What is a Hellene

By , November 4, 2010 3:27 AM

Dear Captain Vangeli Rigos

It would assist me in my discussions if you would research and provide to me by return email, what is the definition
of an “Hellene”, and provide the supporting reference for such definition.

Some say that one of the elements of the definition of an “Hellene” is a blood descentent.

Others, have stated the Hellenism/Hellene is a person who has had a Hellenic education including a belief
in the Hellenic Gods and not necessarily a blood connection.

Your valued opinion on the above will be much appreciated

Thank you,
Captain Nicholas T.K. Skarvelis

26 Responses to “What is a Hellene”

  1. Agapitoi Synadelphoi

    In response to Captain Nicholas T.K. Skarvelis for
    “… the definition of an “Hellene”, and provide the supporting reference for such definition.”

    I would like to paraphrase the answer that Louis Amstrong gave when asked to define “jazz”.
    His reply was that “if you want a definition of what jazz is, you will never know”
    So I paraphrase this to
    “if Captain Skarvelis wants a definition of what “Hellene” is, he will never know”!

    Millions of books have been written and another million can be written without capturing what is a Hellene. A Hellene is an evolving living entity that what it is today will be different tomorrow!

    Respectfully

    Dr Demosthenes Kostas

    For more scientific support of my response I direct the Captain to the field of General Semantics

  2. Sokrates defined a Hellene indirectly by saying a Hellene is a patriot who loves his country above everything else (Platon, Kriton 12.51). Another Athenian thinker, Isokrates who was a younger contemporary of both Sokrates and Platon, defined a Hellene in terms of culture, equating “Greek” to a way of life: Greeks, he said, are those who share in our “paideusis” (education and culture) (Isokrates, Panegyrikos 50).

    The Christianization of Hellas in the 4th century undid Hellenic culture and the Hellenes like a nuclear bomb. Even the name Hellene almost disappeared from use for 1,500 years down to the Greek Revolution of 1821.

    However, the Renaissance confronted the West with the stream of Hellenic culture that fed the scientific revolution and made our modern world. A British scholar, John Burnet, announced in the early 20th century that science is “thinking about the world the Greek way” (John Burnet, Early Greek Philosophy, 4rth ed., preface to the 3rd ed., NY: World Publishing Company, 1930).

    Evaggelos Vallianatos, Ph.D.
    Claremont, CA

  3. Dr. Vallianatos,

    Please allow me to interject.

    Below please note the link to Pope Benedict’s lecture in 2006 at the University of Regensburg:

    http://www.vatican.va/holy_father/benedict_xvi/speeches/2006/september/documents/hf_ben-xvi_spe_20060912_university-regensburg_en.html

    Constantine and Theodosius may have attempted the first Genocide in world history but as you can read in the Pope’s lecture it was Christianity which was Hellenized, unbeknownst to many.

    If you recall, this was the speech that supposedly infuriated some in the moslem faith as the Pope’s quoting of Manuel Paleologos, taken out of context, was spread like wildfire through some media outlets.

    Below are some excerpts which I highlighted. Please observe the first two paragraphs below (fifth and sixth paragraphs of original lecture). In my opinion, I would reply to Captain Nicholas T.K. Skarvelis’ question as to the definition of “Hellene” by saying that Hellenism equals ‘λόγος’ and thus Hellene equates to ‘σὺν λόγω’, keeping in mind that Hellenism preceeded Christianity by thousands of years.

    Georgios Gialtouridis

    At this point, as far as understanding of God and thus the concrete practice of religion is concerned, we are faced with an unavoidable dilemma. Is the conviction that acting unreasonably contradicts God’s nature merely a Greek idea, or is it always and intrinsically true? I believe that here we can see the profound harmony between what is Greek in the best sense of the word and the biblical understanding of faith in God. Modifying the first verse of the Book of Genesis, the first verse of the whole Bible, John began the prologue of his Gospel with the words: “In the beginning was the λόγος”. This is the very word used by the emperor: God acts, σὺν λόγω, with logos. Logos means both reason and word – a reason which is creative and capable of self-communication, precisely as reason. John thus spoke the final word on the biblical concept of God, and in this word all the often toilsome and tortuous threads of biblical faith find their culmination and synthesis. In the beginning was the logos, and the logos is God, says the Evangelist. The encounter between the Biblical message and Greek thought did not happen by chance. The vision of Saint Paul, who saw the roads to Asia barred and in a dream saw a Macedonian man plead with him: “Come over to Macedonia and help us!” (cf. Acts 16:6-10) – this vision can be interpreted as a “distillation” of the intrinsic necessity of a rapprochement between Biblical faith and Greek inquiry.

    In point of fact, this rapprochement had been going on for some time. The mysterious name of God, revealed from the burning bush, a name which separates this God from all other divinities with their many names and simply asserts being, “I am”, already presents a challenge to the notion of myth, to which Socrates’ attempt to vanquish and transcend myth stands in close analogy.[8] Within the Old Testament, the process which started at the burning bush came to new maturity at the time of the Exile, when the God of Israel, an Israel now deprived of its land and worship, was proclaimed as the God of heaven and earth and described in a simple formula which echoes the words uttered at the burning bush: “I am”. This new understanding of God is accompanied by a kind of enlightenment, which finds stark expression in the mockery of gods who are merely the work of human hands (cf. Ps 115). Thus, despite the bitter conflict with those Hellenistic rulers who sought to accommodate it forcibly to the customs and idolatrous cult of the Greeks, biblical faith, in the Hellenistic period, encountered the best of Greek thought at a deep level, resulting in a mutual enrichment evident especially in the later wisdom literature. Today we know that the Greek translation of the Old Testament produced at Alexandria – the Septuagint – is more than a simple (and in that sense really less than satisfactory) translation of the Hebrew text: it is an independent textual witness and a distinct and important step in the history of revelation, one which brought about this encounter in a way that was decisive for the birth and spread of Christianity.[9] A profound encounter of faith and reason is taking place here, an encounter between genuine enlightenment and religion. From the very heart of Christian faith and, at the same time, the heart of Greek thought now joined to faith, Manuel II was able to say: Not to act “with logos” is contrary to God’s nature.

    This inner rapprochement between Biblical faith and Greek philosophical inquiry was an event of decisive importance not only from the standpoint of the history of religions, but also from that of world history – it is an event which concerns us even today. Given this convergence, it is not surprising that Christianity, despite its origins and some significant developments in the East, finally took on its historically decisive character in Europe. We can also express this the other way around: this convergence, with the subsequent addition of the Roman heritage, created Europe and remains the foundation of what can rightly be called Europe.

    The thesis that the critically purified Greek heritage forms an integral part of Christian faith has been countered by the call for a dehellenization of Christianity – a call which has more and more dominated theological discussions since the beginning of the modern age.Viewed more closely, three stages can be observed in the programme of dehellenization: although interconnected, they are clearly distinct from one another in their motivations and objectives.[11]

    Before I draw the conclusions to which all this has been leading, I must briefly refer to the third stage of dehellenization, which is now in progress. In the light of our experience with cultural pluralism, it is often said nowadays that the synthesis with Hellenism achieved in the early Church was an initial inculturation which ought not to be binding on other cultures. The latter are said to have the right to return to the simple message of the New Testament prior to that inculturation, in order to inculturate it anew in their own particular milieux. This thesis is not simply false, but it is coarse and lacking in precision. The New Testament was written in Greek and bears the imprint of the Greek spirit, which had already come to maturity as the Old Testament developed. True, there are elements in the evolution of the early Church which do not have to be integrated into all cultures. Nonetheless, the fundamental decisions made about the relationship between faith and the use of human reason are part of the faith itself; they are developments consonant with the nature of faith itself.

    Only thus do we become capable of that genuine dialogue of cultures and religions so urgently needed today. In the Western world it is widely held that only positivistic reason and the forms of philosophy based on it are universally valid. Yet the world’s profoundly religious cultures see this exclusion of the divine from the universality of reason as an attack on their most profound convictions. A reason which is deaf to the divine and which relegates religion into the realm of subcultures is incapable of entering into the dialogue of cultures. At the same time, as I have attempted to show, modern scientific reason with its intrinsically Platonic element bears within itself a question which points beyond itself and beyond the possibilities of its methodology. Modern scientific reason quite simply has to accept the rational structure of matter and the correspondence between our spirit and the prevailing rational structures of nature as a given, on which its methodology has to be based. Yet the question why this has to be so is a real question, and one which has to be remanded by the natural sciences to other modes and planes of thought – to philosophy and theology. For philosophy and, albeit in a different way, for theology, listening to the great experiences and insights of the religious traditions of humanity, and those of the Christian faith in particular, is a source of knowledge, and to ignore it would be an unacceptable restriction of our listening and responding. Here I am reminded of something Socrates said to Phaedo. In their earlier conversations, many false philosophical opinions had been raised, and so Socrates says: “It would be easily understandable if someone became so annoyed at all these false notions that for the rest of his life he despised and mocked all talk about being – but in this way he would be deprived of the truth of existence and would suffer a great loss”.[13] The West has long been endangered by this aversion to the questions which underlie its rationality, and can only suffer great harm thereby. The courage to engage the whole breadth of reason, and not the denial of its grandeur – this is the programme with which a theology grounded in Biblical faith enters into the debates of our time. “Not to act reasonably, not to act with logos, is contrary to the nature of God”, said Manuel II (Byzantine Emperor Paleologus), according to his Christian understanding of God, in response to his Persian interlocutor. It is to this great logos, to this breadth of reason, that we invite our partners in the dialogue of cultures. To rediscover it constantly is the great task of the university.

  4. Agapitoi Synadelphoi

    I earlier pointed to the difficulty (if not the impossibility) to get a perfect definition of a Hellene.
    A number of you expressed your view of a Hellene.
    I like to send a story that is very relevant to our endeavour to give a definition of a Hellene and is worth remebering
    for it is generally applicable to a widerange of definition endeavours

    The story is seen as a metaphor in many disciplines, being pressed into service as an analogy in fields well beyond the traditional. In physics, it has been seen as an analogy for the wave–particle duality.[9] In biology, the way the blind men hold onto different parts of the elephant has been seen as a good analogy for the Polyclonal B cell response.[10]

    There is an element of self-reference in the many interpretations of the story. In this light Idries Shah has commented on its function as a teaching story:

    ..

    ==========================================================
    One Version of the Story:

    One of the most famous versions of the 19th Century was the poem “The Blind Men and the Elephant” by John Godfrey Saxe (1816–1887).

    The poem begins:

    It was six men of Hindustan
    To learning much inclined,
    Who went to see the Elephant
    (Though all of them were blind),
    That each by observation
    Might satisfy his mind[8]

    And so these men of Hindustan
    Disputed loud and long,
    Each in his own opinion
    Exceeding stiff and strong,
    Though each was partly in the right
    And all were in the wrong.
    They conclude that the elephant is like a wall, snake, spear, tree, fan or rope, depending upon where they touch. They have a heated debate that does not come to physical violence. But in Saxe’s version, the conflict is never resolved.

    Moral:
    So oft in theologic wars,
    The disputants, I ween,
    Rail on in utter ignorance
    Of what each other mean,
    And prate about an Elephant
    Not one of them has seen![8
    ==================================

    .people address themselves to this story in one or more […] interpretations. They then accept or reject them. Now they can feel happy; they have arrived at an opinion about the matter. According to their conditioning they produce the answer. Now look at their answers. Some will say that this is a fascinating and touching allegory of the presence of God. Others will say that it is showing people how stupid mankind can be. Some say it is anti-scholastic. Others that it is just a tale copied by Rumi from Sanai – and so on.[11]

  5. It is a bit of both actually but “Hellene” is more than just DNA and blood. Hellenism has included many different genetic backgrounds throughout history. Who cares about blood lines though? Hellenism is moreover an idea. I have even heard Lord Byron been described as a Hellene.

    However, what I find weird is that N. Skarvelis writes about Alexander tutored by Aristotle as an example of someone not having a Hellenic blood line but having only a Greek education and belief in Greek gods. This is an erroneous statement. There is no evidence that the ancient Macedonians were any less “Hellenic” than the Athenians or Spartans based on blood. I truly hope that he is quoting someone else because the example implies that the southern Greeks were/are more “pure in blood” than the northern Greeks. This is feeding into what the Macedonism of Skopje believes.

    Here is what Isocrates had to say about Hellenism:

    Ισοκράτης, Πανηγυρικός, παρ. 50: “Τοσούτον δι’ απολέλοιπεν η πόλις ημών περί το φρονείν και λέγειν τους άλλους ανθρώπους, ώσθ’ οι ταύτης μαθηταί των άλλων διδάσκαλοι γεγόνασιν, και το των Ελλήνων όνομα πεποίηκεν μηκέτι του γένους, αλλά της διανοίας δοκείν είναι, και μάλλον Έλληνας καλείσθαι τους της παιδεύσεως της ημετέρας ή τους της κοινής φύσεως μετέχοντας”. (380 π.Χ.)

    “Η πόλις μας έχει τόσον πολύ υπερβάλει όλους τους άλλους εις την φιλοσοφίαν και τον έντεχνον λόγον, ώστε οι δικοί της μαθηταί έχουν γίνει διδάσκαλοι των άλλων και έχει κάμει, ώστε το όνομα των Ελλήνων να μη θεωρείται πλέον ως δηλωτικόν του έθνους, αλλ’ ως δηλωτικόν της μορφώσεως, και Έλληνες να ονομάζονται όχι τόσον όσοι ανήκουν εις το έθνος το Ελληνικόν, αλλ’ όσοι έχουν τύχει της ιδικής μας παιδείας”.

