Ανάσταση

Print
Ανάσταση

Ελλάδα, ηλιογέννητη, χιλιοτραγουδισμένη,
Χρόνος με περιπέτειες την έχει φορτωμένη.

Σαν Ήλιος μεσουράνιος, κατά την Δύση γέρνει,
μ’ από τον Άδη ξεπηδά κι Ανάσταση μας φέρνει!

Δύση με την Ανατολή, θα σμίξουνε και πάλι
στης Μεσογείου να νερά, για της Ελένης κάλλη.

Θα χτυπηθούν σαν λέαινες, πολύ θα φαγωθούνε,
για της Ελλάδος έπαθλο θα συναγωνιστούνε!

Ελληνικός ο Παρθενών και της Αγιά-Σοφίας
Ναός, το νέο καύχημα της Παλιγγενεσίας.

Από παντού βαρβαρικά στίφη την περιβάλλουν,
ως βράχος αντιστέκεται και δεν την καταβάλλουν.

Εκεί που φαίνεται ψυχρό, χωρίς ψυχή το πτώμα,
ξαναπετάγεται θερμό και ζωντανό το σώμα!

Δικός της ο Θεμιστοκλής, Διάκος και Λεωνίδας,
Αλέξανδρος και Περικλής, Θαλής και Πελοπίδας.

Ζωή, χωρίς τη Λευτεριά, δεν έχει καν αξία,
για την Ελληνική καρδιά, που γράφει ιστορία.

Δύσκολο δείχνει να δεθεί σε μιας Ευρώπης άρμα,
όσο μπορεί θ’ αντισταθεί, θαυμάσιο το πράγμα!

Οι Βόρειοι χαιρεκακούν, δεν την καταλαβαίνουν,
Νότιοι την επικροτούν, χωρίς να παραβγαίνουν.

Ρωσία και Αμερική την θεωρούν δική τους,
πρόθυμες να συνεργαστούν, να σώσουν την τιμή τους!

Ισορροπεί περίεργα, σαν Γαία τη Μητέρα,
ανάμεσα στα Τάρταρα και Ουρανό Πατέρα.

Σαν το Χριστό σταυρώνεται, βλέμματα μισοκλείνει,
μα ξάφνου παίρνει δύναμη κι Ανάσταση μας δίνει!

X. K. E.
Last Updated on Tuesday, 11 June 2013 16:18