως την εκπαιδευτική και κοινωνική παρουσία της ελληνικής Πολιτείας στους τόπους διαβίωσης των μουσουλμάνων, ιδίως στην ορεινή Θράκη αλλά και στους οικισμούς των τσιγγάνων.
Δημιούργησαν και επέβαλαν μονοπωλιακό εκπαιδευτικό ολοκληρωτισμό και αντιδημοκρατική εκδίωξη από τη Θράκη κάθε άλλου φορέα ή προγράμματος που αποσκοπούσε στην εκπαιδευτική και κοινωνική στήριξη των μουσουλμάνων πολιτών,
Παγίδευσαν την ελληνική Πολιτεία σε ασύμμετρες παραχωρήσεις στη Θράκη ενισχύοντας τις διεκδικήσεις τις Τουρκίας εις βάρος της Ελλάδας που στοχεύουν στην μετατροπή μιας θρησκευτικής πολυγλωσσικής και πολυεθνοτικής μειονότητας σε εθνική, γλωσσικώς ενιαία και βιαίως μετατρεπόμενη σε τουρκική μειονότητα, αντίθετα προς τις Διεθνείς Συμβάσεις και το Διεθνές Δίκαιο.

Τέλος, το Υπουργείο Παιδείας, υιοθετώντας την διαπολιτισμική φιλοσοφία των Καθηγητριών Δραγώνα-Φραγκουδάκη, όχι μόνον ενισχύει δραστικά την γκριζοποίηση και εκπαιδευτική διχοτόμηση της Θράκης, αλλά επιπλέον εισάγει ένα μοντέλο το οποίο, εάν δεν αναιρεθεί άμεσα, θα επεκταθεί επικίνδυνα σε ολόκληρη την Ελλάδα, όπου διαβιούν μη ελληνόφωνες μειονοτικές ομάδες (μετανάστες, αλλοδαποί, κλπ), με ορατό τον κίνδυνο στα επόμενα χρόνια η Ελλάδα να απωλέσει την πολιτειακή, γλωσσική και κοινωνική της ομοιογένεια και ενότητα.

Με τον τρόπο αυτό η διαπολιτισμική φιλοσοφία των Καθηγητριών Δραγώνα – Φραγκουδάκη, εάν καθιερωθεί ως πολιτική πράξη, όπως έχει αρχίσει να γίνεται στη Θράκη, θα είναι η βάση για τη δημιουργία εκπαιδευτικού, διαπολιτισμικού και κοινωνικού χάους, όχι μόνον στη Θράκη αλλά και σε ολόκληρη την ελληνική επικράτεια.


Γεώργιος Π. Παύλος
Αναπληρωτής Καθηγητής

Τμήμα Ηλεκτρολόγων Μηχανικών
και Μηχανικών Υπολογιστών
Πολυτεχνική Σχολή Ξάνθης
Κτίριο Β, Πανεπιστημιούπολη Ξάνθης
Κιμμέρια, Ξάνθη 67100


τηλ./tel. +30-25410-79510
gpavlos@ee.duth.gr
www.gpavlos.gr

George P. Pavlos
Associate Professor

Department of Electrical
and Computer Engineering
Faculty of Engineering
Democritus University of Thrace
Buliding B – Kimmeria
University Campus
Kimmeria, Xanthi 67100
Greece

Panorama Theme by Themocracy