    French reporter Michel Paillares reporting to Hilmi Pasha about the Bulgarophones in Macedonia, from the 1907 book “l’imbroglio macedonien”:

    Ti me endiaferoun oi ethnologikes kai glwssologikes theories; .Ekeino pou me endiaferei einai pou oti oloi autoi oi Makedones, aneksartita apo tin glwssa pou miloun, protimoun na stavrothoun apo tous Boulgarous para na arnithoun ton Ellinismo tous.Oi asimantoi autoi iroes einai Ellines, kai gonatizw brosta sto ypertato megaleio tous.”
    “What do I care about ethnologic or linguistic theories?.That which interests me is that all these Macedonians, regardless of what langauge they speak, prefer to get crucified by the Bulgarians instead of to deny their Hellenism.These unsung heroes are Greeks, and I kneel in front of their supreme grandeur.”

    Chris Karatzios MD
    McGill University

  6. Αγαπητοί συνάδελφοι,

    Μετά από συζήτηση τις προάλλες με το συμμαθητή και συνάδελφο Κωνσταντίνο Ρωμανό, καθηγητή Φιλοσοφίας στο Πανεπιστήμιο Αιγαίου συμπεράναμε ότι, δεν υπάρχει ορισμός του Έλληνα διότι είναι αυτό που είναι αλλά μπορεί όμως να προσδιοριστεί εμπειρικά. Εάν δύο άγνωστα πρόσωπα συναντηθούν στο εξωτερικό και αναγνωρίσουν ο ένας τον άλλο σαν Έλληνα τότε αυτό είναι Έλληνας. Επομένως Έλληνας είσαι όταν αναγνωρίζεσαι ως Έλληνας από έναν άλλον που εσύ τον θεωρείς Έλληνα και οι δύο ευρίσκεσθε σε ξένο μέρος. Αυτό δεν σημαίνει απαραίτητα ότι ο ένας έχει εκτίμηση για τον άλλο αλλά όμως ο ένας μπορεί να μαρτυρίσει για τον άλλο.

    Ηλίας Σταμπολιάδης
    καθηγητής
    Πολυτεχνείο Κρήτης

  7. To the question what is a Hellene or Hellenism, I do not know of a precise definition, but I present here two versions of it, one Patrick Leigh Fermor’s in his book Roumeli(Harper & Row, New York–1962,1966) and my discussion on the subject in my unpublished family book(1997).

    Fermor on p.107-113 list side by side the characteristics of The Romios and of The Hellene. It is somewhat amusing but it is worth reading.

    In my case, the book is a family book and I’m trying to explain Hellenism/Greekness to my children and grand children without differentiating the two, but treating the subject of Hellene and Greek as a continuum.

    I’m sure there must be numerous scholarly treatises on the subject than that of Fermor and certainly that of mine. In my case, Greek and Hellene is used interchangeably and as continuum of culture. DNA is certainly important, but no reliable data exist to be helpful. Besides, accurate knowledge of the facts, after 4,000 years of evolution with some inter mixing, may exclude many who will be surprised that the DNA will not confirm their Hellenic roots, while they feel, and actually are, culturally perfect Hellenes or Greeks. Therefore, it is the cultural DNA rather than the biological that provides a practical definition for distinction. In my discussion and thinking, the 12theo religion, the Christian religion(especially the Orthodox Christianity), tradition, mythology, philosophy and history have all contributed to be what I am. I feel that in almost every older historic church or chapel that exists today there used to be an ancient Temple of the 12theo.

    With some timidity, I’m reproducing below a part from my family book, which tries to convey to my children and grand children the continuity and importance of being a Hellene or Greek .Hopefully, it will provide a dimension to Captain Skarvelis’ question. I’m also aware that my perception of what a Hellene or Greek is, represents an idealized case that we should aspire to.

    Peter Yiannos
    Corporate Executive(Ret.)
    Wilmington, DE

    TI ESTI HELLENE-From Peter Yiannos’ personal autobiography-1997

    “ At this point I feel the desire to talk about the Hellenic and Greek Orthodox tradition and culture in which I have been steeped throughout my life. The play, Fiddler On the Roof, raises the questions as to when and how did tradition begin; and, of course, nobody seems to know. We do know, however, its effects which are measurable in both qualitative and quantitative terms of living. One’s current culture, which is an evolutionary point of tradition in the life of a group, serves as a mirror for comparative judgment of the quality of living and identification of opportunities for improvement.

    The challenges and the rewards of understanding and practicing Greek tradition, which played such a role in advancing civilization over the past 3500 years, are enormous. This message became even clearer to me when my daughter Daphne, upon being elected president of our local GOYA – Greek Orthodox Youth of America – spoke saying that “it is difficult enough to be a Christian but it is doubly difficult to be a Hellene Christian. However, the goodness of a way of life is not to be found in the easy road but in the difficult one, the road of virtue, which the mythical Greek Hercules chose for its rewarding challenges.”

    To the question of definition of tradition, I accept the explanations found in typical good dictionaries: tradition is an inherited, established, or customary pattern of thought, action, or behavior; tradition is the handing down of information, beliefs, and customs by word of mouth or by example from one generation to another without written instructions; tradition is cultural continuity in social attitudes and institutions; and tradition is a characteristic manner, or style.

    The weight of tradition, culture and religion for a Greek is expressed or depicted in various ways; and forms the ideal level of aspiration for all of us:

    · Parents and Ancestors: knowing the way one feels about parents, grandparents and ancestors, and valuing for what they stood and even died; in this respect, the feeling of continuity is real;

    · Living up to Family’s Expectations: observing the responsibility one feels about his parents and his own family, and having the innate desire to live up to the expectations of parents and listen to the voices of all those who have preceded us, for a better life. That distant voice from the past becomes his own;

    · Role Models and History: identifying with history and not knowing where mythology ends and where history begins; mythical and real heroes become blurred, and both figures are aspired as role models. No other people in the world have fought more, and as long, for freedom, democracy, and family values than the Hellenic people. The courage depicted in ancient Thermopylae by the 300 Spartans, in the decisive sea battle of Salamis, in modern Zalogo of Souli by the women who chose death by jumping off the cliff instead of being captured by the Turks, the first victory for the allies by Greece in Albania, and the heroic defense at Rupel in World War II (which destroyed the myth of Axis Powers invincibility) are a few examples of extraordinary courage;

    · Songs and Dances: singing songs and dancing to their tunes which describe both passion and love of life; knowing that important persons of history have danced to the same songs for hundreds or even thousands of years provides one with the feeling of very deep roots and sentimentality.

    Greek dancing is for oneself and helps one reach a level of ecstasy which

    can only be felt. This is true with many dances but especially with solo

    Zembekiko and the Sailor’s dance, now known as the Zorba dance. The act of

    throwing money on the floor for the musicians, a dancer, or an entertainer are

    expressions of gratitude, pleasure, and showing that money is not valued at that

    moment;

    · Nobel Prize Literature for All Greek People: reading poems and other important literary works from Homer down to the recent Elytis allows one to sense the eternal continuity of language and thought. Nobel prize winning literature, composed into popular music and sung by people of all strata, is a unique continuing Greek phenomenon, dating back to Homer;

    · Bible and Language Continuity: reading the Bible and other religious texts in the language that the apostles were inspired to learn and use with perfection; knowing that even though God can speak any language, he did choose Greek, provides one with the added responsibility for studying it and working for its continuity;

    · Hellenic Contributions: knowing that over a period of more than three millennia, the Hellenic Heritage, which has influenced tradition immensely, has made world contributions of the highest order, adds to the weight and pride. It is not without reason that Thales is called “the Father of Philosophy”; Hippocrates, “the Father

    of Medicine”; Herodotos, “the Father of History”; Aristotle, “the Father of the

    Natural Science”; Democritos, “the originator of the Atomic Theory”; etc. Nor is

    it incidental that the names Euclid, Apolonios, Pythagoras, Archimedes,

    Pappus, Caratheodory, and many others are synonymous with mathematics;

    the name Pericles is identified with the true meaning of democracy; and the

    noble Panhellenic idea of the Olympic Games, to bring peace and

    understanding among states and inspire the youth, was fully developed by the

    year 776 BC, and went on for about 1200 years before becoming victim of over-

    commercialization and religious intolerance.

    The Greek Heritage is the soul of the Fine Arts, Philosophy, Theology, and

    Sciences. As countless modern authors, including the recent Dr. C. Cavarnos,

    have summarized, the essence of the Greek Paideia – civilized education and

    creative imagination, would include epic poetry, lyric poetry, tragedy, comedy,

    myths, rhetoric, architecture, sculpture, painting, music, dance, astronomy,

    physics, biology, medicine, history, logic, metaphysics, epistemology, ethics,

    political theory, aesthetics, theology and religion, and countless more. Greek

    Paideia was ecumenical in scope, which eventually became the motive force for

    modern Renaissance, and stands as the foundation of our Western Civilization.

    Considering the above contributions, it should not be surprising that Greek

    words and roots are to be found in about one third of the vocabulary of the

    English and other European languages and constitute approximately three

    quarters of our scientific and technical vocabulary;

    · Hellenization of Christianity: quoting from the almost blasphemous 20th century giant Kazantzakis, on the impact of Greece on Christianity in his Fratricides:

    “Greece came along and took You (Christ) by the hand and out of the

    synagogues; she painted Your beauty and You became beautiful. She praised

    Your goodness and You became good; she built palaces for You that reached

    the skies, and You became a king…I look at the icon of the Virgin to the left of

    the iconostas, and I say, this is not the Virgin who sits, so sad and beautiful,

    with her breast out, feeding You, Lord; this is not the Virgin, it is Greece!”,

    makes a Christian, and especially one of Greek heritage, realize the enormity of

    this historic record. Christianity without its fusion with the civilizing forces of

    Hellenism would, most likely, have remained one more religion from the Middle

    East. It is not by accident that most effective Christian preachers and priests,

    including the historic Protestant Reformers, were also students of the Greek

    language and had read earlier Christian texts in the original Greek.

    No Christian, regardless of faith commitment, can hope to reach Christian

    literary nirvana without depth in the Greaco-Christian interaction and related

    literature. The first translators of the Bible from Greek to German and English

    (Erasmos, Tyndale – who paid with his life for such a translation, and the 54

    King James scholars) have rendered invaluable service to the world but they

    also recommended studying the Bible in its original Greek form;

    · Hellenic Roots of the U.S.A.: recognizing the impact of Hellenism on the Founding Fathers of the U.S., and how, in some ways, ancient Greece was

    resurrected in 1776 in Philadelphia – in terms of valuing the inalienable rights

    of the individual – should make every American, and especially a Greek

    American, want to appreciate this important connection and contribution to our

    lives. This freedom tree, so to speak, must not be cut off from its roots;

    · Essence of Greek Orthodoxy: feeling the essence of the Orthodox Church, which is summarized very well by the author Nicholas Gage in his book Hellas, “The faith of the Eastern Church is based not on the idea of God’s justice, but of His love. Penance is not considered to be a way of compensating for sins, but simply a road to greater sanctity. Sin is not the breaking of laws, but a lessening of man’s resemblance to God – a flaw in the “icon” of God. The priest is not considered spiritually superior to his parishioners. When conferring absolution he does not say, “I absolve you,” as in the West, but only asks that God absolve them. It is through His love that God will bestow His grace equally on everyone, no matter how imperfect. The redemption made possible by Jesus Christ is for all men past and present, living and dead”.

    The myriad of church rituals and traditional observances aim to satisfy the

    needs of the above core belief. As such, church liturgy takes real meaning when

    one gets behind the words and motions. The Orthodox church, more so than

    any other church, through artistic iconography and the poetic Greek language,

    allows the believer to visualize and see the unseen;

    · Greek Family Support: having the feeling that in the real Greek family one is never alone in facing the struggles of life; true relatives and friends do not usually disappear when one needs them. Love is expressed in the form of empathy and filotimo – honor, pride, dignity, face saving. The return of a Greek “prodigal” son is almost always acceptable;

    · Greek Character: seeing the openness of the traditional Greek’s heart and his zest for life, which is evident in his social affairs or parties, makes one feel happy to be alive. His parties, if they are to be good, include some serious conversation, satire, humor, singing, dancing, and laughter. This, in addition to outstanding Greek food, ouzo and wine. One knows that this is essentially a continuation of the ancient symposia. Life without thought and euthymia, or fun, is only a mortuary. In the past, visiting by one’s friends and relatives without notification had been almost the norm for a Greek community. Weddings and funerals are very emotional times; and corresponding exhibit the two sides of the coin of life;

    · Greek Habits: expecting to be asked personal questions and, for instance, share with them information of how much money one earns, or for whom one is going to vote in a coming election, and answering them without much discomfort has been part of this great Hellenic tradition. Arguing at a restaurant as to who will have the privilege to pay the bill, reading the newspaper over someone’s shoulder on a bus and having the audacity to ask the possessor of the paper not to turn the page until he is finished, and many other such habits are additional characteristics of the unique Greek character.

    The above traditional roots, and more, are acquired naturally, little by little and not solely by a learning effort. Studying of Greek tradition may help the understanding of it, but it is only the daily living experience that will captivate and incorporate. Once that happens, the absence of this tradition makes one feel empty. Women, as mothers, have the greatest responsibility and indeed play the major role in the family as transmitters of tradition and culture from one generation to another. In a mixed-culture marriage, the assimilation of a non-Greek woman and the children into the husband’s culture is much more challenging since the woman by nature spends more time with the children and tends to be more involved with Church, school and community activities.

    Over the years, in my personal and business travels, I came to realize that as a man of Hellenic origin I belong to the greatest fraternity of the world. Regardless of where I traveled in the world, I knew that I could go to a Greek Orthodox Church and meet other Hellenes, or spot a Greek-owned restaurant which I could enter and converse in Greek, often to be treated, along with my friends, to a special Greek dish as part of that Greek filotimo.

    I view the Hellenic tradition as both my privilege and my burden to carry and transmit to my next generation. This, in spite of the fact that many of us Hellenes who, while immersed and preoccupied with the realities of trying to make a living in a modern world, neglect to make the extra effort necessary to live in a quality manner.

    If some interpret the above as somewhat chauvinistic, the only thing I would say is that the intent is to live by ways which have had the test and improvements of time and preserve the best of our roots. In this manner, we combine the best of the Hellenic culture with the best of what America offers. However, people are free to trade gold for silver or less. Ignorance of the Hellenic tradition brings about lack of appreciation which, in turn, can lead to undervaluing.

    I should point out that Greek origin is not a prerequisite to believing and belonging to the Greek tradition and culture. A genuine interest and an active effort to get completely immersed and become part of the Hellenic culture, including the Greek language and religion, are the necessary requirements. As such, I subscribe wholeheartedly to Isocrates of some 2300 years ago, who defined a Hellene not by one’s genealogical tree but as a person who partakes of Greek Paideia – education and culture.

    We can point to key examples of non-Greek spouses who have done very well in adopting and living the Greek culture with joy and happiness; but many mixed-culture marriages end or live with unhappiness because the non-Greek spouse has grossly underestimated the power of the Hellenic culture and Greek Orthodoxy. I have seen Hellenes, married to non-Greeks, living outside or peripherally to the Greek Orthodox community, getting very emotional and nostalgic at Easter services, which they seem to attend without their non-involved spouses and children. Orthodoxy and Greek culture are like conscience; they can be suppressed but never erased from the hearts of those who have come to know them, Greeks and non-Greeks alike.

    Paraphrasing Alexander the Great’s speech at Opis some 2300 years ago, not all Hellenes deserve the title of a Hellene but many non-Greeks qualify very well by their knowledge and attitude. For all of us to qualify for the title, we must hold the points discussed above as the ideal targets, and must demand excellence from ourselves and our respective leadership in the quality of living. Then we can say we are good human beings because we value philomatheia – love of learning, philotimia – love of honor, honorbound, dignity, pride, and having a clean name or reputation, philoxenia – love of being hospitable, especially to strangers and the needy, and philophronesis – love of prudence and common sense. As such, we don’t only know how a Greek heart beats but it really beats Hellenically in a cultural and educational sense.”

  8. I think I am missing the point here. Why do we have to define who is a Hellen? This seems to be a question, which indirectly came from Skopje and it is the result of our question “Who is a Macedonian?”

    The question for a definition has been recently pushed by some “debonair,” but eloquent know-it-alls (there are about 11 million in Greece and consequently demi-gods) pretending to be Greek academicians. In this manner these “sophisticated” pseudo-cultured individuals are attempting to stop us and depriving us from asking “Who is a Macedonian?” because they do not want to offend the Slavs!?!?!?!? I cannot even believe it has become a matter of discussion in this forum.

    The question of who is Hellen has been answered by a few ancient Hellenes authors and orators at different times from Thucydides (Book I first six paragraphs) to Herodotus Θ’ 144, to Isocrates Panygericus paragraph 50, etc. and under different circumstances.

    Thus, Hellen is ANYONE who wants to be and believes s/he IS a Hellen. The Hellenic nation from its inception never implicitly or explicitly included or excluded anyone from its national body.

    I am sorry, but I find the whole matter very silly!

    Marcus A. Templar, U.S. Army (Ret)
    Instructor Counter-Terrorism, Policy/Strategy

  9. Thank you Markus. I hjad in mind to completely ignore the question, because I felt that it could not come from one of us.


    Lefteris N. Botsas, Ph.D.
    Professor Emeritus
    Oakland University
    Rochester, Michigan, USA

  10. Captain Rigos asked for someone to give a definition of a Hellene. Innocently, I recalled Platon and Isokrates, what they felt about patriotism and culture defining the Greeks of the 5th century BCE. I still feel these are values that ought to characterize those calling themselves Greeks. Is there any problem with such understanding? Now the Greeks did not convert other people to their culture, which is why they did not fight religious wars. In our time we know who is a Greek: those living in Greece and, of course, speaking Greek being probably the easiest road to being Greek. But, on the other hand, speaking English does not make English. So each one of us has his / her own definition of ethnicity in this “globalized” world. As to the politics of asking, Who is a Hellene? I am not sure. Rigos and the person who asked the question may have some thoughts for the rest of us. But I see no problem in asking this or any other question.
    Evaggelos Vallianatos, Ph.D.

  11. Can we Ignore the Question: The Definition of a Hellene?

    Dear Evangelos and All,

    Greetings….

    Apart of what is written in the past about Hellenism, today we have been forced to face a different unfolding reality that doesn’t stay as words and pictures or sculptures, but it is a living reality which is altered by our actions or our inactivity.

    My perception of Hellene and Hellenism is engulfed into the following two main questions;

    1. Is there a possibility of continuation of blood lines within Hellas’ today’s population?

    2. Are the so called Hellenes only Hellenes by name or also Hellenes in their Hearts?

    The answer to question (1) can be found in the attached report at the end. In the 1980s, a documentary about the Celts was shown on BBC-2 and to anyone surprise NO Celtic DNA was found in Europe or within those who today call themselves Celts, in Scotland and in Ireland!

    How such a thing can happen? Well, the Celts since their early days, have been in great demand as ferocious fighters and their blood (DNA) was mixed with the local populations they mingled with. As it is well known, after nine or ten generations without the birth of a Celtic descendant, the DNA is “diluted” so much that disappears completely…. The female populations that left in their homelands were taken over by the Vikings, who slaughtered the remnants male population, and thus how the second disappearance of Celtic DNA occurred.

    Well then, how on earth the Hellenic blood (DNA) stayed intact? It may surprise you, because few of you may see it as barbaric, but we must not mess our words…..It is well known that rapes of women and girls happened by the various invaders and during the years of occupation, but the families never allowed the end product of rape to live! First, the female that become pregnant, was to be send to other parts of Hellas, and then the newly born killed instantly, while the female Never returned to her family. Second, in extreme situations the pregnant female was killed at “home” by her relatives.

    To find the answer for question (2) we need to go much deeper than scratching the surface. When I grew older, I faced the questions: Why when I was young (three to six years old) the sound of foreign words was so much to my dislike? And then, why the sound of a flute made my heart palpitate so fast?

    Years later I found my answers when, with tears in my eyes, I heard a clarinet playing a solemn tune, a “miroloi”, and then I knew…., like the newly hatched ducklings that follow the first moving animal they see (for the first time), because of prewired information into their tiny brains, in the same way we humans, generation after generation seeing and lessening for hundreds of years the various repetitions, we store our experiences into our brains thus transferring them to our children’s unconsciousness, and when the right conditions occur, like flashes hit our emotions.

    (Few of you may agree with me and more of you will disagree… Today, the only two creatures that their brains continue to grow by a teaspoonful every 100k years are Dolphins and Humans, and you must ask; what is stored in those expanding brains?)

    Then how many of us have examined the reason Why the women killed themselves and their children in Zalogo? Can we go into their minds and find Why? For sure No, but we can “scratch” our Hellenistic feelings and we may see sparks that tinder our patriotic emotions. So, in our Hellenic society we have Hellenic DNA (blood) as you will read in the attachment, and also we are a mix of “hellenes” and Hellenes.

    Do we believe that only by blood someone can be a Hellene or by engulfing the Hellenistic ideas?

    Can I say that a percentage of today’s Hellenic blood can be classified as the worst enemy of our Nation? Can I also say that a great percentage of non Hellenic blood acts as the best Real Hellenes there can be?

    “The answer my friend(s) blows in the wind”, and this answer fades with each new generation, because is deprived by the previous generation of its Hellenistic education, thus bringing closer the date when the only Hellenes will be those that for a while, will be seen on photographs and in old publications.

    Years ago I met an Englishman who spoke eight languages and who became an Orthodox priest. During a conversation he said to me: “I am more of a Hellene than most, because I am Vaccinated as a Hellene!” Well, who can deprive this man from his Hellenism? Can I say that most of the people that receive Real Hellenistic Education automatically vaccinated with Hellenic DNA? I think Yes!

    All my life I am fighting to salvage what I inherited but at the age of sixty seven I see the ruins falling around me. The irony is that the ancient Hellenes will live forever, while their descendants, which are alive today and those that will follow, started vanishing inside the Homeric “Lismonia”.

    Yours sincerely

    Dr. Evangelos Arkas

    London, UK

  12. Dr. Evangelos Arkas

    London, UK

    «Το DNA των Ελλήνων δεν έχει επηρεασθεί από τους Σλάβους ούτε από τους Τούρκους, παρά τα 400 χρόνια σκλαβιάς».

    ——————————————————————————–

    Έρευνα των Πανεπιστημίων του Στάνταρντ των ΗΠΑ και της Παβίας της Ιταλίας απαντά ευθέως στον περιβόητο Φαλμεράγιερ.
    «Το DNA των Ελλήνων δεν έχει επηρεασθεί από τους Σλάβους ούτε από τους Τούρκους, παρά τα 400 χρόνια σκλαβιάς».

    Εντυπωσιακό! Το DNA (γενετική σύσταση) των Ελλήνων καταδεικνύει πως σε ποσοστό 99,5% πρόκειται για καθαρά καυκάσια φυλή! (λευκή φυλή). Γεγονός που σημαίνει πως η συνεισφορά στη γενετική σύσταση των Ελλήνων, άλλων πληθυσμιακών ομάδων, εκτός της λευκής, αποτελεί ελάχιστο ποσοστό, μικρότερο του 0,5%!

    Το DNA των Ελλήνων, όπως έδειξε πρόσφατη διεθνής πανεπιστημιακή έρευνα, δεν έχει επηρεασθεί από τους Σλάβους, -όπως ισχυρίζονται ορισμένοι-ούτε από τους Τούρκους παρά τα 400 χρόνια σκλαβιάς! Ουσιαστικά έτσι έχουμε τη σύγχρονη επιστημονική απάντηση στις θεωρίες του Φαλμεράγιερ.

    Καταρρίπτεται επίσης, μια άλλη θεωρία που ισχυριζόταν ότι οι Αρχαίοι Έλληνες, ήταν μαύροι… Ε, δεν υπήρξαν ποτέ μαύροι! Δεν είναι λίγοι όσοι υποστήριξαν και έγραψαν περί «Μαύρης Αθηνάς» (για τη Θεά Αθηνά) και πολλές άλλες θεωρίες χωρίς καμιά επιστημονική υπόσταση.

    Όλες αυτές οι …ανθελληνικές -θα έλεγε κανείς- θεωρίες καταρρίφθηκαν, *όχι μόνον από μία έρευνα, αλλά από **επτά διαφορετικές** μεγάλες επιστημονικές έρευνες, Ευρωπαίων και Αμερικανών ερευνητών. *

    Ο καθηγητής του Τομέα Γενετικής, Ανάπτυξης και Μοριακής Βιολογίας του ΑΠΘ, Κωνσταντίνος Τριανταφυλλίδης, και η ερευνητική του ομάδα συμμετέχουν σε διεθνή ερευνητικά δίκτυα, των οποίων απώτερος στόχος είναι να ιχνηλατηθεί η βιολογική ιστορία των ευρωπαϊκών πληθυσμών.

    Ο συντονισμός της συγκεκριμένη έρευνας, η οποία αφορά στη γενετική σύσταση των Ελλήνων -και άλλων λαών- έγινε από το Πανεπιστήμιο του Στάνταρντ των ΗΠΑ, την ερευνητική ομάδα του κ. Τριανταφυλλίδη και το Πανεπιστήμιο της Παβίας της Ιταλίας.

    Η ταυτότητα της έρευνας:
    Συμμετείχαν, επίσης, άλλα 5 ερευνητικά εργαστήρια διαφόρων χωρών (*από τη Βαγδάτη μέχρι τη Μόσχα*). Τα αποτελέσματα της έρευνας δημοσιεύτηκαν στο αμερικανικό περιοδικό «Γενετική του Ανθρώπου».

    Τίτλος της έρευνας «Η προέλευση, διασπορά και διαφοροποίηση των απλοομάδων Ε και J, του χρωμοσώματος Υ: Συμπεράσματα για τη νεολιθική αποίκιση της Ευρώπης και μετέπειτα μεταναστευτικά γεγονότα στην περιοχή της Μεσογείου».

    Στην εργασία, χρησιμοποιήθηκαν 44 δείκτες DNA του χρωμοσώματος Υ και προσδιορίστηκε η γενεοτυπική σύσταση στο χρωμόσωμα Υ σε 2.400 άνδρες από 29
    διαφορετικούς πληθυσμούς (από την Ευρώπη, τη Μεσόγειο, τη Μικρά Ασία, την Αφρική και την Κίνα).

    Από την Ελλάδα αναλύθηκε η γενετική σύσταση 143 ανδρών. Ιδιαίτερο βάρος δόθηκε στη διερεύνηση των απλο­ομάδων Ε και J του χρωμοσώματος Υ…… Μεταδώσαμε το γενετικό μας κώδικα και στην υπόλοιπη Ευρώπη.

    Ιδιαίτερη σημασία έχει το γεγονός ότι στην έρευνα δεν αποκαλύφθηκε Μογγολική προέλευση στο DNA των Ελλήνων. Κι έχει ιδιαίτερη σημασία, διότι οι Τούρκοι είχαν καταλάβει την Ελλάδα για 400 χρόνια και όλοι θα περίμεναν πως θα υπήρχε κάποια σχέση στο DNA των δύο λαών. Κι, όμως, δεν έχει επηρεασθεί ούτε στο ελάχιστο.

    «Με 400 χρόνια σκλαβιάς περιμέναμε πως θα υπήρχε κάποια Μογγολική υπογραφή. Δεν διαπιστώθηκε κάτι τέτοιο και δεν μιλάω μόνο για μία μελέτη, μιλάω για αποτελέσματα *άλλων 7 μελετών*, διαφόρων ερευνητών που βγάζουν αυτό το αποτέλεσμα. Συγκεκριμένα, σε 925 δείγματα Ελλήνων ανδρών, δείχνουν ότι μόνον κατά 0,4% οι Έλληνες δεν είναι Καυκάσιοι. Δεν αλλάζει αυτό με τίποτε.

    Οι Έλληνες είναι καυκάσια φυλή» Το ίδιο, όμως, δεν ισχύει για τους Ισπανούς.
    Η κατάληψη της Ισπανίας από τους Άραβες τεκμηριώνεται στην έρευνα, εφόσον οι Άραβες άφησαν την «υπογραφή» τους και το DNA τους. Τα αποτελέσματα της έρευνας δείχνουν ότι σε σημαντικό ποσοστό οι σημερινοί κάτοικοι της Ισπανίας έχουν αραβική προέλευση. Η μελέτη κατέρριψε επίσης, μια άλλη θεωρία που ισχυρίζονταν ορισμένοι, πως οι Έλληνες, την εποχή του μεγάλου πολιτισμού, τον 4ο και 5ο π.χ. αιώνα, ήταν μαύροι. Όλες οι μελέτες τεκμηριώνουν τη γενετική συνέχεια του Ελληνικού πληθυσμού» είναι η επισήμανση του καθηγητή, ο οποίος αναφέρει και κάτι άλλο εξίσου σημαντικό:

    «Σε μεγάλο ποσοστό, οι Έλληνες μεταδώσαμε το DNA και στην υπόλοιπη Ευρώπη.
    Το DNA των Ελλήνων, “μοιάζει” πιο πολύ με αυτό των Ιταλών πρώτα, μετά με των Γάλλων, στη συνέχεια με των Ισπανών και τελευταία με των Τούρκων.

    Τα στοιχεία της έρευνας μπορούν να χρησιμοποιηθούν σε πολλές άλλες περιπτώσεις, όπως: Τεστ πατρότητας, εγκληματικές υποθέσεις και, κυρίως, χρησιμοποιούνται για να βρεθεί η προδιάθεση των ατόμων για διάφορες ασθένειες».

    Η υπογραφή των Ελλήνων αποκαλύπτεται στη Νότια Ιταλία.
    Ο Κ. Τριανταφυλλίδης αναφέρεται στην έρευνα και στα κύρια συμπεράσματα της:
    «Βασικό συμπέρασμα της έρευνας είναι το εξής: Από τη Νότια Βαλκανική, δηλαδή, από τις πεδιάδες της Θεσσαλονίκης, της Κεντρικής Μακεδονίας και της Θεσσαλίας ξεκίνησε η μετακίνηση των εποίκων, ακολουθώντας την κοιλάδα του Αξιού και κατόπιν του Δούναβη και έφτασαν στις βόρειες περιοχές. Οι Έλληνες δηλαδή, ξεκίνησαν και πήγαν στην Ευρώπη από τη Μακεδονία και άλλες περιοχές και μετέφεραν με τον πολιτισμό τους και το DNA τους στη Δυτική Ευρώπη».

    Στο σημείο αυτό, ο καθηγητής καταρρίπτει και τον ισχυρισμό ότι έχουμε επηρεασθεί -γενετικά- από τους Σλάβους:

    «Όπως γνωρίζουμε σε διάφορες περιόδους έχουν έρθει Σλάβοι στην Ελλάδα. Το DNA των Ελλήνων δεν έχει ουδεμία σχέση με αυτό των Σλάβων. Τα στοιχεία μας δείχνουν ότι η ομάδα, που χαρακτηρίζει τους Σλάβους, έχει μία συχνότητα 50% σε αυτούς και μια συχνότητα 10% στους Έλληνες, όση είναι και στην Εγγύς Ανατολή. Γεγονός που σημαίνει ότι οι επιμειξίες ανάμεσα στους Σλάβους και τους Έλληνες πρέπει να έγιναν σε τόσο μικρή συχνότητα, ούτως ώστε να μη διαπιστώνονται σήμερα με τις μεθοδολογίες DNA. Σημαντικό στοιχείο με μεγάλη σημασία είναι το εξής: Η σύγκριση του DNA των κατοίκων της Ελλάδας και ειδικότερα της Πελοποννήσου, με εκείνο των κατοίκων της Νότιας Ιταλίας δείχνει ότι οι κάτοικοι της Ιταλίας, -Απουλία, Καλαβρία- σε ποσοστό περίπου 20%, έχουν το ίδιο DNA με τους Έλληνες. Είναι γνωστό ότι οι περιοχές αυτές αποικίστηκαν σε ιστορικούς χρόνους από Έλληνες, π.χ. Πελοποννήσιους. Στην εργασία ελέγχθηκε η γενετική συνεισφορά των Ελλήνων αποίκων σε σχέση με τους πιθανούς νεολιθικούς κατοίκους της εποχής. Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι το χρωμόσωμα Υ, σε ποσοστό τουλάχιστον 7% των ανδρών της Καλαβρίας και 22% της Απουλίας, προέρχεται από Έλληνες.

    Για άλλη μία φορά τεκμηριώνεται ότι η Μεγάλη Ελλάδα αποτελείτο κυρίως, από Ελληνικούς πληθυσμούς και θα μπορούσαμε να πούμε ότι το αποτύπωμα, η υπογραφή αυτών των Ελλήνων, εξακολουθεί να αποκαλύπτεται ύστερα από 2.500 χρόνια μετά, πάλι, στους κατοίκους της Νότιας Ιταλίας»…

    Καθαρό το DNA των Ελλήνων!

  13. Mr. Michael Servos, President of the Hellenic Community of Clearwater – Tampa – Tarpon Springs area sent me the following and requested that I submit it to you.

    Bill Gatzoulis
    HEC Executive Committee
    —– Original Message —–
    From: COMMERCXPO@aol.com
    To: billgatz@comcast.net
    Sent: Thursday, November 04, 2010 9:40 PM
    Subject: HELLENE

    HELLENE – ΕΛΛΗΝ

    ΕΙΝΑΙ ΣΥΝΘΕΤΗ ΛΕΞΗ
    ΑΠΟ ΤΟ ΕΛ-ΣΕΛ ΠΟΥ ΘΑ ΠΕΙ ΦΩΣ
    ΚΑΙ ΑΠΟ ΤΟ ΗΝ ΠΟΥ ΘΑ ΠΕΙ ΝΟΥΣ
    ΤΟΤΕ ΕΛΛΗΝ ΘΑ ΠΕΙ ΦΩΤΙΣΜΕΝΟΣ ΝΟΥΣ

    ΚΑΙ ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ – ΦΩΤΙΣΜΕΝΟΙ ΝΟΕΣ
    ΚΑΙ ΣΤΑ ΑΓΓΛΙΚΑ – BRIGHT MINES

  14. I have an answer to the question of who is Hellenas coming from my
    Chinese 12 year-old-daughter. My husband (German) and I (Greek) asked
    her what she felt she was. She said she is Greek because she is raised
    by a Greek mother. She likes Germany, and she feels generally European
    but lives in America. Greece is the first place she identifies with
    because we visit every year, because I and my husband teach her the
    Greek culture, she loves Greek history and mythology, my family and
    friends in Athens and their histories and mythologies, and her dream is
    to eventually live and work in Athens. is she Hellenida?
    Let us not overdo the definition. I absolutely agree with Mr. Templar.

    In addition, I have for years tried to find out from my American
    students to define “American.” The majority told me it is the person
    who loves America and cares for its welfare. Wouldn’t this apply to
    most populations?
    Efrossini Albrecht Piliouni
    ESL International Programs
    Biggin Hall
    Auburn University
    Auburn, AL 36849

  15. The “romantic” view that Hellene is whoever feels like one and loves Hellas cannot apply today, when Greece (among many other countries, but to an extent uncomparable to any of them), is invaded by hordes of people from any possible origin, a huge percentage of whom actually wants themselves and mainly their offspring born in Greece to be identified as Greek. With this logic and given the excessive number of these people, Greece can and will consist one day in a “Greek” population visibly and unquestionably different from what history and tradition recognizes as Hellenic. Then all those who, since Falmerayer, have expressed anti-Hellenic and un-historical opinions on the origin of modern Hellenism will at last, and because of our own naivete / morbid sense of “tolerance” and our politicians’ criminal inactivity, triumph. To some people of a certain ideological orientation, of course, this would not seem a very tragic outcome.
    The case of the United States is totally different, because they are multinational by definition. Apart from this, the specific students mentioned by Dr. Piliouni should have the logical ability to understand that the person who loves and cares for America or for any other country is not American but Philo-American (if such a term is applicable, analogically to Philhellene).

    Maria Ypsilanti,
    Assistant Professor of Ancient Greek Philology
    University of Cyprus
    Dept. of Classical Studies and Philosophy
    P.O. Box 20537, 1678, Nicosia, Cyprus

  16. Αξιότιμοι ηγέτες-μέλη τού HEC’Gr, κι’ αγαπητοί οικογένεια, συγγενείς, καί συνέλληνες

    What are Hellenes

    We are mistaken if we seek to define Hellenism on grounds of genealogical and topical (racial, DNA, etc) heritage. I do not like “-ism s” as these terminations denote world divisions and fanaticism; but this is my only exception. Democratically Hellenes are a cultured civilisation, not Hellenistic adherence to a race/secular division

    I, born of Cypriot father, Megistian mother, born in Suez Egypt as a British national, baptised Orthodox Christian Hellene, educated in the Hellenic, British, and French school systems, lived my formative 25 years in the Arab, Hellenic, and poly-ethnic community of Egypt, now, since 1955, living in the mainstream Anglo, multicultural, and Hellenic community of Australia, my wife being Hellene also from Suez we raised Hellenic-Orthodox families and are connected to Hellenic and other relations. As Hellenes we are contributing to the social, spiritual, and cultural development of mainstream Australia and Hellenes generally; always identifying as Hellenes. Ours is a constant living experience as Hellenes-Orthodox in Australia

    I know self-professed Hellenes whose surnames are anything but Hellenic, viz. Mio, DeStephano, Wassef, Ivanoff, Wilson, Girgis, Calleja, Caruana, Zamit, Donikian, Abugianni, and so on. They are just as Hellenes and Orthodox as you and I, even in non Helladic environment. The late John Fairfax, Australian prominent publisher possessed a Hellenistic disposition/philosophy on life; declaing in his newspaper the Sydney Morning Herald “I feel, think, and live, a Hellene. All is Hellenic, we are all Hellenes”. Pope of Rome Benedict VI being a Hellene-thinker (Hellenist, scholar-theologian) speaks a lot concerning Hellenic thought (classical way of thinking) and deplored that western churches are being de-Hellenised

    In my teaching I applied Hellenic taditions; and in directing the Athenaeum Communiversity of Colleges (Sydney network, 1974/91), in all Hellenic and otherwise classes its prevalence was publicaly-accepted Hellenic. In my discussions with Principals/Headmasters on matters of education, I was often remarked “isn’t this characteristic of Hellenes!” We also have Hellenic scholars and Philhellenes. As the Australia Exarch my Order historically being Hellenic/Byzantine, I associate with Honourees of Australia’s cultures and creeds, who fundamentally express Philhellenic outlook

    Our worldwide Ethnos of Hellenes now needs to legally secure/organise the continued survival of its future generations in each country of abode, as “the Hellenic ethnicity” native to their country. I.e. after several generations ethnics get assimilated into the ascendancy, but not if they attain permanently “native ethnicity” status with appropriate rights. Our worldwide Ethnos politically ceases to identify with Hellas, and needs to stand apart in the other homeland as, e.g. “Hellenic Ethnicity of Australia”, “… of Turkey”. “… of Egypt”. “… of USA”, “… of Italy”, and so on. As such, their rights shall entitle them to self-continuity constituted ethnically and religiously as citizen Hellenes

    Hellenes abroad also need open windows and doors to all of the mainstream communities of their countries of abode. Schools are the heartbeat centres of all communities. Hellenic-Orthodox Parishes master the creating dynamics for this need, viz. moving sermons, devotedly active congregations, socio-spiritual network and influence, etc. Such schools are a Hellenic-Orthodox denominational educational offer generally to all in the community along with Hellene schoolchildren. Saint Spyridon College of Kingsford prides for participation of some 36 ethnicities/cultures. As well as the State general curriculum, added teaching shall also disseminate the ethno-spiritual fundamentals of Hellenes. Besides, as heartbeat centres, schools can organise community activities, concerts, festivals, public lectures, arts, cantorial and community music, community folklore, athletics, pageantry, etc. Such education systems are provided by the Roman-Catholic and other denominations, why not by Hellene-Orthodox also. In Australia (also in many other countries) many thousands dollars per annum are subsidised by the government for each schoolchild’s or student’s education, to each one’s school; thus securing its finance operation. Offering such education services shall enhance the Hellenic civilising prestige in the general and specific communities, as well as educating our future generations with Hellenic culture and faith. Thus Hellas and Hellenes have a continuing mission to the nations

    In conclusion, Hellas, Hellenes, Hellenic, are outstandingly known among people of the world. Far from being zingoistic/chauvinistic, ours is a world-celebrated civilisation; nationally an ethnic legacy, as well universal and socio-cultural, a basically central civilisation. It is both a living ethnos and a civilising legacy. Any human can claim adherence to, and identify with, Hellenic values and legacies as much as Orthodox and other Christianity. It is a historically established living manifestation with and among nations. Need we define our being any further?

    Σάς ευχαριστώ
    G.Eleftheriades
    George Savva Eleftheriades, OAM, GCSCG, CETr, JP
    49A Tramway Street, Rosebery, New South Wales, Australia, 2018. george.e@me.com

    Collegiarch (Head of Colleges), Athenaeum Communiversity of Colleges (Sydney 1974/91)
    Educationist-Academician. Government Approved Provider of Education. Catechist
    Listed in Federal Government Select Register for Advisory Services.
    WWar2 Reiief Volunteer (live witness), Living Historian:
    – records at Saint Spyridon College Library (High School, Maroubra)
    – records also at Australian Honours Secretariat. Government House, Canberra
    Community Activist, Lobbyist, Consultant.
    Formerly: – Administration Clerk, British Forces, Suez, Egypt (1944/1954)
    – Public Servant, PMG-Australia Post (1955/1991)
    – Manager (Night Staff), Rushcutters Bay Mail Centre (1987/1991)
    Member: – Greek Australian Professionals Association (GAPA)
    – Order of Australia (invested 8.6.1998)
    – Judiciary (admitted Justice of the Peace, 15.2.1967)
    – Protospathaire (Knight Commander) Saint Eugene Order of Trapezous
    – Grand Croix (cross), Order of Saint Constantine the Great
    Auatralia-Oceania & Outreach Exarch, Byzantium/Hellas Order of St Eugene of Trapezous
    Nominated for non-political peerage in the House of Lords (UK 2002)

  17. Φίλοι, μπορεί μεν να είναι σημαντικό, ακαδημαϊκώς τουλάχιστον, να αναλύσουμε αν η ιδέα του Hellene , ή και των αντίστοιχων για άλλες ομάδες, εδράζεται σε genes ή σε memes κλπ κλπ, αλλά τι θα καταφέρουμε με αυτό όσον αφορά κάποιο πρακτέο; Το πολύ-πολύ να πάνε κάποιοι να κάνουν ανάλυση του DNA τους και μετά , αν είναι καθαρόαιμοι, να αναρωτιούνται αν είναι διπλά άσχετοι ως προς τους προγόνους τους αφού ακόμη και έχοντας το DNA τους είναι όσο διαφορετικοί από αυτούς όσο είναι. Πιο ουσιαστικό είναι να εντοπίσουμε τι χαρακτήριζε τις επιλογές και τις προσπάθειες των Hellenes και τι από εκείνες, ή τι καινούργιες αντίστοιχες, μας εμπνέουν εξ ίσου να βρούμε καμιά ιδέα να συνεισφέρουμε στα αδιέξοδα τόσο τα εθνικά όσο και τα παγκόσμια. Αν τα καταφερουμε τότε θα είμαστε Hellenes είτε πάμε καλά από DNA είτε όχι , αν δεν τα καταφέρουμε τότε τι να τον κάνουμε τον τίτλο ούτως ή άλλως;
    Γιάννης Αλεβίζος

    7o Γενικό Λύκειο Αθηνών

    Παγκράτι, Αθήνα 11634

    ΥΓ 1: Προφανώς τα παραπάνω διαφέρουν απόλυτα από την εξής φράση της χτεσινής ανάρτησης του κυρίου Marcus A. Templar:

    “Thus, Hellen is ANYONE who wants to be and believes s/he IS a Hellen” παρ’όλο που συμφωνούν με την φράση του “The Hellenic nation from its inception never implicitly or explicitly included or excluded anyone from its national body” (Επίσης ακόμα κι αν η απλή παράγραφος που αναρτούμε δεν διαφωνεί με την φράση του “I am sorry but I find the whole matter very silly!” θεωρούμε οτι τα πρωτεία silliness παίρνει η φράση του ίδιου του Templar “Hellen is ANYONE who wants to be and believes s/he IS a Hellen”. Γιατί άραγε το να θέλει ή να πιστεύει κάποιος οτι είναι Hellene , είτε έχει είτε δεν έχει κάποιο DNA, τον καθιστά Hellene; Τελικά, τόσο σε όποιους θεωρούν οτι αυτομάτως κάποιοι “αυτόχθονες” έχουμε φωτεινούς νόες εκ γενετής ή εκ κληρονομίας, είτε σε όποιους θεωρούν οτι “μη αυτόχθονες” αποκτούν τέτοιους νόες (ή κάποιο άλλο τιμητικό γνώρισμα) απλώς με το να θέλουν ή να πιστεύουν οτι είναι Hellenes, λέμε ας κάνουν πρώτα κάτι και μετά συζητάμε αν μοιάζει με κάτι “Hellenic” (είτε το έχουμε εντοπίσει και το έχουμε βάλει σε λέξεις το τι σήμαινε αυτό είτε όχι)

    ΥΓ2: Η αναφορά σε “φωτεινούς νόες” δεν έχει σκοπό να απορρίψει, ως μη τεκμηριωμένη, ούτε να εκφέρει γνώμη περί υπαρκτής τεκμηρίωσής της, την χτεσινή ετυμολόγηση (από Mr. Michael Servos, President of the Hellenic Community of Clearwater – Tampa – Tarpon Springs area) του ΕΛΛΗΝ απο ΕΛ-ΣΕΛ=φως και ΗΝ=νους. Ούτε έχει σκοπό να υπεισέλθει στο αν αναλύσεις για το πώς το ΣΕΛ γίνεται HEL (π.χ. οτι η δασεία, την οποία υπενθυμίζει το H (h) έχει σχέση με το σχήμα του σ (μη κεφαλαίου). Σε σχέση με αυτά που λέμε ας τα θεωρήσουμε απλά υποθέσεις που για το παραπάνω επιχείρημα και για το παρακάτω σχόλιο δεν χρειάζεται καν να ισχύουν). Για την έστω ποιητική ισχύ μιας τέτοιας εξίσωσης (ΣΕΛ=HEL κλπ) αναφέρουμε έναν από τους τελευταίους στίχους του ” ‘Αξιον Εστί” του Ελύτη προσθέτοντας και οτι η παγκοσμιότητα τύπου ” ‘Αξιον Εστί ” αφ’ενός δεν κατονόμασε πουθενά ως Ελλάδα την χώρα που ο ποιητής εκεί αποκαλεί χώρα μου (π.χ. “Της Δικαιοσύνης ήλιε νοητέ και μυρσίνη εσύ……μη λησμονάτε την χώρα μου”) αφ’ετέρου η θρησκευτικής βαθύτητος λατρεία του Ελύτη για την Ελλάδα (και ως Έλληνα και ως ποιητή και ως στρατιώτη κλπ κλπ) είναι πασίγνωστη και, αλλού, ρητή (π.χ. “…την γλώσσα μου έδωσαν ελληνική”). Εν ολίγοις: Η Ελλάδα, σαν φωτεινό σέλλας, αφ’ενός ανήκει και σε πολλούς μη αυτόχθονες αφ’ετέρου είναι αόρατη και σε πολλούς αυτόχθονες, αλλά σε όποιον είναι ορατή προκαλεί το ίδιο βαθύτατο είδος αγάπης, με ή χωρίς εξήγηση του για ποιόν ακριβώς λόγο. Αν αυτό εννοούσε ο κύριος Templar, δηλαδή ότι “Hellene είναι όποιος βλέπει εκείνη την Ελλάδα και την αγαπάει”, τότε σόρρυ για τον τρόπο που εκφράσαμε την ένστασή μας, αλλά όπως και να το κάνουμε η φρασεολογία “Hellene είναι όποιος θέλει να είναι και πιστεύει οτι είναι Hellene” είναι από παραπλανητική μέχρι αστεία και αντιστρόφως. Αν ο κύριος Templar ξέρει Ελληνικά δεν θα χρειαστεί να του μεταφράσουμε το παρόν. Αν όχι τότε ευχαρίστως θα του το μεταφράσουμε (άλλωστε δεν εμπιστευόμαστε την μετάφραση όποιου του μετέφρασε τα υπόλοιπα μέρη της συζήτησης) αλλά θα θεωρήσουμε και οτι η ένστασή του ήταν υπέρ τρίτων που θα ήθελαν να λέγονται Hellenes και όχι υπέρ του εαυτού του, γιατί αν τυχόν το ήθελε και ο ίδιος, αλλά δεν έμαθε Ελληνικά, τότε θα πρέπει και να αρχίσει επίσης να λέει “και γιατί όποιος πιστεύει οτι είναι Hellene πρέπει να ξέρει και Ελληνικά;” και τότε θα τον ρωτήσω και γιατί διάλεξε να θελήσει και να πιστέψει οτι είναι μόνο Hellene και όχι επίσης Κινέζος, Ινδός, Γιαπωνέζος, Άραβας, Βουσμάνος κλπ, ταυτόχρονα ή ένα-ένα. Αφήσαμε για το τέλος τον στίχο (και στα Ελληνικά και μεταφρασμένο απο Keely και Σαββίδη) έτσι ώστε να μας μείνει η γεύση Ελύτη και όχι γεύση silliness versus countersilliness. Εννοούσαμε τον στίχο “Αιέν τό χρυσοκύανο τού Γαλαξία σελάγισμα” αλλά ας τον δούμε εκεί που ανήκει. Στο τρόπο που τελειώνει το όλο ποίημα (και με τον τρόπο που επαναλαμβάνει κάποιους στίχους η μελοποίηση από τον Θεοδωράκη):

    ΝΥΝ τό αγρίμι τής μυρτιάς Νύν η κραυγή τού Μάη

    ΑΙΕΝ η άκρα συνείδηση Αιέν η πλησιφάη

    Νύν νύν η παραίσθηση καί τού ύπνου η μιμική

    Αιέν αιέν ο λόγος καί η Τρόπις η αστρική

    Νύν τών λεπιδοπτέρων τό νέφος τό κινούμενο

    Αιέν τών μυστηρίων τό φώς τό περιιπτάμενο

    Νύν τό περίβλημα τής Γής καί η Εξουσία

    Αιέν η βρώση τής ψυχής καί η πεμπτουσία

    Νύν τής Σελήνης τό μελάγχρωμα τό ανίατο

    Αιέν τό χρυσοκύανο τού Γαλαξία σελάγισμα

    Νύν τών λαών τό αμάλγαμα τών λαών και ο μαύρος Αριθμός

    Αιέν τής Δίκης τό άγαλμα καί ο μέγας Οφθαλμός

    Νύν η ταπείνωση τών Θεών καί η σποδός του Ανθρώπου

    Νύν Νύν το μηδέν

    Νύν Νύν το μηδέν

    Νύν Νύν το μηδέν

    καί Αιέν ο κόσμος ο μικρός, καί Αιέν ο κόσμος ο μικρός, καί Αιέν ο κόσμος ο μικρός,

    ο Μέγας!

    NΟW the myrtleʼs wild animal Now the cry of May

    FOREVER the utmost conscience Forever the full light

    Now now the hallucination and the mimicry of sleep

    Forever forever the world and forever the astral Keel

    Now the moving cloud of lepidoptera

    Forever the circumgyrating light of mysteries

    Now the crust of the Earth and the Dominion

    Forever the food of the Soul and the quintessence

    Now the Moonʼs incurable swarthiness

    Forever the Galaxyʼs golden blue scintillation

    Now the amalgam of peoples and the black Number

    Forever the statue of Justice and the great Eye

    Now the humiliation of the Gods Now the ashes of Man

    Now Now the zero

    Now Now the zero

    Now Now the zero

    and Forever this small world, and Forever this small world, and Forever this small world,

    the Great!

    ΥΓ3: Το παρόν σχόλιο , παρ’όλη την διαφωνία με τον κύριο Templar, συμφωνεί με φυσικότατο τρόπο (π.χ. ως προς το love and care Αμερικανών για Αμερική, Ελλήνων για Ελλάδα κλπ κλπ) με το σχόλιο της κυρίας Eυφροσύνης Albrecht Piliouni το οποίο συμφωνεί με τον κύριο Templar.

    Εν είδει αφιέρωσης στην κόρη της, της δίνουμε παρακάτω ένα link το οποίο συνιστούμε και σε κάθε αναγνώστη για να συνδεθεί με την οπτικοακουστική παρουσίαση ενός ευρύτερου μέρους του ” Άξιον Εστί ” (του μέρους που αποκαλείται “Δοξαστικό”):

    http://edutv.gr/index.php?option=com_content&task=view&id=354&Itemid=172

    Μεταξύ άλλων πραγμάτων που θα νιώσει κάποιος, είτε “αυτόχθων” είτε όχι, με αυτό το link, είναι και το εξής είδος απάντησης στο αρχικό ερώτημα περί ορισμού του Hellene που έθεσε ο Captain Nicholas T.K. Skarvelis: Το περιεχόμενο αυτού του link γεννά κάτι σαφέστατα υπαρκτό και χειροπιαστό ακόμα και αν δεν έχουμε τρόπο να περιγράψουμε τι είναι και πώς οδηγούμαστε σε αυτό. Έτσι είναι, μεταξύ άλλων πραγμάτων, και το Hellene. Ελπίζουμε έτσι να γίνεται πιο χειροπιαστή η, αλλιώς ασαφής, απάντηση του κυρίου Demosthenes Kostas μέσω αναλογίας με τον ορισμό της jazz απο τον Louis Armstrong.

    Τέλος, αν βάλουμε στο google τις λέξεις

    Children’s Choir, Theodorakis – Axion Esti (1977) youtube

    μπορούμε να ακούσουμε την μελοποίηση του Θεοδωράκη στο μέρος αυτό του “Άξιον Εστί “. Την αφιέρωνουμε και αυτή στην κόρη της κυρίας Eυφροσύνης Albrecht Piliouni και την συνιστούμε σε κάθε αναγνώστη.

    Και, αν κάποιος θέλει την μετάφραση που έκαναν οι Keely-Σαββίδης γι’αυτό, ευχαρίστως να την αναρτήσω εδώ ώστε να μπορεί να την μοιραστεί με μη Ελληνόφωνους φίλους του. Τελικά, ναι, είναι δυνατόν να είναι κάποιος Hellene ακόμη και μη ξέροντας Ελληνικά, άλλωστε εξ αρχής είπαμε οτι συμφωνούσαμε με τη φράση του κυρίου Templar “The Hellenic nation from its inception never implicitly or explicitly included or excluded anyone from its national body”. Άρα; Μένει κάτι απ’την αρχική μας ένσταση σε αυτόν για την φράση του “Thus, Hellen is ANYONE who wants to be and believes s/he IS a Hellen”; Απάντηση σε μη Ελληνόφωνους που θέλουν να είναι ή πιστεύουν οτι είναι Hellenes : Μπες στο link που είπαμε (με την βοήθεια της Αγγλικής μετάφρασης) άκου και την μελοποίηση του Θεοδωράκη και αν σε κάνουν να θέλεις και να πιστεύεις οτι είσαι Hellene τότε με γειά σου με χαρά σου. Αν όχι τότε απάντα στον εαυτό σου why you ever wanted to be, or believed you were, Hellene ή τουλάχιστον πες κάτι άλλο που είδες ή που άκουσες και σου δημιούργησε την επιθυμία να είσαι, ή την πίστη οτι είσαι, Hellene. Αν δεν υπάρχει τότε τι μπερδεύεσαι και μπερδεύεις και τους άλλους; Τα παραπάνω σαφέστατα πληρούν κάθε λέξη από την φράση του κυρίου Templar με την οποία εξ αρχής συμφωνήσαμε: “The Hellenic nation from its inception never implicitly or explicitly included or excluded anyone from its national body”

    Γ. Α.

  18. Capt. Rigos,

    Call me suspicious if you wish, but I have a problem with the question itself as innocent as it might seem. The moment we define who is a Hellene, some “smart” people from Skopje and their friends including a few Greek speakers (as you can see I have not identified them as Hellenes) will run in support of the Skopjans explaining that they have also the right of calling themselves ethnically “Macedonians” because they feel so. Of course the difference is that the Hellenes have never usurped anyone else’s endonym or exonym, but it is a detail that none of those people consider. Neither they consider that the ethnicity of the ancient Macedonians was Hellenic while those who want to be called Macedonians are Slavs. I think we are opening a can (or a tin for some of us) of worms.

    Respectfully,

    Marcus A. Templar, U.S. Army (Ret)
    Instructor Counter-Terrorism, Policy/Strategy

  19. του Βασίλη Χλέτσου

    «Νενικήκαμεν»;
    «Νενικήκαμεν», την ιστορική αυτή φράση, την είπε ο μαραθωνοδρόμος οπλίτης Ευκλής, και όχι ο Φειδιππίδης όπως οι περισσότεροι νομίζουν. Ο Ευκλής ήταν οπλίτης, ο οποίος διένυσε με τον οπλισμό του 42 χλμ, για να ανακοινώσει τον νίκη των Αθηναίων κατά των Περσών στον Μαραθώνα το 490 π.χ.
    Χαρακτηριστική είναι η ακόλουθη καλλιτεχνική αναπαράσταση που τον παρουσιάζει να ξεψυχά εισερχόμενος στην Αθήνα, αναγγέλλοντας την χαρμόσυνη είδηση.

    Αντίθετα ο Φειδιππίδης ήταν ένας διάσημος Αθηναίος δρομέας, ο οποίος στάλθηκε από τους Αθηναίους στην Σπάρτη για να ζητήσει την βοήθεια των Λακεδαιμονίων πριν την μάχη του Μαραθώνος. Ο Φειδιππίδης διένυσε την απόσταση των 200 χιλιομέτρων σε 2 ημέρες. Σε ανάμνηση του δρόμου του Φειδιππίδη, καθιερώθηκε ο αγώνας υπερμαραθωνίου δρόμου 245,3 χιλιομέτρων από την Αθήνα προς την Σπάρτη το Σπάρταθλον.

    Σε αντίθεση με τον Μαραθώνιο, ο υπερμαραθώνιος αγώνας του Σπαρτάθλου δεν είναι γνωστός στους περισσοτέρους σύγχρονους Έλληνες. Όπως συνέβαινε και με τον γράφοντα, ο οποίος λόγω της φύσης της εργασίας του, συμμετείχε στην φιλοξενία των αθλητών στην Αθήνα. Τότε έμαθα για το αγώνισμα, και ήρθα σε επαφή με τους αθλητές που έρχονται από όλο τον κόσμο για να διανύσουν την εξοντωτική αυτή πορεία για να φτάσουν εξουθενωμένοι στην Σπάρτη, τερματίζοντας στο άγαλμα του Λεωνίδα, ξεσπώντας δάκρυα, και φιλώντας τα πόδια του αγάλματος. Αυτοί (οι αλλοεθνείς Βάρβαροι) γνωρίζουν!!!

    Τότε όμως επίσης, ένοιωσα ντροπή για τις συνθήκες φιλοξενίας των ξένων αθλητών από την Ελληνική επιτροπή, καθώς οι αθλητές πλήρωναν για την συμμετοχή και την διαμονή τους στην Ελλάδα, και «εμείς» τους στοιβάζαμε σε τρίκλινα και τετράκλινα δωμάτια, αθλητές αγνώστους μεταξύ τους, οι οποίοι πρέπει να είναι ξεκούραστοι για την διαδρομή. Παράπονα, φωνές και απογοήτευση αλλά ποιος νοιάζεται, αυτοί είναι οι Βάρβαροι.…..!!! Ποίοι είναι όμως άραγε οι πραγματικοί Βάρβαροι;

    Για να διαπιστώσουμε την άβυσσο που χωρίζει τον αρχαίο Ελληνικό κόσμο και τους τότε σύγχρονους Βαρβάρους, με τους σύγχρονους Έλληνες, αξίζει να αφηγηθούμε απλά ένα στιγμιότυπο από την περιγραφή του ο Ηρόδοτου:
    Μετά την θυσία των 300 και την τελική νίκη των Περσών στη μάχη των Θερμοπυλών, τα περσικά στρατεύματα βαδίζοντας προς τον νότο αναζητώντας τον υπόλοιπο Ελληνικό στρατό, πληροφορήθηκαν ότι οι Έλληνες βρίσκονταν στην Ολυμπία, για την τέλεση της έβδομης Ολυμπιάδας.

    Σε ελεύθερη απόδοση ο διάλογος μεταξύ του Ξέρξη και του αυλικού του ήταν έτσι:

    – Πού βρίσκονται Έλληνες τώρα;

    – Στην Ολυμπία είναι. Εκεί έχουν μαζευτεί όλοι τους.

    – Και τι κάνουν εκεί;

    – Αθλητικούς αγώνες.

    – Πως το είπες;

    – Αθλητικούς ολυμπιακούς αγώνες!

    – Και τι είναι πάλι αυτό;

    – Να, τρέχουν ο ένας δίπλα στον άλλο, ποιος θα έλθει πρώτος.

    – Τρέχουν’

    – Ναι

    – Και τι βραβείο παίρνει ο πρώτος;

    – Ένα κλαδί αγριελιάς!

    – Τι;

    – Ναι τον στεφανώνουν με ένα κλαδί αγριελιάς που τον λένε κότινο (1).

    – Μίλα καλά, ανάξιε σκλάβε

    – Αλήθεια λέω στρατηγέ μου. Ένα κλαδί αγριελιάς.!

    Κοιτάζονται οι Πέρσες στρατηγοί μεταξύ τους μην πιστεύοντας στα αυτιά τους. Παγωνιά έπεσε στο στρατόπεδο των Περσών. Σε τι τόπο είχαν έρθει; Την σιωπή έσπασε ο γιος του ευυπόληπτου Πέρση πολέμαρχου Αρτάβανου, Τριταντέχμης, είπε: «Αλλοίμονο, Μαρδόνιε, με ποιους άνδρες μας έφερες να πολεμήσουμε! Μ’ αυτούς που δεν αγωνίζονται για χρήματα, αλλά για την αρετή!».
    («Παπαί, Μαρδόνιε, κοίους επ’ άνδρας ήγαγες μαχησομένους ημέας, οι ου περί χρημάτων τον αγώνα ποιούνται, αλλά περί αρετής!»)

    Αντίστοιχο πολιτισμικό σοκ έπαθε και ένας άλλος «Βάρβαρος» ο Ανάχαρσης, που είχε έρθει από την Μαύρη θάλασσα στην Αθήνα το 590 π.χ αναζητώντας την Ελληνική σοφία. (Τώρα οι Βάρβαροι έρχονται για να μας επιβάλουν τους όρους τους)

    ΑΝΑΧΑΡΣΗΣ.- «Και δεν μου λες σε παρακαλώ Σόλων, γιατί κάνουν αυτά τα πράγματα εδώ οι νέοι. Βλέπω ότι αλείφθηκαν με λάδι και έτριψαν φιλικότατα ο ένας τον άλλον, έπειτα δεν γνωρίζω τι έπαθαν και όρμησαν με την κεφαλή χαμηλωμένη και άρχισαν να αλληλοσπρώχνονται και να συγκρούουν τα μέτωπα τους.
    Να!, εκείνος άρπαξε τον άλλον από τα πόδια και τον έριξε κάτω και δεν τον αφήνει να σηκωθεί αλλά τον ωθεί κάτω με ορμή !
    Τώρα δε αφού τον καβαλίκευσε, τον κρατά μεταξύ των σκελών του, πέρασε τον βραχίονα του κάτω από τον λαιμό του, και ο άλλος τον χτυπά ελαφρά στον ώμο του ζητώντας τον να τον αφήσει..!
    Οι άλλοι εδώ που βλέπω ορμούν τώρα ο ένας στον άλλο με ΠΥΞ(μπουνιές)και ΛΑΞΤΙΜΑΤΑ!(κλωτσιές)! Μάλιστα ο επιβλέπων αυτούς δεν τους χωρίζει αλλά τους παρακινεί και επαινεί εκείνον που χτύπησε τον άλλον!!
    Άλλοι πιο δίπλα ευρίσκονται σε μεγάλη κίνηση πηδούν ψηλά και λακτίζουν στον αέρα !!
    Θέλω να μάθω λοιπόν για ποιον λόγο έχουν τρελαθεί αυτοί οι άνθρωποι και τα κάνουν αυτά.».

    Η απάντηση του Σόλωνα ήταν η εξής:

    – «Δεν γίνονται αυτά από τρέλα, ούτε με διάθεση να προσβάλει ο ένας την αξιοπρέπεια και την τιμή του άλλου, χτυπιούνται μεταξύ τους και κυλιούνται στην λάσπη, και ρίχνουν ο ένας σκόνη στον άλλο. Αυτό που κάνουν έχει κάποια χρησιμότητα και απόλαυση, και δυναμώνει πολύ τα σώματα τους. Αν μάλιστα μείνεις ένα διάστημα στην Ελλάδα, όπως ελπίζω ότι θα κάνεις, πριν περάσει πολύς καιρός θα είσαι και εσύ ένα από τους λασπωμένους ή σκονισμένους. Τόσο ευχάριστο θα βρεις αυτό το πράγμα».

    Ας επανέλθουμε όμως στο σήμερα. Η αναβίωση του Σπαρτάθλου, ανήκει ως συνήθως, σε έναν αλλοεθνή “βάρβαρο” Eλληνολάτρη και μελετητή της Αρχαίας Ελληνικής Ιστορίας, τον Βρετανό σμήναρχο της RAF John Foden .

    Ο John Foden διαβάζοντας λοιπόν τον Ηρόδοτο (δεν είχε τίποτα καλύτερο να κάνει) διερωτήθηκε έαν θα μπορούσε κάποιος σήμερα να διανύσει τα 250 χλμ. Αθήνας – Σπάρτης σε δύο μέρες. Σκέφθηκε τότε πως ο μόνος τρόπος να το διαπιστώσει, ήταν να τρέξει ο ίδιος την ιστορική διαδρομή, αφού ο ίδιος ήταν δρομέας μεγάλων αποστάσεων. Έτσι με άλλους τέσσερις συναδέλφους του επίσης δρομείς, ήρθε στην Αθήνα το φθινόπωρο του 1982, και στις 9 Οκτωβρίου, μετά από 36 ώρες ο John Foden, έφτάσε τρέχοντας στη Σπάρτη μπροστά στο άγαλμα του Λεωνίδα.

    Ο συνάδελφος του John Scholten είχε φτάσει μισή ώρα νωρίτερα και τέλος ο John MacArthy τερμάτισε σε λιγότερο από 40 ώρες. Η ομάδα των βρετανών είχε αποδείξει πως ο Ηρόδοτος είχε δίκιο! Ένας άνθρωπος είναι πράγματι ικανός να καλύψει 250 χλμ. σε δύο μέρες.

    Μετά την επιτυχία του εγχειρήματος, ο πρωτεργάτης του άρχισε να οραματίζεται την καθιέρωση ενός αγώνα που θα έφερνε στην Ελλάδα δρομείς μακρινών αποστάσεων από όλον τον κόσμο για να τρέξουν στα ίχνη του αρχαίου ημεροδρόμου Φειδιππίδη. Το 1983 οργανώθηκε ο υπερμαραθώνιος του Α’ Διεθνούς “ΣΠΑΡΤΑΘΛΟΝ” με την συμμετοχή 45 δρομέων από 11 χώρες και την Ελλάδα. Από τότε ο αγώνας πραγματοποιείται κάθε Σεπτέμβρη γιατί τότε τοποθετεί χρονολογικά ο Ηρόδοτος την αποστολή του Φειδιππίδη στην Σπάρτη.

    Οι δρομείς του ΣΠΑΡΤΑΘΛΟΥ ακολουθούν τη διαδρομή που χάραξε ο John Foden και η ομάδα του το 1982, βασιζόμενη στην περιγραφή του Ηρόδοτου για το κατόρθωμα του Αθηναίου ημεροδρόμου Φειδιππίδης που έφθασε στη Σπάρτη την επομένη της αναχώρησης του από την Αθήνα, καθώς και σε γνωστά ιστορικά γεγονότα της εποχής εκείνης. Θεωρείται, δε, ως η πλησιέστερη της πορείας που ο Φειδιππίδης θα έπρεπε να είχε ακολουθήσει. Συνοπτικά, μπορούμε να πούμε πώς ο αγγελιοφόρος του Μιλτιάδη, ξεκινώντας από την Αθήνα, θα πέρασε από την αρχαία Ιερά Οδό μέχρι την Ελευσίνα. Κατόπιν θα ακολούθησε την Σκυρώνια Οδό, μια στρατιωτική οδό στις πλαγιές των Γερανίων Ορέων, και θα έφθασε στα Ίσθμια, τα Εξαμίλια και την Αρχαία Κόρινθο. Από εκεί θα πέρασε από την Αρχαία Νεμέα και αποφεύγοντας την Επικράτεια του Αργους που δεν είχε συμμαχία με την Αθήνα, θα προχώρησε προς τον ορεινό όγκο μεταξύ Αργολίδας και Αρκαδίας, θα αναρριχήθηκε στο Παρθένιο Όρος ( 1200μ.ύψους ), όπου είπε ότι συνάντησε τον θεό Πάνα, και κατεβαίνοντας από το βουνό θα κατευθύνθηκε προς την Τεγέα, μία τοποθεσία που αναφέρεται στην αφήγηση του Ηρόδοτου για τον Φειδιππίδη και θα συνέχισε νότια με κατεύθυνση τη Σπάρτη.

    Σήμερα όλοι οι Έλληνες τρέχουν έναν αγώνα δρόμου με αντίπαλο τον κακό τους εαυτό, για να σώσουν την Ελλάδα από την πτώχευση, και τα παιδιά τους από ένα δυσοίωνο μέλλον. Μία κοινωνία όμως πρώτα πτωχεύει πολιτισμικά και ηθικά, και μετά οικονομικά.!!
    Οι σύγχρονοι Έλληνες έχουμε το μοναδικό προτέρημα να κριτικάρουμε τους πάντες εξαίροντας πάντα τον εαυτό μας. Για την θέση όμως της χώρας και των πολιτών της είμαστε όλοι συνυπεύθυνοι. !!!

    Παραπομπές: (1) Σύμφωνα με την μυθολογία ο θεμελιωτής των Ολυμπιακών Αγώνων και του κότινου ως επάθλου, ήταν ο Ιδαίος Ηρακλής, ο οποίος φύτεψε για πρώτη φορά αγριελιά στην Ολυμπία. Ο Κρητικός Κουρήτης ή Ιδαίος Δάκτυλος Ηρακλής είχε φέρει την αγριελιά από την πατρίδα του, την Κρήτη. Ο Ιδαίος Ηρακλής είχε τέσσερα αδέρφια, τον Παιωναίο, τον Επιμίδη, τον Ιάσιο και τον Ίδα. Ο μεγαλύτερος αδερφός τους πήγε κάποια μέρα στην Ολυμπία για να τρέξουν. Ήταν ο πρώτος αγώνας δρόμου που έγινε στον κόσμο! Ο Ηρακλής στεφάνωσε τον νικητή με ένα κλαδί από την ελιά που είχε ο ίδιος φυτέψει εκεί. Κι από τότε έμεινε η συνήθεια να στεφανώνουν με κλαδιά στεφάνια αγριελιάς τους νικητές των Ολυμπιακών αγώνων. Πράγματι, το μοναδικό βραβείο («άθλον») για τους νικητές των Ολυμπιακών Αγώνων ήταν ένα στεφάνι φτιαγμένο από τον «κότινο», δηλαδή την άγρια ελιά. Ο κότινος καθιερώθηκε, ως έπαθλο, από τον Ίφιτο, ύστερα από χρησμό του Μαντείου των Δελφών, την έκοβε πάντα δε από την «Καλλιστέφανο» ελιά ένα μικρό αγόρι (του οποίου ζούσαν και οι δυο γονείς του). Το παιδί αυτό πήγαινε στην ελιά και έκοβε με χρυσό ψαλίδι τόσα ακριβώς κλαδιά όσα και τα αγωνίσματα των Ολυμπιακών. Έπειτα το πήγαινε στο ναό της θεάς Ήρας, όπου και τα τοποθετούσε πάνω σε χρυσελεφάντινη τράπεζα.

  20. It is a bit of both actually but “Hellene” is more than just DNA and blood. Hellenism has included many different genetic backgrounds throughout history. Who cares about blood lines though? Hellenism is moreover an idea. I have even heard Lord Byron been described as a Hellene.

    However, what I find weird is that N. Skarvelis writes about Alexander tutored by Aristotle as an example of someone not having a Hellenic blood line but having only a Greek education and belief in Greek gods. This is an erroneous statement. There is no evidence that the ancient Macedonians were any less “Hellenic” than the Athenians or Spartans based on blood. I truly hope that he is quoting someone else because the example implies that the southern Greeks were/are more “pure in blood” than the northern Greeks. This is feeding into what the Macedonism of Skopje believes.

    Here is what Isocrates had to say about Hellenism:

    Ισοκράτης, Πανηγυρικός, παρ. 50: “Τοσούτον δι’ απολέλοιπεν η πόλις ημών περί το φρονείν και λέγειν τους άλλους ανθρώπους, ώσθ’ οι ταύτης μαθηταί των άλλων διδάσκαλοι γεγόνασιν, και το των Ελλήνων όνομα πεποίηκεν μηκέτι του γένους, αλλά της διανοίας δοκείν είναι, και μάλλον Έλληνας καλείσθαι τους της παιδεύσεως της ημετέρας ή τους της κοινής φύσεως μετέχοντας”. (380 π.Χ.)

    “Η πόλις μας έχει τόσον πολύ υπερβάλει όλους τους άλλους εις την φιλοσοφίαν και τον έντεχνον λόγον, ώστε οι δικοί της μαθηταί έχουν γίνει διδάσκαλοι των άλλων και έχει κάμει, ώστε το όνομα των Ελλήνων να μη θεωρείται πλέον ως δηλωτικόν του έθνους, αλλ’ ως δηλωτικόν της μορφώσεως, και Έλληνες να ονομάζονται όχι τόσον όσοι ανήκουν εις το έθνος το Ελληνικόν, αλλ’ όσοι έχουν τύχει της ιδικής μας παιδείας”.

    French reporter Michel Paillares reporting to Hilmi Pasha about the Bulgarophones in Macedonia, from the 1907 book “l’imbroglio macedonien”:

    Ti me endiaferoun oi ethnologikes kai glwssologikes theories; .Ekeino pou me endiaferei einai pou oti oloi autoi oi Makedones, aneksartita apo tin glwssa pou miloun, protimoun na stavrothoun apo tous Boulgarous para na arnithoun ton Ellinismo tous.Oi asimantoi autoi iroes einai Ellines, kai gonatizw brosta sto ypertato megaleio tous.”
    “What do I care about ethnologic or linguistic theories?.That which interests me is that all these Macedonians, regardless of what langauge they speak, prefer to get crucified by the Bulgarians instead of to deny their Hellenism.These unsung heroes are Greeks, and I kneel in front of their supreme grandeur.”

    Chris Karatzios MD

    McGill University

  21. Αγαπητοί συνάδελφοι,

    Υπάρχει μία μεγάλη παρεξήγηση από την κακή μετάφραση των λόγων του Ισοκράτη στον Πανηγυρικό του, που παρατίθεται ήδη στο προηγούμενο κείμενο. Εάν προσέξουμε καλά αυτό που θέλει να πεί ό Ισοκράτης είναι ότι,
    “Τόσο πολύ μεγάλη είναι η δόξα της Ελληνικής φιλοσοφίας, οι μαθητές της οποίας έχουν γίνει διδάσκαλοι των άλλων, που έχει κάνει το όνομα των Ελλήνων να μην είναι δηλωτικό του γένους αλλά να νομίζουν ότι είναι (δοκείν είναι) δηλωτικό της διανοίας, με αποτέλεσμα να καλούνται Έλληνες οι μετέχοντες στην παιδεία μας παρά στην κοινή μας φύση”.
    Είναι προφανής η διάκριση μεταξύ αυτών που μετέχουν στην Ελληνική παιδεία και θέλουν να καλούνται Έλληνες για να μετέχουν της Ελληνικής δόξας από εκείνους που είναι από τη φύση (το γένος) Έλληνες.
    Εάν, κατά τα λεγόμενα πολλών, Έλληνες ήταν οι μετέχοντες της Ελληνικής παιδείας τότε θα πρέπει να αποκλείσουμε τη σημερινή μας νεολαία που έχει εκμαυλισθεί από την “ευλογίες του προοδευτισμού της Αριστεράς και του ΠΑΣΟΚ, στον οποίο δεν τόλμησε να αντιταχθεί η Δεξιά” αντεθνική μας παιδεία, μερικούς Έλληνες της διασποράς που γράφουν μόνο greeklish, τους φαύλους καιροσκόπους συμπολίτες μας, τους διεφθαρμένους, θρασείς και ψεύτες πολιτικούς μας, ακόμη ίσως και τον ίδιο τον Πρωθυπουργό.

    Ηλίας Σταμπολιάδης
    καθηγητής
    Πολυτεχνείο Κρήτης

  22. Συνεχίζω τον διάλογο για ευήκοα ώτα, δηλαδή για όσους σκέπτονται ιστορικά και δεν θέλουν να πέσουν στην παγίδα του Φαλμεράϋερ (φιλοτουρκισμό, άκρατη Ρωσοφοβία, Σλαβοφοβία, Βυζαντινοφοβία και Ορθοδοξοφοβία, “καθαρότητα” βιολογική κ.τ.τ.) και τις άμεσες συνέπειές της (αντισημιτισμό, “καθαρότητα” αρίας φυλής, ναζισμό, Huntington και ταύτιση Ορθοδοξίας με Ισλάμ, άρνηση Ελληνισμού, ταύτιση Γερμανών χιτλερικών με … τους αρχαίους Έλληνες, πρόσφατη γερμανική υστερία κατά “απατεώνων” Ελλήνων κ.τ.ό).

    Εάν θέλουν να μάθουν ΠΩΣ, πραγματικά, μεταστοιχειώθηκε ο Ελληνισμός στο Βυζάντιο και από εκεί στην Τουρκοκρατία και την Ελληνική Επανάσταση και έφτασε ως εμάς ΟΧι ως φυλετική καθαρότητα ή ανωτερότητα, αλλά ως στάση ζωής και μεταφυσική θεώρηση του κόσμου, παραθέτω δύο πρόσφατους, σημαντικούς τίτλους:

    Antonios Kaldellis, Hellenism in Byzantium. The Transformations of Greek Identity and the Reception of Greek Tradition, Cambridge University Press 2007.

    2. Γιώργος Δανέζης, Γερμανοελληνικά ιδεολογήματα, περιοδ. Νέα Εστία, τευχ. 1836 (Σεπτ. 2010), 371-381.

    Θα μπορούσε να ξεκινήσει ένας τέτοιος, ολιστικός διάλογος (δηλαδή χωρίς αυθαίρετα ιστορικά κενά), μολονότι τα θέματα αυτά είναι προπολλού εξαντλημένα και η βιβλιογραφία απέραντη; Θέλω να πω, να μιλάμε με τεκμηρίωση και όχι με τσιτάτα αμφίβολων γραπτών.

    Με εγκάρδιους χαιρετισμούς
    Δημήτριος Δ. Τριανταφυλλόπουλος
    Τ. Καθηγητής Πανεπιστημίου Κύπρου
    Πρ. Κοσμήτορας Φιλοσοφικής Σχολής

  23. > Dear friends,
    >
    > It has been a wonderful couple of weeks with many excellent contributions on what is “Hellene”. I certainly learned a lot and feel privileged to participate in this exchange
    > by adding a couple of humble thoughts, my two cents as they say in the US.
    >
    > The Hellenic culture is a strong culture that has positively influenced European thinking and the American Constitution. But historically it is not the only strong culture.
    > China for example has been occupied by numerous tribes throughout the ages, only to absolve (or absorb?) them all successfully.
    >
    > Living outside of Greece and interacting (socially and professionally) with good people from all over the world, it often gives me distinct pleasure when in my trips I meet
    > fellow Greeks, especially the younger generation, as I recognize some qualities that I treasure. Passion, hospitality, independence, intellectual curiosity, an ethic of hard work,
    > constructive criticism of authority, and so many more.
    >
    > I feel there is something unique about Hellenes, but I do not think it is confined to our DNA structure. Having said that, please note that we now realize that
    > while the DNA structure or polymorphisms are inherited, Epigenetics (inherited genetic variation via differential methylation) is a different story. Exposures and life experiences
    > do influence how DNA is expressed, and there is some evidence from Medicine that this expression profile often passes on to new generations. Thus, it is feasible that while
    > the DNA structure of modern hellenes may not be similar structurally to the DNA structure of ancient hellenes, there may be some unique “Greekness” element that affects
    > how our genes function.
    >
    > Cornelius Kastroriadis and his work Ελληνική Ιδιαιτερότητα (a 2-tome book) presents interesting ideas of what made the classical period. In brief, it was the realization that
    > there is no outside influence, no super-natural power that dictates ones life. It is humans that must create a better world around them. A better world that requires civility,
    > health, beauty, and a great spirit. Philosophy, drama and the arts were there to serve the mind and the soul. Olympics were there to honor the body and physical well being
    > as well as to honor personal achievement via competition.
    >
    > They also realized that to execute on the ideas one needs to be pragmatic. Pragmatism led to the birth of institutions that we all feel proud about today such as democracy
    > (a civil way of taking care of public matters when no-one wants to risk leaving Athens after a defeat of his ideas). But democracy back then was not anarchy. There were rules and
    > punishments for those abusing the system.
    >
    > Most of us seem to identify modern Hellenism as a mixture of ideas coming from our ancient civilization and from our Orthodox faith. In fact, some of the ancient Greek ideas
    > were incorporated in the Christian faith, a gift of hellenism to the world globally.
    >
    > But because all ideas evolve over time, the Christian faith too went through changes around the world. Puritanism was born in Europe as a reaction to Papal dominance and
    > extreme, and subsequently immigrated to the United States. From my limited understanding, Puritanism recognizes good and bad as two predominant states of humans.
    > There are strict rules that one needs to follow to be a purely good person. But infused with ancient Greek humanistic ideas, the Orthodox faith remained a more tolerant
    > and forgiving Church, a Church that leaves ample space for individualism and self-determination. As mentioned by others previously, not having heavy intellectual constrains
    > by religion, and by having the civility and rules of the ancient classical society removed by successive occupations, Greeks grew fiercely independent over the ages. But they were
    > always grounded by a set of common beliefs. Because this set of beliefs are strong, Greeks became “logioi” and public administrators in the Roman, Byzantine and Ottoman Empires,
    > they later emigrated to new countries and they developed into successful citizens and business men.
    >
    > Interestingly, religious ideas later permeated national laws and Constitutions. Some countries adopted democracy with strict dogmatic definitions of good and
    > bad, including practical checks and balances to control the bad. And they thrived mainly due to a clear sense of direction for the people. Other countries incorporated
    > a more tolerant set of codes. But for tolerance to function, Humanism or Hellenism requires personal maturity, a state of mind that evolves via advanced education
    > (“morfosi” – not necessarily through schooling, but rather as life long learning).
    >
    > Regardless of the country they live in, the greatest proportion of the Greeks around the world, and in Greece, live a self fulfilling life through the enlightening spirit
    > of classical Greece and the teachings of Evangelio.
    >
    > Others have assimilated or acculturated, they do not consider themselves hellenes, but still live a honorable quality life.
    >
    > Some Greeks (in Greece and outside Greece), live lives that have nothing to do with hellenic ideals, often outside the rules of morality and the rules of law.
    >
    > Outside of Greece their behavior is subject to national laws.
    >
    > But these elements in Greece utilize the tolerance that our traditions allow for for personal profiteering and for abusing fellow citizens. They most likely have
    > the same DNA structure with the rest of Greeks. What exactly “makes” this group is probably complex, but it is fueled by a flawed Constitution that allows someone to exercise
    > his/her inner egotistic beast without fear of punishment. How many of us feel ashamed when we watch greek hulligans breaking and destroying every week,
    > when we watch what is going on at skyladika, when we drive the greek roads only to survive from mad drivers that need to arrive to their destination faster than the rest,
    > when teenagers throw plastic bottles from open carwindows while parents observe, and when we witness the stealing and abuse of power that led to the recent economic tragedy?
    >
    > These “atrocities” go unchecked for generations. Kazantzakis expressed these ideas in his work, and was characterized as a puritan.
    >
    > Hellenism was the moral, aesthetic and cultural compass of the West, and will certainly survive outside Greece. As Hellenes we feel proud of the things that define Hellenism.
    > As Orthodox Christians we cherish our traditions and practice a religion that is based in love. It is a great culture overall (with certain weaknesses – such as dixonoia).
    >
    > We only need to return to the pragmatism that our ancient fathers practiced so successfully by demanding a NEW, MODERN, FUNCTIONAL CONSTITUTION IN GREECE.
    > To protect and nurture hellenism for all to enjoy and benefit from in the future.
    >
    > Warm regards,
    >
    > From New York City
    > Thanos Zavras

  24. Hello All:

    With interest I read the opinions put forth by some of you regarding the definition of a Hellene. Thank you very much, I am learning indeed. The best one so far, I think, is by professor Stamboliadis for clarifying what Isocrates meant when he defined a Hellene more than 2000 years ago.

    Driven by this effort of defining the nature of a Hellene I would like to add my two cents to it. The definition will be very practical and lie within the bounds of HEC. That way we all, will, have the opportunity to associate with it and be able to act so we can be as much of a Hellene as we wish.

    “A Hellene is the one that puts his/ her hand in their pocket and pays a hefty contribution to HEC so that HEC can carry out its mission, which is to stand up for Hellenism.”

    Now, please reflect on the above definition and either stretch with joy and satisfaction or act with speed to become more of a true Hellene.

    Regards,

    Constantine Zygouris

    Toronto, Canada

  25. The “romantic” view that Hellene is whoever feels like one and loves Hellas
    cannot apply today, when Greece (among many other countries, but to an
    extent uncomparable to any of them), is invaded by hordes of people from any
    possible origin, a huge percentage of whom actually wants themselves and
    mainly their offspring born in Greece to be identified as Greek. With this
    logic and given the excessive number of these people, Greece can and will
    consist one day in a “Greek” population visibly and unquestionably different
    from what history and tradition recognizes as Hellenic. Then all those who,
    since Falmerayer, have expressed anti-Hellenic and un-historical opinions on
    the origin of modern Hellenism will at last, and because of our own naivete
    / morbid sense of “tolerance” and our politicians’ criminal inactivity,
    triumph. To some people of a certain ideological orientation, of course,
    this would not seem a very tragic outcome.
    The case of the United States is totally different, because they are
    multinational by definition. Apart from this, the specific students
    mentioned by Dr. Piliouni should have the logical ability to understand that
    the person who loves and cares for America or for any other country is not
    American but Philo-American (if such a term is applicable, analogically to
    Philhellene).

    Maria Ypsilanti,
    Assistant Professor of Ancient Greek Philology
    University of Cyprus
    Dept. of Classical Studies and Philosophy
    P.O. Box 20537, 1678, Nicosia, Cyprus

  26. Αγαπητοί συνάδελφοι

    Η συνάδελφος καθηγήτρια Μαρία Υψηλάντη θέτει το θέμα σε σωστή βάση ό,τι όλοι
    αυτοί που αποδέχονται την Ελληνική Παιδεία είναι πράγματι Φιλέλληνες και όχι
    Έλληνες.
    Τα παιδιά τους (δεύτερη γενεά) όχι επειδή θα γεννηθούν στην Ελλάδα αλλά
    επειδή θα αναμιχθούν με τον εντόπιο πληθυσμό θα γεννήσουν Έλληνες (τρίτη
    γενεά). Εάν η δεύτερη γενιά παραμείνουν σε λόμπυ της εθνικότητας των γονέων
    τους τότε ούτε τα δικά τους παιδιά (τρίτη γενεά))θα είναι Έλληνες αν και
    Έλληνες υπήκοοι. Αυτοί είναι που δημιουργούν τις εθνικές μειονότητες και
    διεκδικούν δικαιώματα υπέρ της αρχικής τους πατρίδας με τρανταχτά
    παραδείγματα α)τις μειονότητες διεθνών συμβάσεων που πήραν Ελληνική
    υπηκοότητα αλλά δεν ήσαν Έλληνες όπως οι Τούρκοι μωαμεθανοί της Θράκης (όχι
    και οι Πομάκοι), β)τους μετανάστες όμορων εθνών που διεκδικούν αλυτρωτικά
    δικαιώματα όπως οι Αλβανοί και οι Βούλγαροι γ) τους λαθρομετανάστες που
    διεκδικούν θέσεις εργασίας Ελλήνων πολιτών, χρήση των κρατικών λειτουργιών
    κοινωνικής περίθαλψης και ασφάλισης, χωρίς να έχουν συμβάλλει ούτε
    συμβάλλουν στο κόστος λειτουργίας των οργανισμών αυτών, δικαιώματα
    διατήρησης της γλώσσας, θρησκείας και πολιτισμού τους αλλοιώνοντας την
    ελληνική παιδεία, την οποία μερικοί θεωρούν κριτήριο Ελληνικότητας και
    επομένως χρησιμοποιούν ένα διαχρονικώς μεταβαλλόμενο κριτήριο του Ελληνισμού
    μέχρι να τον εξαφανίσουν.
    Η Αμερική δεν αποτελεί παράδειγμα Έθνους. Το κυρίαρχο έθνος είναι το
    Αγγλοσαξωνικό και όλοι οι άλλοι αποτελούν μειονότητες που τους ενώνει το
    κοινό συμφέρον (welfare) και η φυσική αγάπη για ένα σύστημα που τους
    εξασφαλίζει την ευημερία. Μετά από χίλια τουλάχιστον χρόνια θα μπορέσουν οι
    μέλλουσες γενεές να μιλήσουν για Αμερικανικό Έθνος η Αμερικανική Κράτος
    (Αυτοκρατορία ίσως).
    Θα έλεγα στην αγαπητή συνάδελφο Δρ. Πιλιούνη, που συμμερίζομαι την νοσταλγία
    της για την πατρίδα, να περιμένει λίγο να δει τα εγγόνια της και τότε να μας
    πει εάν η Κινέζα κόρη της, όπως η ίδια την αποκαλεί, θα γεννήσει
    Ελληνόπουλα, Αμερικανάκια, Γερμανόπουλα ή Κινεζάκια. Θα το δείξει η φυσική
    επιλογή την οποία πρέπει να σεβόμαστε και κυρίως να διακρίνουμε. Αυτή η
    επιλογή συντηρεί τα έθνη και κατά βάθος ο κάθε άνθρωπος ξέρει που ανήκει
    ασχέτως της υπηκοότητας που έχει ή που τη διεκδικεί για να μπορέσει να
    επιβιώσει, πράγμα σεβαστό διότι η επιβίωση αποτελεί φυσικό νόμο όχι
    ανθρώπινο και αποτελεί την αιτία των περισσοτέρων πολέμων. Εάν αναγνωρίζουμε
    το δικαίωμα επιβίωσης των άλλων πρέπει κατά μείζονα λόγο να διεκδικούμε και
    τη δική μας επιβίωση διότι ο φυσικός νόμος λέει πριν από το Θουκυδίδη ότι
    όποιο έθνος δεν ενδιαφέρεται για την ευρωστία του τότε ηττάται ή απορροφάται
    από άλλο ισχυρότερο. Αυτό λέει και ο Νταβούτογλου, που διάβασε το Θουκυδίδη
    και το εφαρμόζει στη Θράκη η οποία γίνεται Κόσσοβο.

    Ηλίας Σταμπολιάδης
    Καθηγητής
    Πολυτεχνείο Κρήτης

Leave a Reply

You must be logged in to post a comment.

Panorama Theme by Themocracy